5 redenen waarom de duivel Prada 2 draagt, heerste over de box office

Mei vertegenwoordigt het begin van het zomerse filmseizoen, en het begon met een grote knal in 2026. ‘The Devil Wears Prada 2’, een drama-vervolg waar twintig jaar aan werd gewerkt, haalde tijdens het openingsweekend groter dan verwachte cijfers aan de kassa. Disney heeft officieel een enorme hit in handen, een die zijn voorganger binnen enkele dagen zal overtreffen.

Geregisseerd door David Frankel, opende “The Devil Wears Prada 2” afgelopen weekend in eigen land voor $77 miljoen, terwijl het internationaal $156,6 miljoen opleverde voor een wereldwijde start van $233,6 miljoen. Zelfs “Michael” bleef de kassa regeren Met een geweldig tweede weekend van $ 54 miljoen, stond die hevige concurrentie Anne Hathaway en Meryl Streep niet in de weg om veel mensen te motiveren om hun high fashion-merk op het grote scherm te zien.

Het hielp zeker dat de enige concurrentie kwam van een paar horrorfilms met een kleiner budget onder leiding van NEON’s “Hokum” ($6,4 miljoen) en “Deep Water” ($2,1 miljoen), de nieuwe haaienfilm van regisseur Renny Harlin. Over het algemeen had Disney’s flitsende, modieuze vervolg de kans om onverminderd voorop te lopen. Het ging beter dan vrijwel iedereen had verwacht.

Dus, wat ging hier precies? Hoe is deze erin geslaagd om blockbuster-zaken te doen en een enorm succesvol vervolg op de erfenis te worden? We gaan kijken naar de belangrijkste redenen waarom ‘The Devil Wears Prada 2’ bij zijn debuut de box office regeerde. Laten we erop ingaan.

Critici zijn niet echt enthousiast over “The Devil Wears Prada 2”, maar over het algemeen lijkt de meerderheid van de kijkers tevreden genoeg met het vervolg. Het voldeed goed genoeg aan de verwachtingen om een ​​duim omhoog te krijgen van bioscoopbezoekers, en dat was alles wat deze film echt hoefde te doen om aan de kassa te presteren. Het was een van die ‘maak het maar niet verpest’-situaties. Ze hebben het niet verpest en als resultaat hebben we een hit.

Op het moment van schrijven heeft het vervolg een kritische goedkeuringsscore van 77% op Rotten Tomatoes, gecombineerd met een nog betere kijkcijfers van 87%. Misschien nog belangrijker: het verdiende een solide A-CinemaScore, wat de film de komende weken ten goede zou moeten komen als het om benen gaat. David Frankel, de terugkerende cast en alle betrokkenen zorgden voor wat naar alle schijn een publiekstrekker is.

In BJ Colangelo’s recensie van “The Devil Wears Prada 2” voor /Film prees ze het als “een chic, charmant vervolg”, terwijl ze opmerkte dat het “niets baanbrekends” is. Maar niet alles hoeft baanbrekend te zijn om het beoogde publiek tevreden te stellen. Soms gaat het er gewoon om de personages die ze leuk vinden weer te zien in een omgeving die hen herinnert aan datgene waar ze al van houden. Dat is een beetje het oude vervolgspelboek, en deze film voerde het goed uit, gebaseerd op de vroege cijfers.

“The Devil Wears Prada 2” is nu al een bonafide kaskraker. Ter context: de originele film verdiende in 2006 wereldwijd $326 miljoen met een budget van $40 miljoen. Hoewel het vervolg een enorm prijskaartje van $100 miljoen draagt ​​(grotendeels als gevolg van cast-salarissen), zal het binnen een paar dagen de brutowinst van het origineel overtreffen. Het lijkt misschien voor de hand liggend om te zeggen, maar dit is alleen mogelijk omdat Disney dit niet als direct-to-streaming-release heeft gemaakt, wat heel goed het geval had kunnen zijn.

Laten we niet vergeten dat het nog niet zo lang geleden was dat films als ‘Moana 2’ en de live-action ‘Lilo & Stitch’ van een geplande Disney+ release naar de bioscoop werden verplaatst. “Moana 2” zou echt de dood van de direct-to-streaming blockbuster moeten vertegenwoordigenterwijl het aan de kassa meer dan $ 1 miljard verdiende. De live-action remake van vorig jaar “Lilo & Stitch” was ook een hit van $ 1 miljard voor Disney. Het Muizenhuis heeft ongetwijfeld zijn lesje geleerd.

“Prey” ging rechtstreeks naar Hulu, en “Alien: Romulus” deed het bijna net zo goed. Gelukkig lijkt het erop dat die dagen achter ons liggen, maar zelfs anderhalf jaar geleden zou het heel gemakkelijk zijn geweest om je voor te stellen dat Disney “The Devil Wears Prada 2” zou maken voor streaming om zijn abonneebestand te versterken. Ze begrijpen wijselijk dat er meer geld te verdienen is met deze films in de bioscoop – films die later ook veel streamingwaarde zullen opleveren. Het is een win-winsituatie.

