Bekijk de geschiedenis van Spirit Airlines, van transportbedrijf tot goedkope gigant

In 1974 werd het bedrijf opnieuw opgericht als Ground Air Transport Inc. door de in Michigan geboren Ned Homfeld.

Homfeld richtte uiteindelijk in 1980 de eerste passagiersversie van Spirit op: het in Detroit gevestigde Charter One Airlines. Het charterreisbedrijf lanceerde officieel zijn activiteiten in 1983 met behulp van turbopropvliegtuigen.

Het concentreerde zich op gokreizen en bood routes aan naar Atlantic City, New Jersey, vanuit Chicago, Detroit, Boston en Providence, Rhode Island.

Omdat gokken al snel populair werd in andere staten, begon Charter One noorderlingen naar warmere bestemmingen te vervoeren, waaronder Florida, de Bahama’s, Las Vegas en San Juan.

Tien jaar na de oprichting lanceerde Charter One een lijndienst van Boston, Detroit en Providence naar Atlantic City, wat het begin markeerde van de commerciële activiteiten van het bedrijf.

Charter One huurde voor de dienst twee Convair 580 tweemotorige turboprops. Het zou de vliegtuigen slechts een paar jaar exploiteren voordat het werd omgedoopt tot Spirit Airlines.

Spirit heeft een nieuwe naam gekregen en vier DC-9-jets aan zijn vloot toegevoegd. Het bedrijf kon de vliegtuigen tegen een lage prijs beveiligen nadat de ondergang van goedkope concurrent Midway Airlines de prijzen voor gebruikte vliegtuigen had verlaagd.

In juni lanceerde het bedrijf zijn eerste vlucht van Detroit naar Atlantic City, die tweemaal daags werd uitgevoerd. De code van de luchtvaartmaatschappij is NK voor ‘Ned’s Kids’.

De vroege vloot van Spirit omvatte ook McDonnell Douglas MD-80-vliegtuigen. Volgens Plane Spotters zijn er in de jaren negentig en het begin van de jaren 2000 44 DC-9- en MD80-vliegtuigen afgeleverd, waarbij de laatste MD80 het bedrijf in juli 2010 verliet.

Spirit vervoerde in 1993 meer dan een kwart miljoen passagiers en genereerde 21 miljoen dollar aan inkomsten. De achtergrond van het bedrijf als touroperator hielp het vliegtuigen te vullen.

De vervoerder overtuigde klanten met goedkope tarieven, mogelijk gemaakt door zijn goedkope bedrijfsmodel waarin alles behalve een niet-toegewezen stoel – zelfs water – extra kost. Dit zorgde voor lucratieve bijkomende inkomsten.

Oudere luchtvaartmaatschappijen met hogere operationele kosten werden vaak gedwongen hun tarieven te verlagen om concurrerend te blijven toen Spirit op de markt kwam. Dit verergerde de financiële spanningen van de jaren negentig.

De Amerikaanse recessie van 1990-1991 opende de deur voor startups om goedkope vliegtuigen en niet-vakbondspersoneel aan te schaffen dat in dienst was geweest bij het failliete Pan Am, Trans World Airways, Eastern Air Lines en Midway.

Van 1993 tot 1999 breidde Spirit zijn routenetwerk uit met vluchten naar Philadelphia, Orlando, St. Petersburg, Myrtle Beach, Los Angeles en New York City.

Delta’s ter ziele gegane regionale luchtvaartmaatschappij, Comair, wilde halverwege de jaren negentig Spirit kopen voor $ 20 miljoen. De deal maakte deel uit van Spirit’s poging om een ​​thuis te vinden in een grotere organisatie om deze te helpen uitbreiden te midden van de groeiende concurrentie.

De deal kwam nooit tot stand. Comair trok zich terug nadat een budgetmaatschappij, ValuJet, in 1996 in de Everglades neerstortte, waardoor een stigma ontstond over de veiligheid van goedkope luchtvaartmaatschappijen.

Om de zorgen van klanten weg te nemen, stuurde Spirit duizenden ansichtkaarten om klanten gerust te stellen over de veiligheid van zijn vliegtuigen.

Het lanceerde ook een “Catch the Spirit” -mediacampagne met tv-, radio- en billboard-advertenties om Spirit’s perfecte staat van dienst op het gebied van veiligheid te verkopen en omvatte de toevoeging van een nieuw logo aan zijn vliegtuig.

Spirit boekte in 1996 een verlies, voornamelijk als gevolg van een stijging van de brandstofprijzen met 25%, de aarzeling van consumenten om met goedkope luchtvaartmaatschappijen te vliegen, en een aantal oudere luchtvaartmaatschappijen die de tarieven van Spirit evenaarden en deze uit de belangrijkste markten verdreven.

De vliegtuigen van Spirit begonnen echter in 1997 weer vol te raken. In juni van dat jaar nam Spirit de routes van de ter ziele gegane luchtvaartmaatschappij Sun Jet van New Jersey naar Florida over. Het schafte ook meer vliegtuigen aan om te profiteren van de pilotenstaking van Northwest in 1998, die de rivaal wekenlang aan de grond hield.

Dat jaar rapporteerde Spirit een omzet van $ 121 miljoen, had 20 vliegtuigen in zijn vloot, noteerde de hoogste bezettingsgraad in de sector met 76,4% en vervoerde 1,4 miljoen passagiers, een stijging van 80% ten opzichte van 1997.

