De organisatie begon met het faciliteren van workshops in jeugdclubs in Sheffield, waarbij gesprekken over het klimaat werden geopend met meer dan zeventig jongeren. Hieruit verzamelden ze een kerngroep van ongeveer twintig leerlingen van verschillende scholen om betrokken te worden bij een meer praktische verkenning van het probleem dat ze met de prentkunst aanpakten. “We dachten dat als dit project zou gaan over het maken van een verzameling prenten, we een verscheidenheid aan stemmen zouden kunnen hebben, allemaal verenigd door één enkel medium”, vertelt Peter.
Om de hoop en angst van de kinderen over klimaatverandering op de pagina te kanaliseren, gaven Sally, Peter en het team hen de opdracht om een gedrukte poster te tekenen en te ontwikkelen die ze vervolgens op schermen zouden vertonen in Juice Studios vlakbij hun basis in Hull. “Vervolgens keerden we terug naar de groepen met hun schermen en printten we in sessies die erg druk, rommelig, leuk en een beetje chaotisch waren. Het was fantastisch”, zegt Peter. “De fysieke aard van het project was inspirerend en leuk voor iedereen en bevatte ook een soort boodschap. Als we de richting van ons klimaat gaan veranderen, zullen we dat ook in het echt moeten doen – in de echte wereld, door echte dingen te doen.”
Grimmig en somber zijn sommige gedrukte berichten van de studenten een schreeuw om hulp: ‘Pauzeer de wereld’ en ‘Loop alsjeblieft niet weg en vergeet dit’, maar anderen zijn bijzonder moedig en sommige zelfs ironisch: ‘Ik ben banger voor mijn moeder dan voor de klimaatverandering’ en ‘Maar ik hou van het geluid van benzinemotoren’. Met weinig inmenging in hun uiteindelijke boodschappen wilde de organisatie dat jongeren precies zouden uitdrukken wat ze over het onderwerp nodig hadden – zonder filter. “We wilden dat ze er eerlijk over waren, hoopvol waren, geïrriteerd of er grapjes over maakten en twee vingers omhoog staken naar de krachten erachter”, besluit Peter. “We willen dat mensen de afdrukken zien en zich wat minder verlamd voelen door angst, een beetje ondeugend en een beetje hoopvoller dat er veel mensen zijn die willen dat de dingen beter worden.”
