36-jarige verliet de VS voor China – betaalt nu $1.000 huur en $100 voor boodschappen voor gezin van vier

Mijn vrouw is geboren op Tahiti en haar beide ouders komen uit China. Toen we elkaar ontmoetten, werkte ze hier als lerares Frans.

Toen de pandemie toesloeg, woonden we drie jaar in China en waren we op vakantie in de VS. Nu de grenzen gesloten waren, besloten mijn vrouw en ik naar Tahiti te verhuizen om dichter bij haar ouders te zijn.

Vijf jaar later hadden we twee kinderen onder de vijf. Er waren delen van ons leven op Tahiti die we leuk vonden, maar er ontbrak iets. China voelde nog steeds als ons echte thuis en in juni 2025 keerden we terug naar Shenzhen.

Ik ben nog steeds zo dankbaar voor die eerste baan als docent. De landing was een beetje een ongeluk, maar zonder de landing zou ik mijn gezin en het leven dat ik nu heb niet hebben.

Nadat we in 2025 terugkwamen in Shenzhen, zette ik mijn carrière voort als leraar Engels, waarmee ik ongeveer $ 4.000 per maand verdiende.

We huren een appartement met drie slaapkamers voor ongeveer $ 1.000 per maand. Internet kost ongeveer $29, en elektriciteit kost gemiddeld $100.

We geven ongeveer $ 100 per maand uit aan boodschappen voor ons gezin van vier. Als we uit eten gaan, is het zeldzaam dat we in totaal meer dan $ 10 uitgeven. We betalen ook ongeveer $ 90 per maand voor gezondheidszorg.

Alles bij elkaar betaal ik ongeveer een vierde van wat ik betaalde voor mijn maandelijkse uitgaven toen ik in de VS woonde – en dat was toen ik alleen woonde.

Voor mij is Shenzhen alsof Silicon Valley en New York City een baby krijgen in China. Het is een bruisende technologiehoofdstad met verrassingen op elke hoek.

Vliegende drones bezorgen voedsel in 15 minuten of minder en autonome taxi’s rijden door straten vol sprankelende neonlichten. Er heerst hier een echte cyberpunk-energie.

Het openbaar vervoer is ook geweldig. De metro gaat overal heen en ze bouwen de lijnen zo snel en efficiënt. Voor ongeveer $ 0,30 kun je de metro helemaal door de stad nemen.

Ook loop ik doorgaans niet rond met een portemonnee of sleutels. Als ik ergens voor moet betalen, gebruik ik mijn telefoon, scan ik een QR-code of gebruik ik biometrie, zoals een handafdruk. Het is superhandig.

Toen we op Tahiti woonden, gaf ik ook Engelse les en maakte daar een paar video’s over. Maar in 2025 stelde mijn vrouw voor dat ik consequent op TikTok zou gaan posten om mensen een kijkje te geven hoe het leven in China is.

Ik begon een account, de video’s gingen van start en voordat ik het wist, was ik een soort influencer. Dit leidde tot meer kansen, waardoor ik in februari een fulltime baan als marketingmanager kreeg.

Het is een meer traditionele baan dan ik gewend ben, en het betaalt iets minder dan mijn baan als docent. Nu verdien ik bijna $3.500 per maand, plus ongeveer $1.200 per maand met mijn nevenoptredens.

Maar ik zit niet de hele dag aan een bureau. Mijn bedrijf is flexibel wat betreft uren, waardoor ik de tijd heb om andere nevenactiviteiten en interesses na te streven, en ik kan werk mee naar huis nemen.

Shenzhen is zeer gezinsvriendelijk en er is genoeg te doen voor kinderen. De stad heeft meer dan 1.000 parken, duizenden overdekte speelruimtes en een breed scala aan gemeenschapsactiviteiten voor gezinnen.

Ik heb hier geen behoefte of wens om helikopterouder te worden. Ik maak me geen zorgen over zaken als wapengeweld. Mijn grootste veiligheidsprobleem zijn de elektrische scooters die over de trottoirs vliegen.

Mijn kinderen groeien ook drietalig op. Mijn vrouw spreekt Frans met hen, zij spreken Engels met mij, en zij leren Mandarijn op hun school, een openbare Chinese kleuterschool. Dat kost voor beide kinderen ongeveer $300 per semester, inclusief eten.