Bangladesh is nog enkele dagen verwijderd van de verkiezing van zijn volgende regering, anderhalf jaar nadat voormalig premier Sheikh Hasina werd afgezet door een krachtig studentenprotest.
Hasina ontvluchtte het land en Nobelprijswinnaar Muhammad Yunus nam de leiding over als leider van een interim-regering in het land.
Wie is Mohammed Yunus?
Geboren in 1940 in het Chittagong-district van het Bengaalse voorzitterschap (nu in Bangladesh), studeerde hij aan de Lamabazar Primary School. Hij slaagde voor het toelatingsexamen van de Chittagong Collegiate School en stond op de 16e plaats van de 39.000 studenten in Oost-Pakistan.
In 1957 schreef Yunus zich in aan de afdeling Economie van de Universiteit van Dhaka en voltooide zijn afstuderen in Economie in 1960 en master in 1961. In 1965 kreeg hij een Fulbright-beurs om in de VS te studeren, waar hij in 1969 zijn doctoraat in de economie voltooide.
De rol van Yunus in de Bangladesh Liberation War van 1971
Tijdens de oorlog richtte hij in de VS het Bangladesh Citizens’ Committee op om het bewustzijn, de steun en de fondsen te vergroten. Alle leden van de commissie moesten maandelijks 10% van hun salaris aan het fonds bijdragen.
Hij publiceerde zelfs de Bangladesh Newsletter vanuit zijn huis in Nashville om het nieuws van het Bengaalse volk via de Amerikaanse media over te brengen.
Hij vertelde het scenario in zijn autobiografie genaamd ‘Banker to the Poor’.
“Op 25 maart 1971 brak de Bevrijdingsoorlog uit in Bangladesh, en onze plannen om daarheen terug te keren werden opgegeven. Ik wijdde mezelf aan de zaak van de bevrijding. Zoals alle Bengalen hield ik de gebeurtenissen in Dhaka nauwlettend in de gaten”, schreef hij.
Yunus verklaarde zelfs dat hij protesten organiseerde in de VS, en dat deze breed uitgemeten werden in de media. Hij hielp ook bij het opzetten van het Bangladesh Information Center in Washington om de lobby in het Amerikaanse Huis en de Senaat te coördineren. Hij reisde over Amerikaanse universiteitscampussen om les- en bewustmakingsprogramma’s te organiseren.
Op 16 december 1971 werd Bangladesh onafhankelijk en keerde hij terug naar het land.
Oprichter van Grameenbank
De oorlog veroorzaakte wijdverbreide armoede in het land. Daarom richtte hij een Grameen Bank op, die zich richtte op welzijnsprogramma’s voor achtergebleven en gemarginaliseerde delen van de samenleving. Hij creëerde een microfinancieringsmodel dat kleine leningen aan de armen verstrekte zonder onderpand te vereisen.
Dit model werd enorm succesvol en inspireerde soortgelijke projecten in ongeveer 100 ontwikkelingslanden. Zelfs sommige ontwikkelde landen, zoals de Verenigde Staten, hebben versies van dit model overgenomen om gemeenschappen met lage inkomens te helpen.
In 2001 werd Yunus benoemd tot lid van de Ashoka: Innovators for the Public Global Academy vanwege zijn werk met Grameen.
Wereldwijde aanwezigheid
Van 1993 tot 1995 werd Muhammad Yunus door de secretaris-generaal van de VN benoemd tot lid van de Internationale Adviesgroep voor de Vierde Wereldvrouwenconferentie.
Hij heeft ook zitting gehad in verschillende spraakmakende VN- en internationale commissies, waaronder de Global Commission of Women’s Health, de Advisory Council for Sustainable Economic Development en de VN Expert Group on Women and Finance.
Nobelprijs voor de Vrede
Hij kreeg in 2006 de Nobelprijs voor de Vrede voor zijn inspanningen om de armoede te bestrijden en de economische en sociale ontwikkeling van onderaf te bevorderen. Hij was de eerste Bengaalse die deze eer te beurt viel.
Hij heeft ook verschillende prijzen ontvangen, zoals de Mohamed Shabdeen Award for Science (1993), Humanitarian Award (1993), Independence Day Award (1987), Nikkei Asia Prize for Regional Growth (2004), Seoul Peace Prize (2006).
