Terugkijkend op het eerste jaar van zijn tweede termijn pocht president Donald Trump dat hij de Amerikaanse economie nieuw leven heeft ingeblazen door op te leggen grote importheffingen op buitenlandse producten. Hij bepleitte zijn standpunt in een recent opiniestuk in The Wall Street Journal, waarin hij de krant en critici, waaronder reguliere economen, bekritiseerde die voorspelden dat tarieven zouden averechts werken, het verhogen van de prijzen en bedreigende groei. ‘In plaats daarvan’, schreef hij, ‘hebben ze een Amerikaans economisch wonder gecreëerd.’
Maar het bewijs dat hij levert is vaak off-base of helemaal verkeerd.
Hier is een blik op de feiten rond Trumps beoordeling van tarieven.
CLAIM: “Iets meer dan een jaar geleden waren we een ‘DOOD’ land. Nu zijn we het ‘HOTTEST’ land ter wereld!’ “
DE FEITEN: Dit is een standaardverklaring van Trump. Maar de Amerikaanse economie was nog niet ‘dood’ toen Trump vorig jaar weer aan de macht kwam. En tijdens de tweede termijn van Trump heeft het sterk gepresteerd – na een hobbelige start.
In 2024, het laatste jaar van het presidentschap van Biden, groeide het Amerikaanse bruto binnenlands product met 2,8%, gecorrigeerd voor inflatie, sneller dan enig welvarend land ter wereld behalve Spanje. Het groeide ook in een gezond tempo van 2021 tot en met 2023.
De cijfers voor heel 2025 zijn nog niet bekend. Maar tijdens de eerste drie kwartalen van het jaar leverden de tarieven van Trump – of de dreiging ervan – gemengde resultaten op voor de Amerikaanse economie.
Van januari tot maart kromp het Amerikaanse bbp voor het eerst in drie jaar. De belangrijkste boosdoener was gemakkelijk te identificeren: een stijging van de import, die van het bbp wordt afgetrokken, omdat Amerikaanse bedrijven zich haastten om buitenlandse producten te kopen voordat Trump er tarieven aan kon opleggen.
Maar de groei herstelde zich in de tweede helft van het jaar. Van april tot en met juni groeide de economie in een gezond tempo van 3,8%. En van juli tot en met september groeide de groei zelfs nog sneller: 4,4%. Een groot deel van de stijging was een daling van de import, waarschijnlijk als gevolg van de tarieven van Trump en het feit dat importeurs aan het begin van het jaar al voorraden hadden aangelegd. Sterke consumentenbestedingen zorgden ook voor de economische groei.
Trump wijst ook graag op solide winsten op de Amerikaanse aandelenmarkt. Hij merkte op dat aandelen in 2025 52 keer nieuwe hoogtepunten bereikten. Het is waar dat de Amerikaanse aandelenmarkt het vorig jaar goed deed. Maar het presteerde slechter dan veel buitenlandse aandelenmarkten. De benchmark S&P 500-index klom met 17% – een mooie winst, maar minder dan een stijging van 71% in Zuid-Korea, 29% in Hong Kong, 26% in Japan, 22% in Duitsland en 21% in het Verenigd Koninkrijk.
CLAIM: “De jaarlijkse kerninflatie is de afgelopen drie maanden gedaald tot slechts 1,4% – veel lager dan bijna iedereen, behalve ikzelf, had voorspeld.”
DE FEITEN: De president gebruikt zorgvuldig uitgekozen gegevens om enorm te overdrijven waar de inflatie zich bevindt.
Zijn cijfers voor de jaarlijkse inflatie van de afgelopen drie maanden – waarbij de volatiele voedsel- en energieprijzen buiten beschouwing worden gelaten – zijn laag, maar weerspiegelen gegevens die vertekend zijn door de sluiting van de overheid in oktober en november, die de gegevensverzameling van de overheid verstoorde en het agentschap dat de cijfers samenstelt dwong om ruwe schattingen in te voeren in sommige categorieën die de totale inflatie kunstmatig verlaagden.
De jaarlijkse kerninflatie voor de laatste zes maanden van 2025 is hoger, namelijk 2,6%. Dat is lager dan het niveau van januari 2025, maar ongeveer waar het was in oktober 2024. Over het geheel genomen is de inflatie dit jaar afgevlakt en bedroeg ze in september vóór de sluiting van de overheid 3%, hetzelfde als in januari 2025.
Het is waar dat de inflatie niet zo hoog is geweest als veel economen zich zorgen maakten toen Trump afgelopen voorjaar begon met het invoeren van tarieven, maar dat komt deels doordat veel van de “Bevrijdingsdag”-tarieven werden ingetrokken, verlaagd of bezaaid met vrijstellingen. Toen de Democraten vorig jaar een aantal spraakmakende verkiezingen wonnen door de zorgen over de ‘betaalbaarheid’ onder de aandacht te brengen, heeft de regering bestaande of geplande tarieven op koffie, rundvlees en keukenkastjes teruggedraaid, bijvoorbeeld door achterbaks te erkennen dat de heffingen de prijzen deden stijgen.
