Het iconische opnieuw maken Tijdreisfilm van Terry Gilliam 12 Apen het omzetten van een tv-serie voor het SyFy-kanaal zou altijd een enorme uitdaging zijn. Maar daarna Terry Scherp en Travis Fickett pasten hun oorspronkelijke concept aan, Splinterin een 12 Apen opnieuw bedenken in 2015, de paden tussen de canon van de film en de canon van het tv-programma liepen vrij snel uiteen. Tegenwoordig onder de gelovigen de SyFy 12 Apen wordt niet alleen beschouwd als een geweldige sciencefictionshow, maar ook gemakkelijk als een van de beste tijdreisshows aller tijden; zo niet de best. Hoewel de Gilliam-film een artistiek meesterwerk is, zijn de tijdparadoxen tamelijk tam vergeleken met de tijdige capriolen van het bredere sciencefictiongenre. En met zijn tweede seizoen, dat debuteerde op 18 april 2016, werd de 12 Apen TV-series bewezen dat de reikwijdte ervan veel groter was dan de film. En, stiekem, het begin van 12 Apen Seizoen 2 breidde ook het uitgangspunt van de serie uit op een manier die in eerste instantie niet duidelijk was.
Als je iemand binge aanbeveelt 12 Apenhen vertellen dat ze met seizoen 2 moeten beginnen zou een beetje heiligschennis zijn, maar het zou ook niet het allerergste ter wereld zijn. De eerste aflevering van seizoen 2, ‘Year of the Monkey’, begint met een uitgebreide samenvatting van seizoen 1, met een verhaal over die gebeurtenissen door actrice Madeline Stowe, die Dr. Kathryn Railly speelde in de film uit 1995, een personage dat voor de tv-serie opnieuw werd bedacht als Cassandra Railly (Amanda Schull). Deze voice-oververtelling bood niet alleen een leuk spiekbriefje voor degenen die achterliepen in de serie, maar het was ook een voorafschaduwing van een cameo van Stowe zelf aan het einde van seizoen 2, in een cruciale uitvoering die de hele richting van de show veranderde.
Maar het belangrijkste aan seizoen 2 (woordspeling bedoeld, als je het weet) is dat “Year of the Monkey” de show op een nieuw pad zette, een pad dat niet alleen gericht was op de tijdreisdoelen van de originele film. In seizoen 1 reisde James Cole (Aaron Stanford) net als in de film terug in de tijd om een enorme plaag te voorkomen die in het jaar 2043 een groot deel van de wereldbevolking had weggevaagd. Alles in seizoen 1, inclusief een sprong naar de jaren tachtig en zelfs naar Cole’s jeugd begin jaren 2000, houdt verband met dit specifieke doel. Maar in seizoen 1 is bijna alles wat we zien een gesloten-lus-paradox; alles wat Cole, Ramse, Railly en Jennifer doen is al gebeurd, en hun pogingen om de tijdlijn te veranderen versterken alleen maar de tijdlijn die al bestaat.
In seizoen 2 verandert dat echter enorm. En hoewel het niet helemaal duidelijk is in de eerste aflevering, leiden de gebeurtenissen die in gang worden gezet door ‘Year of the Monkey’ tot een moment in de volgende aflevering, ‘Primary’, waarin de bende doet verander de tijdlijn, waardoor het virus iets later optreedt. In wezen het eerste 12 Apen De tijdlijn wordt vanaf dit punt vervangen door de nieuwe, waardoor bepaalde mysteries uit seizoen 1 (zoals wanneer Railly lijkt te vergaan in Cole’s armen) enigszins kunnen worden verdoezeld. Dat gezegd hebbende, omdat tijdreizen onze personages op cellulair niveau heeft veranderd, zijn alle hoofdrolspelers (voor het grootste deel) op de hoogte van de veranderingen in de tijdlijn na ‘Primary’, waarmee een groter concept voor seizoen 2 wordt opgezet, een concept dat aantoonbaar veel interessanter is dan alleen het voorkomen van een plaag.
Kortom, wat seizoen 2 doet, is een beurt 12 Apen in een volledige strijd door de tijd tussen het leger van de 12 apen en de helden van Project Splinter. Er zijn nog steeds predestinatieparadoxen in overvloed, maar nu is het nieuwe wapen het idee dat beide partijen de tijd kunnen veranderen en zelfs enorme breuken in de tijd kunnen veroorzaken, resulterend in tijdelijke stormen. De plaag die de mensheid uitroeit is slechts een stukje van de puzzel die trok 12 Apen uit een patroon van het moeten emuleren van de film.
Cassie (Amanda Schull) is er niet mee bezig 12 Apen Seizoen 2.
SyFy/Universeel
Bovendien zorgen de grotere reikwijdte en de grotere inzet ervoor dat de show een iets andere esthetiek heeft. Terwijl 12 Apen Seizoen 1 kan somber aanvoelen, seizoen 2 voelt helderder aan, simpelweg omdat de fysieke setting vaak wordt veranderd. Zelfs het feit dat de grote confrontatie plaatsvindt in New York City in aflevering 1 is leuk, omdat het ons een pauze geeft van laboratoriummagazijnen of het grimmige utilitarisme van de Raritan-faciliteit in de toekomst. In de derde aflevering, 12 Apen geeft het team ook een nieuwe pseudo-uitvalbasis, het Emerson Hotel, een fysieke locatie die zijn eigen paradoxen creëert, maar de show ook letterlijk veel meer kleur geeft.
“Year of the Monkey” legt de basis voor al deze veranderingen, en doet dit zonder de canon van seizoen 1 tegen te spreken. Dat gezegd hebbende, voor degenen die seizoen 1 duister of soms te traag vonden, is seizoen 2 zeker het moment waarop de zaken een tandje bijsteken. En zelfs in deze aflevering worden zinsneden en hints geschrapt die uiteindelijk hun vruchten zullen afwerpen in het vierde en laatste seizoen van de show. Als je op zoek bent naar het moment waarop 12 Apen ging van alleen maar goed naar geweldig, het is hier, en de moeite waard om tien jaar later opnieuw te bezoeken.