De luchtvaartmaatschappij was het hof gemaakt door verschillende andere steden, waaronder Detroit en Atlantic City, voordat ze verhuisde van Eastpointe, Michigan naar Miramar, Florida.

Miramar was logisch omdat het zich in de omgeving van Fort Lauderdale bevond, waar de reisorganisatie van Spirit al was gevestigd, en de luchtvaartmaatschappij sinds 1993 de internationale luchthaven Fort Lauderdale-Hollywood aandeed.

Het heeft nog steeds een sterke positie in de stad, hoewel het de afgelopen jaren de capaciteit heeft ingekort om zijn netwerk te optimaliseren en de kosten beter te beheersen.

Het is vandaag de dag nog steeds de enige vliegtuigfamilie in de vloot, en het is relatief jong met een gemiddelde van acht jaar. De vliegtuigen zijn eenvoudig ingericht met alleen economy-stoelen en een paar rijen premium ligstoelen.

Spirit bleef zich gedurende de jaren 2000 uitbreiden. Het voegde San Juan, Puerto Rico toe in 2001. Boston, Grand Cayman en San Francisco werden in 2006 toegevoegd.

In 2007 heeft de luchtvaartmaatschappij haar “eerste klasse” omgedoopt tot de Big Front Seat, die passagiers tegen een extra vergoeding kunnen reserveren.

Spirit heeft sindsdien zijn duurste stoelen verder vernieuwd, met beenruimte, bredere stoelen en extra voordelen om meer premiumvliegers te lokken.

Het maakt deel uit van de brede focus van de sector op premium-inkomsten, omdat vliegers bereid blijven te betalen voor comfort.

De staking vond plaats tegen slechte lonen en uitkeringen, wat leidde tot duizenden vluchtverstoringen.

Destijds behoorden Spirit-bemanningen tot de laagstbetaalde piloten in de VS, ondanks dat ze met dezelfde vliegtuigen vlogen als hun beterbetaalde tegenhangers bij andere luchtvaartmaatschappijen.

De verhuizing verlaagde de bedrijfskosten omdat het resulterende minder totale aantal tassen het brandstofverbruik van het vliegtuig verlaagde. Het versnelde ook het instapproces en maakte ruimte in de bagageruimte vrij.

Het à-la-cartemodel werd zijn brood en boter.

In 2011 begon de luchtvaartmaatschappij kosten in rekening te brengen voor instapkaarten die bij de ticketbalie op de luchthaven werden afgedrukt en werd het maximale ingecheckte bagagegewicht verlaagd van 50 naar 40 pond.

In 2008 was Spirit de nummer één luchtvaartmaatschappij wat betreft klachten van klanten. Het is er tijdens de recessie nog steeds in geslaagd om vijf miljoen passagiers te vervoeren en een nettowinst te behalen, waardoor het een van de weinige luchtvaartmaatschappijen is die dit heeft gedaan.

In 2011 legde het Department of Transportation de luchtvaartmaatschappij een boete van $ 50.000 op voor wat het omschreef als misleidende reclame, waarbij het beweerde dat het geen verborgen kosten, zoals bagage, openbaar maakte.

In 2014 was Spirit onder investeerders de beste keuze voor groei bij luchtvaartmaatschappijen, en in 2016 was Spirit de eerste Amerikaanse luchtvaartmaatschappij die de A320neo aan zijn vloot toevoegde.

Het was een budgetleider geworden en maakte consequent winst omdat mensen op zoek waren naar goedkope vakanties en het niet erg vonden om een ​​eenvoudige ervaring te hebben.

In 2019 voerde de luchtvaartmaatschappij 600 dagelijkse vluchten uit naar 72 bestemmingen in de VS, Mexico, Midden-Amerika en het Caribisch gebied.

De pandemie heeft alles veranderd.

Spirit boekte in 2020 een nettoverlies van $ 428 miljoen. Niettemin breidde Spirit in 2021 zijn activiteiten uit met nieuwe stedenparen en luchthavens.

Het bedrijf sloot het jaar af met wat het omschreef als ‘beter dan verwachte’ bedrijfsopbrengsten, ondanks de combinatie van slecht getimed weer, systeemstoringen en personeelstekorten waardoor duizenden klanten strandden.

De verontwaardiging van klanten leidde tot een waarschuwing van toezichthouders. Toch bleef Spirit zich in 2022 verbeteren en rapporteerde sterke nevenopbrengsten in het eerste kwartaal. De zaken leken terug te keren naar hoe ze in 2019 waren.

Luchtvaartmaatschappijen hebben hun premium-inkomsten verdubbeld, omdat vliegers bereid blijven extra te betalen voor meer comfort in alle cabines. Dit bracht Spirit ertoe zijn strategie voor alle economieën te heroverwegen.

Het begon zijn tarieven te bundelen en eersteklas zitplaatsen aan te bieden om meer klanten te lokken, maar zijn ‘eersteklas’-stoel verbleekt nog steeds in vergelijking met de met voorzieningen gevulde ligstoelen van rivalen als Delta en United.

In zijn laatste update zei het dat het zich zou blijven concentreren op routes waar veel vraag naar is, zijn schulden zou verminderen en tegen eind 2026 slechts 80 vliegtuigen zou hebben – een daling ten opzichte van de ruim 200 op het hoogtepunt.