Hoe een ridder van de zeven koninkrijken stilletjes een van de belangrijkste personages uit het boek opnieuw uitvindt

De winter komt eraan, en dat geldt ook voor spoilers. Dit artikel bespreekt belangrijke plotdetails uit aflevering 2 van “Een Ridder van de Zeven Koninkrijken.”

Ik wed dat je nooit “A Knight of the Seven Kingdoms” had verwacht en “28 jaar later: de bottentempel” om plotseling deel te nemen aan een wedstrijd waarin je verrassend directer bent (en, durf ik te zeggen, indrukwekkend) volledige frontale naaktheid, nu? Van alle manieren waarop aflevering 2 van de HBO-fantasieserie zou beginnen, met de amusante titel ‘Hard Salt Beef’, hadden zelfs fans die bekend waren met het bronmateriaal niet kunnen verwachten een flashback te zien naar wijlen Ser Arlan van Pennytree (Danny Webb) in zijn, ahemvolle glorie… of in welke mate dan ook. In de originele novellen van auteur George RR Martin leeft de oude ridder alleen voort in de gedachten van Dunk (Peter Claffey), terwijl hij zich herinnert dat hij als zijn schildknaap diende tijdens hun vele avonturen in Westeros. Maar twee afleveringen later kiest de aanpassing al voor een rustige aanpak bij het opnieuw uitvinden van het bijpersonage dat de grootste schaduw over Dunk van allemaal werpt.

Het begint allemaal met het schaamteloze openingsmoment van Arlan, maar gaat, intrigerend genoeg, door gedurende de rest van het halfuur. In een andere afwijking van de novelleDunk gaat verder dan alleen het bepleiten van zijn zaak bij de onverschillige Ser Manfred (Daniel Monks) vorige week. Tijdens een weemoedige montage van Dunk en Ser Arlan die door het platteland trekken, probeert Dunk verschillende grote heren die aanwezig waren bij het Ashford-toernooi te herinneren aan de vele jaren in hun dienst van Ser Arlan – een reeks die steeds droeviger en droeviger wordt naarmate de gezondheid van Arlan verslechtert. De laatste verontwaardiging is dat, ondanks dat hij zijn leven aan de ene heer na de andere heeft opgedragen, niemand de moeite neemt om hem te herdenken.

Gelukkig verandert ‘A Knight of the Seven Kingdoms’ deze tragedie in een onverwachte kracht.

Het is gemakkelijk te begrijpen waarom ser Duncan de Lange het zo moeilijk heeft om de goede naam van ser Arlan van Pennytree te verdedigen. Zelfs Egg (Dexter Sol Ansell) realiseert zich dat dit een verloren zaak is, en speculeert hardop dat Arlan een “s**t knight” moet zijn geweest na de laatste afwijzing van Dunks oprechte pleidooien. De kalme observatie van zijn schildknaap dat dit in wezen hetzelfde is als ‘je meester keer op keer moeten laten sterven’ komt heel dichtbij, en het is nauwelijks een sprong om je voor te stellen dat Dunk een soortgelijk lot voor zichzelf vreest – een leven van vergeten dienstbaarheid dat uiteindelijk allemaal voor niets is. Geen wonder dat hij volhoudt dat Arlan een groot ridder was en zo iemand moet hem herinneren.

“Een ridder van de zeven koninkrijken” gebruikt dit als de emotionele ruggengraat van aflevering 2. In een slim stukje herstructurering door de gecrediteerde schrijvers Aziza Barnes (de overleden schrijver aan wie deze aflevering ter nagedachtenis is opgedragen tijdens de aftiteling) en showrunner Ira Parker, vertraagt de show Dunks eerste persoonlijke ontmoeting met de heersende klasse van Targaryen tot nu toe, in tegenstelling tot de première. En vooral hier ontmoet onze hagenridder eindelijk iemand die daadwerkelijk op de hoogte is van Ser Arlans prestaties uit het verleden: de wijze en De genadige Prins Baelor (Bertie Carvel), de volgende in de rij voor de IJzeren Troon. Hoewel de verhalende reden hiervoor is om Dunk toegang te verlenen tot het toernooi zelf, is het emotionele doel om een kleine overwinning te behalen voor de nalatenschap van Ser Arlan. zou tot grotere dingen kunnen leiden.

Dit alles bouwt voort op de laatste momenten van de aflevering, wat misschien wel een van de rustiger aangrijpende conclusies van alle afleveringen in de franchise zou kunnen zijn. Het is tijd voor de eerste ronde van steekspelen, maar hoewel de actie net zo spannend en diepgeworteld is als we hadden verwacht, verdwijnt de entertainmentfactor al snel volledig. Dunks gedachten flitsen weg van het gewelddadige bloedbad dat hier te zien is en terug naar het trauma van Ser Arlans anonieme, anticlimax-dood. Later, terwijl ze zich rond hun kampvuur bevinden, merkt Egg de sombere stilte van de ridder op. Dunk staart in de nachtelijke duisternis en geeft met tegenzin toe wat hem dwars zit:

‘Leven grote ridders in de heggen en sterven ze langs de kant van een modderige weg? Ik denk het niet. Ser Arlan was niet begiftigd met zwaard of lans, en hij dronk, en hij hoereerde, en hij was een moeilijk mens om te kennen. Hij maakte ook geen vrienden. Hij leefde zestig jaar lang en is nooit een kampioen geweest. Welke kans heb ik eigenlijk?’

De serie is ongewoon openhartig over het idee om iemand te humaniseren die in Dunk’s geest zo’n meer dan levensgrote status heeft aangenomen, maar dit karakterbepalende moment waarop Dunk weer op aarde neerstort, is noodzakelijk. Deze gedurfde (en mogelijk controversiële) verandering kan het geïdealiseerde beeld van Ser Arlan van Pennytree in ons hoofd vertroebelen, maar met goede reden. ‘Zijn naam was ser Arlan van Pennytree,’ zegt hij resoluut. ‘En ik ben zijn nalatenschap. Morgen zullen we ze laten zien wat zijn hand heeft bewerkstelligd.’ Door de complexiteit van Ser Arlan opnieuw uit te vinden, wordt Dunk alleen maar meer betrokken dan ooit.

Nieuwe afleveringen van “A Knight of the Seven Kingdoms” worden uitgezonden op HBO en worden elke zondag gestreamd op HBO Max.