Als controversieel Blauwe film het openingsweekend ingaat, is er minstens één persoon verbaasd dat iemand het als te taboe zou beschouwen om ernaar te kijken.
De tegenspeler van de film, Reed Birney, die de in ongenade gevallen voormalig middelbare schoolleraar Hank Grant speelt, vertelt Uit tijdschrift in een nieuw coverstory dat hij “niet had verwacht dat het zo controversieel zou zijn als het is.” Het uitgangspunt van de film heeft zeker wenkbrauwen doen fronsen. In de openingsminuten leren we dat Hank maar liefst $ 50.000 heeft laten vallen om de nacht door te brengen in een huurhuis in Los Angeles met Aaron Eagle (Kieron Moore), een ex-student die is opgegroeid tot een fetisj-camboy. Niet alleen dat, maar Hank bekent dat hij zich tot Aaron aangetrokken voelde terwijl hij als zijn leraar werkte – en tot de aanval van een andere student waardoor hij werd ontslagen.
De film, geschreven en geregisseerd door Elliot Tuttle, rijdt gedurende de gehele looptijd van 82 minuten over de derde rail, waardoor beide mannen de aard van hun relatie kunnen onderzoeken en verwerken, met rommelige en hartverscheurende resultaten. Dat concept bleek echter te gewaagd voor de vele filmfestivals en distributeurs die de film schuwden, die zojuist werd vermeld als een film. New York Times keuze van de criticus.
“Ik had nooit gedacht dat het een probleem zou zijn”, vertelt Reed Uit van de reactie. “Deze rol gebruikt alles wat ik in mijn gereedschapskist heb. We beschouwen pedofielen als monsters en het gedrag kan monsterlijk zijn, maar deze man weet dat hij gevaarlijk is.”
Op een bepaald moment in de film berispt Hank Aaron omdat hij zijn overtredingen uit het verleden niet serieus genoeg heeft genomen – zelfs als hij zich overgeeft aan fantasieën die bijna in de buurt komen van het psychologisch naspelen ervan. Maar Blauwe filmzoals de maker ervan opmerkt, is meer geïnteresseerd in de dynamiek tussen deze twee personages dan in het herhalen van het duidelijke feit dat pedofilie immoreel en verkeerd is.
“Een film heeft nooit een morele representatie van zijn personages hoeven te zijn”, vertelt Tuttle Uit in het omslagverhaal. “Ik kan geen film bedenken waarin elk personage een morele leidende kracht is. Het is niet de manier waarop ieder van ons ons leven leidt. Daar is kunst niet voor bedoeld. Niemand van ons is volkomen moreel. De film is niet noodzakelijkerwijs een sympathiek of duivels portret van een van deze personages. Deze mensen bestaan gewoon en praten met elkaar.”
Birney, bekend van zijn werk op het podium en van terugkerende rollen in shows als Kaartenhuis, benaderde de voorstelling als een acteeruitdaging en niet als een morele les. “Hoe is het om pedofiel te zijn?” zegt hij. “Hoe is het om te leven met die vreselijke martelingen? Ik vind het echt verbazingwekkend schrijven. Laten we eens kijken of we de grenzen verder kunnen verleggen.”
Het schrijven heeft zeker lof gekregen van critici, aangezien het in beperkte oplage wordt uitgebracht in New York en Los Angeles. In Hen’s recensienoemden we het een ‘onbevreesde’ en ‘gedurfde film, uitgebracht op een moment waarop veel kijkers afbeelding waarschijnlijk zullen verwarren met steun’.
Je kunt het volledige lezen Blauwe film omslagverhaal bij Uit.
Haal het beste uit wat vreemd is. Meld u aan voor Hen’s wekelijkse nieuwsbrief hier.
