Door Chris Snellgrove
| Gepubliceerd
De X-bestanden werd in de jaren negentig een popcultuurfenomeen door een zeer provocerende vraag te stellen aan een ongelovig publiek: wat als paranormale verschijnselen reëel zouden zijn en de overheid had geprobeerd het bestaan van deze gebeurtenissen een tijdje te verdoezelen? decennia? De geheime saus was natuurlijk dat Mulder de fanatieke gelovige was en Scully de cynische scepticus, en door hun interacties vroeg het publiek zich voortdurend af wat er werkelijk was gebeurd in afleveringen met buitenaardse wezens, monsters en alle dingen die ’s nachts tegenkwamen. Maar in één klassieke aflevering gebeurde het ondenkbare: een regisseur demonstreerde schijnbaar zijn eigen paranormale vermogens voor de hele cast en crew!
De aflevering in kwestie is ‘War of the Coprophages’, waarin een klein stadje werd geterroriseerd door kakkerlakken die al dan niet zeer geavanceerde buitenaardse robots zijn. Afleveringsregisseur Kim Manners had problemen met het filmen van deze aflevering omdat de live kakkerlakken op de set zich in willekeurige richtingen haastten in plaats van dat ze zouden gaan. Op dat moment deed Manners iets heerlijk krankzinnigs: hij stak zijn hoofd in de kakkerlakkenemmer en vertelde de beestjes wat ze moesten doen alsof hij instructies gaf aan zijn acteurs.
Een nieuwe betekenis geven aan ‘Papa Roach’
Het is duidelijk dat hij dit alleen maar als grap deed, wat helpt illustreren hoe zeer de capriolen van deze kakkerlakken hem ten einde raad hadden. Ze verpestten take na take, dus besloot hij stoom af te blazen met een film die gegarandeerd iedereen op de set aan het lachen zou maken. Onnodig te zeggen dat niemand verwachtte dat de dwaze kakkerlakken daadwerkelijk zouden luisteren naar alles wat de man te zeggen had.
Tot ieders verbazing is dat echter wel het geval precies wat ze deden! Manners stak zijn hoofd in de kakkerlakkenemmer om hen hun marsorders te geven nadat deze kleine jongens talloze opnames hadden verpest. Nadat hij ze specifieke instructies had gegeven, deden de kakkerlakken precies wat hij hen opdroeg, en konden ze de scène in de volgende take voltooien.
Paranormaal of bizar toeval?
Op zijn eigen vreemde manier diende deze gebeurtenis als een spiegel van De X-bestanden zelf; de show ging tenslotte altijd over het dwingen van kijkers om zich af te vragen of een paranormale gebeurtenis echt had plaatsgevonden of dat er een volkomen redelijke wetenschappelijke verklaring voor bestond. Nadat de kakkerlakken schijnbaar naar de instructies van Kim Manners hadden geluisterd, moesten degenen die getuige waren van wat er was gebeurd, voor zichzelf vaststellen of de regisseur plotseling het soort paranormale vermogens had ontwikkeld dat Vos Mulder zou onderzoeken. Of het kan gewoon toeval zijn dat de grillige kakkerlakken uiteindelijk precies de goede kant op renden nadat hen was verteld wat ze moesten doen.
Scully zou ons vertellen dat het veel waarschijnlijker is dat dit toeval is dan dat een willekeurige televisieregisseur plotseling een paranormaal vermogen ontwikkelt (in dit geval het vermogen om kakkerlakken te laten doen wat hij wil). Ik ben echter altijd dol geweest op een bepaald ondergewaardeerd citaat van Mulder: “Als toevalligheden slechts toevalligheden zijn, waarom voelen ze zich dan zo gekunsteld?” Wat betreft het al dan niet laat zijn, geweldig X-bestanden regisseur plotseling de kracht ontwikkelde om kakkerlakken onder controle te houden, kan mijn antwoord worden samengevat door de iconische poster op de kantoormuur van deze griezelige FBI-agent.
“Ik wil geloven.”