De impact van tarieven is duidelijker zichtbaar in de prijzen van kerngoederen, waarin ook voedsel en energie zijn uitgesloten. Vóór de pandemie stegen de kosten van kerngoederen doorgaans nauwelijks per jaar – of daalden ze zelfs – maar afgelopen december waren ze 1,4% hoger dan een jaar eerder. Dat was de grootste stijging, afgezien van de pandemie, sinds 2011.
Alberto Cavallo, een econoom aan Harvard en auteur van een onderzoek naar de impact van tarieven die Trump in zijn opiniestuk aanhaalt, heeft ontdekt dat de tarieven van Trump de totale inflatie met ongeveer driekwart procentpunt hebben opgedreven. _
CLAIM: “Uit de gegevens blijkt dat de last, of ‘incidentie’ van de tarieven overweldigend is gevallen op buitenlandse producenten en tussenpersonen, inclusief grote bedrijven die niet uit de VS komen. Volgens een recent onderzoek van de Harvard Business School betalen deze groepen minstens 80% van de tariefkosten.”
DE FEITEN: Het onderzoek dat Trump aanhaalde lijkt het tegenovergestelde te concluderen van wat Trump beweerde. Het is geschreven door Cavallo en twee collega’s en stelt vast dat “Amerikaanse consumenten na zeven maanden ongeveer 43% van de door tarieven veroorzaakte grenskosten voor hun rekening namen, terwijl de rest grotendeels door Amerikaanse bedrijven werd geabsorbeerd.” Cavallo zei per e-mail dat de importprijzen niet veel waren gedaald, “wat erop wijst dat buitenlandse exporteurs hun pre-tarifaire prijzen niet voldoende hebben verlaagd om een groot deel van de last te dragen.”
CLAIM: “We hebben ons maandelijkse handelstekort met maar liefst 77% teruggebracht.”
DE FEITEN: Deze bewering impliceert meer kersenpluk, en weerspiegelt de procentuele daling van een zeer hoog handelstekort in januari 2025, toen de president aantrad, naar een superlaag tekort in oktober.
Het verhaal is ingewikkelder dan de president het doet voorkomen. Het handelstekort – de kloof tussen wat de VS aan andere landen verkoopt en wat de VS van hen koopt – is feitelijk gestegen sinds hij terugkeerde naar het Witte Huis.
Van januari tot en met november 2025 boekten de VS een handelstekort van bijna 840 miljard dollar, een stijging van 4% ten opzichte van dezelfde periode in 2024. In de eerste drie maanden van 2025 haastten importeurs zich om buitenlandse producten te kopen – voordat Trump er tarieven op kon heffen. Daarna kwamen de maandelijkse handelstekorten steeds lager uit dan in 2024. Maar de importstijging van januari tot maart was zo groot dat het handelstekort voor 2025 nog steeds groter is dan dat van 2024.
CLAIM: “Ik heb met succes het tariefinstrument gehanteerd om kolossale investeringen in Amerika veilig te stellen, zoals geen enkel ander land ooit eerder heeft gezien. … In minder dan een jaar hebben we toezeggingen voor meer dan 18 biljoen dollar veiliggesteld, een getal dat voor velen ondoorgrondelijk is.”
DE FEITEN: Trump heeft de tariefdreiging in feite gebruikt om investeringstoezeggingen van Amerika’s belangrijkste handelspartners los te krijgen. De Europese Unie heeft bijvoorbeeld 600 miljard dollar toegezegd over een periode van vier jaar.
Maar Trump heeft niet gezegd hoe hij aan 18 biljoen dollar kwam. Het Witte Huis heeft een cijfer van 9,6 biljoen dollar gepubliceerd, inclusief particuliere en publieke investeringsverplichtingen van andere landen.
Onderzoekers van het Peterson Institute for International Economics hebben de investeringstoezeggingen van de EU, Japan, Zuid-Korea, Taiwan, Zwitserland, Liechtenstein en de Perzische Golfstaten Saoedi-Arabië, Qatar, Bahrein en de Verenigde Arabische Emiraten vorige maand berekend op 5 biljoen dollar.
En ze betwijfelden of het geld daadwerkelijk werkelijkheid zou worden, deels omdat de overeenkomsten vaag zijn en soms omdat de landen zich zouden inspannen om de verplichtingen na te komen.
Maar alle cijfers zijn toch enorm. De totale particuliere investeringen in de Verenigde Staten bedroegen onlangs 5,4 biljoen dollar per jaar. In 2024, het laatste jaar waarvoor cijfers beschikbaar zijn, bedroegen de totale buitenlandse directe investeringen in de Verenigde Staten 151 miljard dollar. Directe investeringen omvatten geld dat in zaken als fabrieken en kantoren zit, maar niet in financiële investeringen zoals aandelen en obligaties.
Vind AP Factchecks hier: https://apnews.com/APFactCheck.
—Paul Wiseman en Christopher Rugaber, AP Economics-schrijvers
