‘Fútbol Is Life’ bij LACMA: kleine WK-momenten vol eigenzinnigheid

Lyndon J. Barrois Sr. wist altijd al dat hij kunstenaar wilde worden, zelfs als kind.

Van het maken van figuren uit kauwgom die onder de kerkbanken van de kerk van zijn katholieke school was geplakt nadat hij ze als straf van leraren had moeten schrapen tot het verzamelen van de weggegooide kauwgomverpakkingen van zijn moeder, Barrois voelde een creatieve kriebel om van niets iets te maken.

“Ik had te veel kunst gezien (en dacht bij mezelf): ‘Iemand moest dit doen, waarom ik niet?'”, zei Barrois grinnikend. “Ik heb er altijd van gedroomd om dit te doen. Andere kinderen speelden met Play-Doh. Ik maakte dingen met alles wat ik maar te pakken kon krijgen, zoals klei, aluminiumfolie en afgedankt telefoonsnoer.”

Nu debuteert de 61-jarige inwoner van New Orleans zijn nieuwste project in het Los Angeles County Museum of Art: “Voetbal is leven.” Het toont enkele van de meest iconische toneelstukken en politieke momenten in de 95-jarige geschiedenis van de FIFA World Cup, komt deze zomer naar LAmet ‘bescheiden’ kauwgomverpakkingen.

Barrois en LACMA-curator Britt Salvesen verzamelden 60 werken, waaronder 40 vignetten van eerdere WK’s en vier korte animatiefilms, waaronder de film “Voetbalballet”, die 21 beroemde scènes opnieuw creëert op een voetbalveld van 50 inch.

Hangend kunstwerk van de Braziliaans-Zweedse voetballer Marta Vieira da Silva, ook wel bekend als Marta, gemaakt door Barrois. Hij deed een bewuste poging om de bijdragen van vrouwen aan het voetbal onder de aandacht te brengen.

(Allen J. Schaben / Los Angeles Times)

Een grootschalige projectie van een miniatuur van een Franse voetballer Kylian Mbappé hangt aan de muur. Twee levensgrote replica’s van de Argentijnse Lionel Messi en De Braziliaanse Marta Vieira da Silva hangen aan het plafond, de eerste in hun soort voor de kunstenaar, die miniaturen van de NBA-legende heeft gemaakt Kobe Bryant en NFL-ster Patrick Mahomes.

De tentoonstelling is ingericht als een speelveld.

“We wilden echt die omgeving creëren waarin je het gevoel hebt dat je in een aparte wereld bent, en mijn collega Darwin Hu had hier een persoonlijke en creatieve interesse in”, vertelde Salvesen aan The Times. “Hij deed een heleboel visueel onderzoek naar voetbalvelden in scholen en gevangenissen, waar velden werden geïmproviseerd in de beschikbare ruimtes. We wilden de lijnen langs de muren wikkelen en het gras krijgen. Je gevoel voor de ruimte verandert als je van een harde vloer naar een zachtere vloer gaat.”

Met rechts een geschorste Lionel Messi, krijgen Noa Carter, 4, en vader Darius L. Carter uit Pasadena een voorproefje van de LACMA-tentoonstelling van kunstenaar Lyndon J. Barrois Sr., “Fútbol Is Life.”

(Allen J. Schaben / Los Angeles Times)

De 2,5 cm grote ‘portretten’ van Barrois zijn zorgvuldig geschilderd om zelfs het kleinste detail vast te leggen. Het merendeel van de installaties bevat een spiegel, waardoor de kijker zichzelf kan zien als onderdeel van de momenten die ‘bevroren zijn in de tijd’, zei hij.

In totaal zijn 325 individuele minivoetballers en voetballers, waaronder de Portugese Cristiano Ronaldo, in de show opgenomen.

“Ik vond het zo leuk om de sculpturen te maken dat het, toen ik klaar was, net was alsof ik tegen een muur botste na al die adrenaline,” zei Barrois. “Nu kunnen we het ophangen. Installeer het. Je begint gewoon te zien dat alle dingen die we voor ogen hadden tot leven komen. Ik ben dol op deze….”

Voordat hij ging beeldhouwen, deed Barrois ‘heel veel onderzoek, veel lezen, (kijken naar) fotografie en video.’ Hij en een vriend keken opnieuw naar de beroemdste toneelstukken en onderzochten de geschiedenis rond het WK, die teruggaat tot de jaren dertig en vóór het WK Dames in 1970.

Een ‘Sportraits’-werk toont hoe het Duitse voetbalteam de rechten van arbeidsmigranten benadrukt in de aanloop naar het WK van 2021. “Ik heb momenten gekozen waarvan ik persoonlijk dacht dat ze belangrijk zouden zijn, er komt veel politiek bij kijken”, zei Barrois.

(Allen J. Schaben / Los Angeles Times)

“Ik wilde gewoon een verhaal vertellen over de betrokken politiek, zoals in 1938, het Duitse team was allemaal nazi’s, en zij brachten de groet, en tegen 2022 heeft het Duitse team mensenrechten op hun T-shirts,” zei Barrois. “We hadden ook het Iraanse vrouwenproject. Al deze dingen gebeurden op zo’n enorm platform. Het was dus een lastig bewerkingsproces om dat terug te brengen tot 40.”

Barrois bracht zeven maanden door met het voltooien van zijn stukken.

Curator Sandra Jackson-Dumont, voormalig directeur en CEO van het Lucas Museum of Narrative Art, juichte Barrois’ gebruik van kauwgomverpakkingen toe.

“Ik vind het leuk dat Lyndon materialen gebruikt die deel uitmaken van ons dagelijks leven, die we als vanzelfsprekend beschouwen en die we weggooien”, zei Jackson. “Hij gebruikt die materialen om iets creatiefs te maken.”

Barrois werd tijdens de preview van de tentoonstelling omringd door familie en vrienden, van wie de meesten met de kunstenaar zijn opgegroeid. Dany Wilson, die bij Barrois naar de basisschool ging, zei dat hij ‘trots op hem’ was.

De tentoonstelling toont ook werken van wetenschapper Harold Edgerton en fotograaf Eadweard Muybridge die de geschiedenis van bewegingsstudies en time-lapse-fotografie onderzoeken.