Dit zoals verteld-essay is gebaseerd op een gesprek met Cesar Carvalho, de CEO en medeoprichter van Wellhub, een wereldwijd bedrijfswelzijnsplatform. Het gesprek is aangepast voor lengte en duidelijkheid.
Ik raakte geïnteresseerd in consultancy via enkele oudere vrienden tijdens mijn studie aan de Universiteit van São Paulo in Brazilië. Hun verhalen over hoe snel je zou kunnen leren en groeien in de carrière zorgde ervoor dat ik het wilde nastreven.
Ik solliciteerde bij alle topbedrijven en accepteerde het aanbod van McKinsey om bedrijfsanalist te worden in 2010, zodra ik het ontving. Het was het beste wat ik me kon voorstellen als een carrière op lange termijn.
Ik werkte ongeveer twee jaar bij McKinsey voordat ze mij daartoe aanmoedigden Beurs een mba. Destijds kon je in Brazilië alleen medewerker of manager worden als je die had.
Ik solliciteerde bij de Harvard Business School met de bedoeling terug te keren naar McKinsey en het adviestraject voort te zetten. Maar in de zomer van mijn eerste jaar in Boston kreeg ik het idee om WellHub te starten.
De wellnesskloof die ik zag als consultant
De werkomgeving bij McKinsey was super intens. Ik deed gemiddeld 10 tot 12 uur per dag, en als er een probleem was, kon het meer zijn.
Als consultant reisde ik vaak naar verschillende steden of goochelde ik tussen het kantoor van een klant en… McKinsey’s kantoor. Er waren geen sportschoollidmaatschappen die toegang gaven tot faciliteiten op verschillende locaties.
Als ik bij een klant zou zijn en twee uur de tijd had voor mijn volgende vergadering, zou ik niets anders te doen hebben dan extra werk. Ik had drie sportschoollidmaatschappen die ongebruikt bleven, en ik wilde me minder gestrest voelen en mijn welzijn verbeteren.
Mijn ervaring leerde mij dat er behoefte was aan drukke werknemers om gemakkelijk toegang te krijgen tot gezondheid en welzijn. En ik besefte al snel dat dit niet alleen gold voor CEO’s, bankiers en consultants, maar ook voor FedEx-chauffeurs en supermarktpersoneel.
Het is inmiddels 14 jaar geleden dat ik met Wellhub begon.
We zijn nu in 18 landen actief en werken samen met 40.000 bedrijven om welzijn aan hun werknemers te bieden, waaronder veel McKinsey-kantoren. Elke maand zijn 5 miljoen werknemers betrokken bij Wellhub.
Wellhub is nu beschikbaar in 18 landen en maandelijks maken 5 miljoen werknemers gebruik van de dienst. Wellhub
Met Wellhub kunnen werknemers een les boeken, ongeacht het land of de stad waarin ze zich bevinden, zonder dat ze een lidmaatschap nodig hebben voor een specifieke sportschool of studio. Bedrijven betalen een vast maandelijks bedrag op basis van het aantal werknemers, en werknemers dragen ook bij.
Werken bij McKinsey heeft mij als oprichter geholpen
Ik ben er enorm in gegroeid McKinseyen dat was vooral aan één ding te danken: in twee jaar tijd heb ik onder zeven verschillende partners gewerkt, allemaal met hun eigen managementstijl.
Het kan alles veranderen: de teamcultuur, de uren die u erin steekt en het werk dat u prioriteit geeft. Ik leerde snel wat goed voor mij werkte en wat niet.
De beste ervaringen die ik had waren toen we flexibiliteit kregen. Sommige leiders gebruikten een proces dat ik vandaag de dag altijd gebruik: een kickoff-bijeenkomst waarin elke medewerker de kans krijgt om te praten over zijn eigen grenzen en hoe deze werken.
Managers met gezinnen zouden zeggen dat hun ideale schema was om vroeg naar huis te gaan, met hun gezin te eten en dan indien nodig weer in te loggen. Mijn eigen grens bij McKinsey was dat ik bereid was om tijdens de week zoveel te werken als nodig was, maar mijn weekenden waren heilig. Tijdens de twee jaar dat ik bij het bedrijf werkte, werkte ik slechts vier of vijf weekenden.
Ik heb geleerd dat wanneer de verwachtingen duidelijk zijn en leiders goed genoeg zijn om de grenzen van werknemers te vragen en te respecteren, je alles gedaan kunt krijgen en toch een goed moreel kunt hebben.
Ik heb ook heel veel vrienden gemaakt, en die verbindingen werden erg belangrijk. Mijn medeoprichter van Wellhub en een aantal collega’s werkten samen met mij bij McKinsey, en twee van mijn zeven engelinvesteerders waren mijn vorige bazen.
De druktecultuur is een risico
Bedrijven hebben er baat bij om werknemers te hebben die actief zijn en betrokken zijn grote staat van welzijn.
Als bedrijven het welzijn niet ondersteunen, zullen ze niet alleen minder productief zijn, maar ook hogere kosten hebben dan sectorgenoten die er wel in investeren.
Het heeft invloed op de hoeveelheid ziekteverlof en de PTO die mensen opnemen, en speelt hierop in vasthouden en aantrekken.
De trend die sommige bedrijven hebben gevolgd hardcore cultuur is volkomen krankzinnig. De druktecultuur is een verplichting, geen troef.
Veel CEO’s slaan de plank mis, en de gevolgen zullen zichtbaar worden als bedrijven slechter presteren dan bedrijven die een meer evenwichtige aanpak hanteren. De druktecultuur leidt tot een burn-out en duwt geweldige mensen eruit voordat ze anders zouden vertrekken.
Cesar Carvalho belt zijn kinderen elke avond om 19.30 uur als hij op reis is voor zijn werk. Wellhub
Als CEO geloof ik erin elke werknemer als een volwassene te behandelen en hem te vertrouwen. Mijn focus ligt altijd op het gedaan krijgen van het werk – niet op hoeveel uur het kost en of er iemand op kantoor komt.
Als ik collega’s ontmoet, doen we meestal een yogasessie of training, in plaats van naar bars of restaurants te gaan. Als jij ruil een happy hour voor een wellnessuurtjeen gezonde gewoonten in de dagelijkse routines inbouwt, kunt u het welzijn in het hele bedrijf verbeteren.
Voor mij betekent welzijn productief, gezond en gelukkig zijn. Ik zet daar productief omdat het betekent dat geluk en gezondheid goed worden benut.
Ik wil een geweldige CEO zijn voor mijn medewerkers, ik wil onze klanten en partners inspireren om zich bij de beweging aan te sluiten, maar wat nog belangrijker is: ik wil een geweldige vader zijn voor mijn drie kinderen, en een geweldige echtgenoot voor mijn vrouw.
Mijn oplossing is het integreren van leven en werk. U hoeft uw huwelijk of gezin niet op te offeren voor succes.
Als mensen mij vragen: “Wat zijn je uren?” Ik zeg: “Ik ben de hele tijd aan het werk. Ik denk aan mijn werk als ik aan het sporten ben.”
Ik heb ook rituelen opgebouwd in mijn welzijnsreis die ik bijna nooit verbreek.
Wanneer ik op reis ben, bel ik mijn kinderen hoe dan ook om 19.30 uur – zelfs als dat betekent dat ik de wekker moet zetten om 02.00 uur. Het is voor mij een manier om dicht bij ze te zijn, waar ik ook ben.
Heeft u een verhaal te vertellen over uw carrière als consultant? Neem contact op met deze verslaggever via pthompson@businessinsider.com
