India heeft onlangs een onderzoek gepubliceerd om de Indiase lichaamsmaten te ‘standaardiseren’, zodat de fabrikanten voor een miljard mensen niet de Amerikaanse en EU-maten hoeven te gebruiken. Maar bestaat er een ‘standaard’ Indiaas lichaam?
EMILY FENG, GASTHEER:
Kleding die in India wordt verkocht, heeft geen standaardmaat gevolgd. Fabrikanten gebruiken vaak gegevens uit Amerikaanse of Britse lichaamsgrootteonderzoeken en maken hun eigen aanpassingen. Voor veel Indiërs voelde dit alsof zij niet de kleding droegen, maar dat de kleding deze droeg. Een nieuw overheidsinitiatief probeert dit op te lossen. NPR’s Omkar Khandekar rapporteert vanuit de Indiase hoofdstad New Delhi.
(GELUIDSBEET VAN METAAL SPIEPEN)
OMKAR KHANDEKAR, BYLINE: Nishkaam Kaur runt een klein, duurzaam kledingbedrijf in New Delhi. Op een wintermiddag gingen we naar een winkelcentrum in haar buurt, waar ze me een spoedcursus snelle mode gaf. De herencollectie heeft volgens haar een probleem.
NISHKAAM KAUR: Alles is smal.
KHANDEKAR: De meeste, zegt ze, zijn gebouwd voor een V-vormig mannelijk lichaam: brede schouders, smalle taille. En dameskleding, zegt ze, die is vooral bedoeld voor superslanke of zandloperfiguren.
KAUR: Als een appelvormige vrouw deze jurk mee zou nemen naar de proefkamer, zou ze huilend naar buiten komen.
KHANDEKAR: Kaur zegt dat de meeste Indiase vrouwen gewoon niet zo’n vorm hebben, en zij ook niet.
KAUR: Toen ik drie, vier jaar geleden naar een hele grote merkwinkel ging, ging ik eigenlijk gewoon een spijkerbroek kopen. Toen besefte ik dat ik verschillende stijlen en verschillende denimsilhouetten probeerde, en dat er allemaal iets ontbrak.
KHANDEKAR: Kaur gaf zichzelf destijds de schuld.
KAUR: Ik twijfelde aan mijn lichaam. Ik ben het gewoon. Weet je, ik heb niet gesport.
KHANDEKAR: Maar toen ze haar eigen kledingbedrijf begon, besefte ze dat zij niet het probleem was. Het was een ontwerpprobleem. Dat komt omdat fabrikanten hier tot voor kort geen gestandaardiseerde gegevens van Indiase lichaamstypes hadden. Ze ontwierpen allemaal kleding anders. Het medium van het ene merk kan het extra grote van het andere zijn.
NOOPUR ANAND: Kledingstukken mogen je niet vertellen dat ik op je lichaam besta. Het zou eigenlijk in je moeten opgaan. Anders blijf je doorgaan, oh, de rok is een beetje te strak, laat me hem een beetje omhoog trekken, laat me hem een beetje naar beneden trekken.
KHANDEKAR: Dat is Noopur Anand, decaan van het National Institute of Fashion Technology in New Delhi. Ze zegt dat een slechte pasvorm niet alleen te maken heeft met esthetiek of functionaliteit. Er zijn ook economische kosten aan verbonden. De binnenlandse kledingsector in India is ruim 40 miljard dollar waard. Maar volgens een grote industriegroep wordt 30 tot 40% van de kleding die op e-commerceplatforms wordt verkocht, geretourneerd vanwege maatproblemen.
Om dit op te lossen heeft de Indiase regering Anand’s instituut een paar jaar geleden de opdracht gegeven een grootschalig onderzoek uit te voeren. Een team van ontwerpers en academici reisde door het land en bestudeerde ruim 26.000 mensen. En de verschillen die ze vonden tussen een standaard westers lichaam en een Indiaas lichaam waren significant. Dit is Anand.
ANAND: Onze vrouwen hebben rondere biceps. Ze hebben een rondere dij en rondere kuit. De mannen daarentegen zijn magerder op de heup, op de dij, op de kuit en op de biceps.
KHANDEKAR: Eerder dit jaar publiceerde het team INDIAsize, een reeks grafieken die volgens hen de beste benadering zijn van het Indiase lichaamstype. Anand zegt dat de gegevens ook nuttig zijn bij het ontwerpen van meubels en protheses voor Indiërs. En hoewel er regionale verschillen zijn…
ANAND: Gemiddeld dekken onze matensets 87% van de bevolking, wat behoorlijk goed is.
KHANDEKAR: Rahul Mehta, hoofd van de Clothing Manufacturers Association of India, zegt dat hij verwacht dat merken de maattabellen in de komende twee jaar zullen gaan gebruiken, maar sommigen hebben gemengde gevoelens over het onderzoek, zoals Rakhi Bhatnagar, een stylist die een populair Instagram-kanaal over Indiase kleding beheert. Ze zegt dat het idee dat kleding gestandaardiseerd moet worden, vooral ontstond nadat India in de 19e eeuw een Britse kolonie werd. Zo zegt ze dat Indiërs gestructureerde kledingstukken zoals overhemden en broeken begonnen te dragen.
RAKHI BHATNAGAR: Ze wilden massaal dingen produceren voor winst en winst, wat niet mogelijk was geweest met langzamere textiel- en drapeerstijlen, omdat ze allemaal met de hand werden geweven en langzaam werden geproduceerd.
KHANDEKAR: Bhatnagar zegt dat veel traditionele kleding in India inclusief maten is, zoals een sari of een dhoti, die zich aanpast aan het lichaam als het verandert. En het is ook duurzaam.
BHATNAGAR: Aan de ene kant is het goed dat ze hebben erkend dat Indiase organisaties bestaan, en dat ze anders zijn dan Amerikaanse en Britse organisaties, maar aan de andere kant zal het de toch al overvolle fast fashion-industrie nog meer voeden.
KHANDEKAR: Nishkaam Kaur, die ons meenam naar het winkelen, zegt dat vrouwen, als ze het goed doen, een grotere kans hebben om zich geweldig te voelen in hun kleding en in hun lichaam.
KAUR: Ze keken gewoon naar zichzelf in de spiegel en zeiden: ik stap uit deze kamer en ik ga de wereld op zijn kop zetten.
KHANDEKAR: Omkar Khandekar, NPR News, New Delhi.
(GELUIDSBITE VAN MUZIEK)
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcripttekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende record van de programmering van NPR is de audio-opname.
