Door Jennifer Asencio
| Gepubliceerd
De Pendragon-cyclus: de opkomst van Merlijn gaat in première op The Daily Wire op 22 januari 2026. Aangekondigd als “niet de Camelot die je kent, maar het oorsprongsverhaal van de legende zelf”, vertelt het het verhaal van Merlijn, zijn vader Taliesin en zijn beschermeling Arthur. The Daily Wire heeft de eerste twee afleveringen vrijgegeven voor geavanceerde weergave voor zijn VIP-abonnees en de pers, en Giant Freakin Robot mocht het bekijken.
Laten we meteen met de achtervolging beginnen: The Daily Wire geproduceerd De Pendragon-cyclus: de opkomst van de Merlijndus er zijn bepaalde verwachtingen die daarmee gepaard gaan. Het is geen prestigeshow van HBO Spel der Tronenen het wordt vertoond op een dienst die bekend staat om zijn conservatieve verhalen, bijvoorbeeld Rennen, verbergen, vechten En Lieveheersbeestjes.
Sommige kijkers kunnen misschien niet omgaan met de zware religieuze ondertoon of een cast die trouw is aan de setting in plaats van nodeloos inclusief. Als je je fantasie mannelijk en christelijk wilt, dan is deze show iets voor jou. Als een ouderwetse Arthur-fantasie met christelijke ondertoon je beledigt, Ringen van macht staat aan Amazone Prime.
Atlantis is een speler in de Pendragon-cyclus
Het bronmateriaal, De Pendragon-cyclus van Stephen Lawhead, is een mannelijke fantasieserie gebaseerd op de Keltische en Arthur-legende; het is het mannelijke antwoord op het sterk feministische Nevels van Avalon door Marion Zimmer Bradley. De opkomst van de Merlijn omvat de eerste twee boeken, Taliesin En Merlin; De preview-afleveringen volgen de romance tussen Merlijn’s ouders, Taliesin en Charis, en hun bekering tot het christendom te midden van oorlogvoerende staten en een naderende invasie.
De vertrouwde Camelot gevuld met door Mallory geïnspireerde ridders in glanzend zilveren harnas wordt vervangen door een meer historische oorsprong die zijn oorsprong vindt in de vierde tot en met de zesde eeuw, wat, laten we zeggen, ‘interessante tijden’ waren op de Britse eilanden. Terwijl de Romeinen zich terugtrokken, kwam het christendom binnen, en verschillende Keltische stammen streden om de heerschappij over Engeland, terwijl ze tegelijkertijd probeerden de vroege Ieren buiten te houden. Deze combinatie van religieuze, etnische en culturele conflicten vormt de achtergrond voor Lawheads boeken.
We krijgen de interacties te zien van twee ontheemde koninkrijken, de Cymry en de Atlantiërs, die beiden naar hetzelfde stuk land verhuizen nadat hun thuisland is vernietigd. Charis is een prinses van Atlantis die haar vertrouwen in de goden van haar volk verloor op de dag dat de vernietiging van haar huis haar werd voorspeld, terwijl Taliesin een verlaten wees was die op een rivieroever werd gevonden door Cymry-erfgenaam en uiteindelijke leider Elphin, en zijn hele leven werd getraind in de manieren van de druïden. Ook hij heeft zijn geloof verloren tijdens een angstaanjagende confrontatie met de oude god Cernunnos, maar is een begaafde bard die heeft gezien dat er iets anders aan de hand is. horizon.
Maar zelfs als de geliefden dichter bij elkaar komen, wordt de wereld om hen heen vijandiger. De Atlantiërs en de Cymry kunnen niet met elkaar overweg, en er is een toenemende dreiging van een invasie door de Gallische legers van over de zee. Daarnaast is er Morgain, de wrokkige zus van Charis, die de duistere magische kunsten heeft omarmd als een middel om aan Charis’ schaduw te ontsnappen.
Prestigewaardig materiaal, ook al is het niet gemaakt door Big Hollywood
De eerste afleveringen van Gevuld met gerechtelijke intriges, politieke conflicten, magische machinaties en drama De Pendragon-cyclus bieden een kijkje in een wereld die een prestigeshow had kunnen zijn als deze door een meer gevestigde studio was geproduceerd. Het heeft dezelfde productiekwaliteit als de meer ambitieuze projecten van de SYFY-zender uit de jaren 2000, het tijdperk van Vergezichtde Stargate-shows, en van Frank Herbert Duin.
Ik noem deze voorbeelden om te zeggen dat Daily Wire zich nog in het beginstadium van zijn ontwikkeling als kwaliteitsfilmstudio bevindt, maar zijn meest ambitieuze project tot nu toe heeft gerealiseerd en zijn potentieel heeft getoond. Het heeft de enorme omvang van een epos, dat zich over jaren uitstrekt en verschillende oude en exotische omgevingen beslaat.
De gebreken in het ontwerp zijn duidelijk en soms opvallend. Elphin, gespeeld door Duran Fulton Brown, is twintig jaar ouder geworden door het gebruik van slechte pruiken en een piekerige snor. Een belegerde donjon is een combinatie van flagrante CGI en amateuristisch decorontwerp, afgedekt door het belachelijke uiterlijk van de met wede ingelegde aanvallers. Het wordt steeds belegerd door blauwgeschilderde Picten waren echte dingen, maar de scène is zo gefabriceerd dat het cartoonachtig lijkt. Begrijp me niet verkeerd, de belegering is cool, maar ik merkte dat het meer mijn verbeelding prikkelde dan indruk op mij maakte met wat er op het scherm stond.