Er is de afgelopen tien jaar veel gesproken over de ‘dood van de filmster’. De opkomst van superheldencinema en de toestroom van streaming hebben het voor nieuwe filmsterren moeilijker gemaakt om uit te breken. De tijd dat mensen alleen maar komen opdagen omdat een bepaalde ster een cast leidt, is grotendeels voorbij. Tom Cruise en Timothee Chalamet zijn zeldzame uitzonderingen. Wat de naald echter kan bewegen, is een geweldig ensemble gevuld met meerdere, betekenisvolle sterren. Dat is precies wat deze film te bieden heeft.

Het helpt enorm dat de vier kernspelers – Meryl Streep, Anne Hathaway, Emily Blunt en Stanley Tucci – allemaal terugkeerden om hun rol opnieuw op zich te nemen. Het helpt ook dat de sterrenmacht van Hathaway en Blunt in de jaren sinds het origineel verscheen alleen maar is gegroeid. Beiden hebben naast Streep ook Oscar-erkenning verdiend, wat nog meer prestige aan hun sterrendom toevoegt. Dit zijn acteurs die het publiek erg leuk vindt. “The Devil Wears Prada 2” bevat ook een enorme cameo van een popsterwat zeker geen pijn doet.

De film had nog meer sterrenkracht kunnen hebben gehad De cameo van Sydney Sweeney is niet verwijderdmaar dat was duidelijk niet nodig. Deze specifieke verzameling sterren bleek erg aantrekkelijk te zijn, wat ook een belangrijke reden is waarom de originele film zo lang in het culturele bewustzijn is blijven hangen. De sterren stonden als het ware op één lijn.

Als we aan oudere sequels denken, denken we vaak aan inzendingen in grote franchises, zoals ‘Star Wars: The Force Awakens’ of ‘Jurassic World’. We denken niet vaak aan films als ‘The Devil Wears Prada’ als brandstof voor de verouderde vervolgbehandeling. In het licht van de belachelijk grote wereldwijde opening van het vervolg is het echter heel duidelijk dat de originele film een ​​generatieklassieker is geworden. Dat kan niet genoeg worden uitgedrukt als het gaat om het spelen van quarterback op maandagochtend hier.

Dit was geen voorbeeld van hoe Hollywood probeerde het oude ‘IP omwille van IP’ over te nemen, wat tot een aantal kolossale mislukkingen heeft geleid. Dat is gewoon een van de redenen waarom “The Running Man” aan de kassa flopte vorig jaar. In dit geval erkende Disney dat er een oprechte honger bestond naar een ander verhaal in de wereld van de haute couture, waarin Andy Sachs van Anne Hathaway en Miranda Priestly van Meryl Streep centraal stonden.

De komst van het vervolg gaf zelfs veel op mensen een excuus om “The Devil Wears Prada” voor de eerste keer te bekijkenmisschien uit nieuwsgierigheid, of misschien voelden ze zich niet buitengesloten van het gesprek toen dit vervolg als een groot probleem begon te voelen. Hoe het ook zij, het valt niet te ontkennen dat het origineel zijn plaats als klassieker uit de jaren 2000 heeft verdiend en veel meer is dan alleen een film die de afgelopen twintig jaar veel op de kabel is afgespeeld.

Het is absoluut geen geheim dat komedies het in het pandemische tijdperk erg moeilijk hebben gehad aan de kassa. Misschien komt dat omdat de meeste blockbusters komedie hebben toegevoegd naast wat ze nog meer verkopen. (Denk aan Marvel-films als ‘Thor: Ragnarok’ of ‘Barbie’ van Greta Gerwig.) Hoe dan ook, het is een zware zoektocht geweest naar komedie als theatrale aangelegenheid, waarbij veel van deze films rechtstreeks naar de streaming gaan of aan de kassa verdwijnen.

“The Devil Wears Prada 2” is een drama, maar net als de eerste film is het erg komisch. Het vult een gat. Voor bepaalde kijkers is er absoluut een kriebel dat ze willen krabben in het komische rijk, en deze film lijkt die jeuk te krabben. Rechtlijnige komedies zoals “Spinal Tap II: The End Continues” kan aan de kassa floppenmaar de formule “komedie en iets anders” lijkt nog steeds redelijk goed te werken.

Een voorbeeld: de meeste succesvolle komedies van de afgelopen jaren waren romcoms, zoals ‘Anyone But You’ of ‘The Lost City’. Dit is niet bepaald een rom-com, maar het heeft hetzelfde “dit is niet alleen maar komedie”-gedoe. Naar de film gaan is voor de gemiddelde persoon veel zeldzamer dan vroeger, dus een komedie ter wille van de komedie kan vaak niet het niveau van een theaterevenement bereiken. Een komedie met een vleugje drama en veel glitter en glamour waarin prachtige filmsterren hun ding doen? Dat is een recept voor succes.

‘The Devil Wears Prada 2’ is nu in de bioscoop.