Terwijl de actie zich voor ons afspeelde, richtten we onze aandacht op het drankenmenu en wisten al snel waar we moesten beginnen: een speciale lijst van acht margarita’s maakte het kiezen van één niet alleen onvermijdelijk, maar ook gemakkelijk. De Pineapple Margarita trok meteen onze aandacht – alleen al door de beschrijving verfrissend en bij elke slok onmiskenbaar lekkerder. Blanco tequila, geschud met amaretto, ananas en chili, afgewerkt met een tajín-rand, leverde precies wat het beloofde: licht, levendig en perfect in balans, met een zachte hitte die net lang genoeg bleef hangen. Het was het soort drankje dat uitnodigt tot nog een drankje – meerdere zelfs – als het zaterdagmiddag niet 13.00 uur was. Vervolgens kwam de Old-School Cosmopolitan, een tijdloze klassieker en een gemakkelijke keuze voor iedereen met een zwak voor moeiteloos chique drankjes. Geserveerd in een slank, ijskoud martiniglas, zat de lichtroze vloeistof smetteloos van binnen, eenvoudig afgewerkt met een vleugje sinaasappel. Het resultaat was pittig, licht bitter en onberispelijk in balans.
De soundtrack van de ruimte is een zorgvuldig samengestelde reis door R&B en soul uit de jaren 90, die van dag naar avond stroomt. Hits van Sade, Joyce Sims en meer zorgden voor een zachte, soulvolle achtergrond terwijl we van onze drankjes dronken, langzaam op de maat van de muziek. De muziek hoeft echter niet te stoppen als je weggaat: met Dover Street Counter kunnen gasten verbinding maken met de Spotify-afspeellijst, waardoor de ervaring verder gaat dan alleen de maaltijd en de muziek lang blijft hangen nadat je je vingers hebt schoongelikt.
Van de tonijnsmelt tot de zeebrasemgoujons: het is duidelijk dat het menu zichzelf niet al te serieus neemt. Speelse gerechten zoals Disco Fries, rijkelijk belegd met ingelegde chili, verse gember, romige mayo en discojus, bieden een leuke keuze. Maar als je ziet dat elk gerecht met zorg wordt gemaakt en vakkundig wordt uitgevoerd, is het duidelijk dat dit niet zomaar troostmaaltijden zijn, maar eerder luxe edities van de gerechten die je al kent en waar je van houdt.
Delicate zilveren coupes van vers gesneden tonijn, zachtjes bedekt met avocado en koriander en bekroond met een schijfje limoen, werden vergezeld door lichte met Nori gevulde crackers. Op voorstel van onze ober gaf het plaatsen van de tonijn op de nori-cracker en het afwerken met een scheutje limoen een levendige citrustoon die de tonijn zachtjes leek te laten smelten. Opgeklopte ricotta, besprenkeld met truffelhoning en gegarneerd met bieslook, werd vervolgens geserveerd naast Italiaans knäckebröd. Zoet, romig en heerlijk, het gefluister van de truffel was een genot. Beide ‘snacks’ waren licht van smaak en vorm en lieten ons voldoende ruimte over voor de hoofdgerechten die volgden.
Net toen onze glazen naar dat laatste slokje reikten, verscheen onze ober met een ijskoude vulling. Zijn timing is onberispelijk, bijna telepathisch accuraat – een bewijs van hoe geweldig de service daar is. Het voelde intuïtief, niet opdringerig.