En toch zijn de beelden op andere plaatsen intens en helder. De oude goden van de Atlantiërs en Cymry zijn angstaanjagende inkijkjes in een onverschillige wereld van wilde natuur. Ze staan in contrast met het overweldigende licht van de christelijke godheid. Rose Reid, als een koninklijke Charis, wordt in spierwit aan de Britten voorgesteld, zittend in het midden van een verwoeste kapel die is teruggewonnen door de bossen eromheen, wat haar buitenwereldsheid onderstreept.
Gemaakt voor christelijke conservatieven, maar nog steeds sexy en gewelddadig
Veel andere prestigeshows zijn afhankelijk van shock en sensatiezucht om het publiek verslaafd te houden. Hoewel De opkomst van de Merlijn is gemaakt voor een conservatief publiek en schuwt geweld of zelfs sensualiteit niet. Charis en Morgain zijn allebei erg sexy vrouwen, en we worden geplaagd door sierlijke kostuums die precies op de juiste manier zijn geknipt, maar nooit iets openlijks laten zien, zelfs niet als de geliefden hun verbintenis voltooien.
De plot is soms meeslepend en beweegt zich door levendige scènes en omstandigheden. Emree Franklin kan de bittere pijn van Morgain goed weergeven, en het plot en het bovennatuurlijke conflict van de geliefden volgen elkaar op in het tempo dat twee afleveringen van een uur toestaan.
Echter, De Pendragon-cyclus lijdt ook onder de gevolgen van het tempo die gepaard gaan met het proppen van een hele roman in twee afleveringen. Er zijn momenten waarop het gehaast en verwarrend voelt. Je kunt gemakkelijk in de politieke ingewikkeldheden verdwalen. Ik moest de naam van de Cymry opzoeken omdat die niet duidelijk uit de dialoog bleek. De scènes in Atlantis zijn schokkend totdat je beseft dat het niet het oude Rome zou moeten zijn (het stierenspringen dat het afbeeldt is eigenlijk Minoïsch, waaruit Lawhead zijn inspiratie voor de Atlantiërs putte).
Toch is de show op andere momenten traag en blijft ze af en toe te lang hangen in scènes voor hun drama, waardoor ze het gevoel krijgen dat ze in een soapserie zitten. Dit wordt vaak benadrukt door angstig overacteren, gekwelde of onthullende kreten, en een gevoel van ‘ga er maar mee door’.
Pendragon combineert eeuwenoude magie en komt naar Jezus-momenten
Hoewel het het christendom als de ‘Ene Ware God’ promoot via letterlijke ‘kom-tot-Jezus’-momenten, erkent het ook de macht van de oude goden, die zowel de Keltische god Cernunnos als de Atlantische god Bel afbeelden. Deze strijd tussen goden weerspiegelt het Angelsaksische denken, zoals weerspiegeld in bronmateriaal uit die tijd dat traditionele geneeswijzen documenteerde voor de ‘waterelfziekte’ en de pijn veroorzaakt door heksen en ondeugende goden.
De show schuwt ook de magie niet: het bovennatuurlijke was een levend wezen voor de Kelten waaruit de Arthur-legende voortkwam, en het script erkent hoezeer het een deel van het leven was, ook al voegt het fantastische elementen toe aan de bestaande pre-Angelsaksische spirituele wereld. Op elk moment van de dag vond er geestelijke oorlogvoering plaats.
Morgain is zo’n geduchte tegenstander dat de hofmagiër weigert haar te trainen, en haar uitstapjes naar de duistere kunsten worden gecrediteerd voor hun macht. Het punt is niet dat magie en de oude goden niet bestonden, maar dat de christelijke god beter is. Het kan nadrukkelijk zijn over dit idee, maar dat is canon.
Koning Arthur zou een christelijk verhaal zijn
Ik ben zelf geen christen, maar ik kan de zware invloed van het christendom op de Arthur-legende die we kennen niet negeren. Mallory’s De dood van Arthur is waar we veel van onze ideeën over het verhaal vandaan halen, met in zilver geklede ridders en grote kastelen. Deze beeldspraak blijft bestaan ondanks de oorsprong ervan in volksverhalen en mythologische cycli die bijna een millennium teruggaan vóór het beroemde gedicht.
Koning Arthur is altijd ‘door God gekozen’ om Engeland te verenigen, tot en met de beroemde zoektocht naar de Heilige Graal, zelfs toen figuren als Merlijn en Morgana Le Fay de gebeurtenissen manipuleerden. Als je beledigd bent door de aanwezigheid van het christendom in de Arthur-legende, negeer je volledig het thema en de bedoeling van het mythologiseren van koning Arthur.
De Pendragon-cyclus: de opkomst van de Merlijn vertegenwoordigt de nieuwste poging van de Daily Wire om de wurggreep van Hollywood op entertainment te doorbreken. Het is een poging tot een prestigeshow die niet afhankelijk is van seks en geweld om deze voort te stuwen, maar die elementen ook niet negeert. Het is niet slecht of slecht geproduceerd, en dat is te zien, maar het is niet genoeg om de lage kwaliteit of de aanmatigende prekerigheid te maskeren.
De Pendragon-cyclus is interessant genoeg om het bekijken van de andere vijf afleveringen te rechtvaardigen wanneer ze op Daily Wire+ worden uitgebracht. Het schokkende einde van de tweede aflevering had ik nooit voorzien. Het heeft alles wat een goede prestigeshow zou kunnen vragen, behalve het budget. Maar dat weerhield andere voor streaming gemaakte shows er niet van om hits te worden, en dat zou ook niet moeten stoppen De opkomst van de Merlijnof.
De Pendragon-cyclus: De opkomst van de Merlijn gaat in première op Daily Wire+ op 22 januari 2026.
