Je sociale feeds bruisen van nostalgie – of nachtmerries die verborgen hadden moeten blijven in je filmrol, afhankelijk van aan wie je het vraagt. De afgelopen week denkt iedereen na over 2016 en plaatst hij oude foto’s van zichzelf van tien jaar geleden in een flitsende trend. Overal waar je scrolt, zie je het enorme volume van de wenkbrauwen van Anastasia Beverly Hills, glanzende markeerstiften, Snapchat-hondenfilters en opgeplakte Kylie-lipkits op de soundtrack van Rihanna’s ANTI.
Maar afgezien van de nostalgie die het begin van het jaar met zich meebrengt, was 2016 een unieke periode in de popcultuur en de politiek, vooral voor de LHBT’s. Stevig na de uitgeroepen “Transgender-omslagpunt”, en de legalisatie van het homohuwelijk in 20152016 bestond in een met Trump gevuld politiek tijdperk dat geheel uniek was voor zichzelf. Het werd waarschijnlijk de vruchtbare voedingsbodem voor de ‘ontwaakte’ internetcultuur, die een groot deel zou gaan bepalen van de manier waarop we tegenwoordig over gerechtigheid (of de kunstgreep van gerechtigheid) praten. 2016 was ook een geweldig jaar voor LGBTQ+-bijdragen aan de popcultuur: van Frank Ocean Blond uitkwam, waren YouTube-sterren als James Charles en Tyler Oakley bekende namen, en het concept van niet-binair deed zijn intrede in de bredere, populaire tijdsgeest.
Simpel gezegd: 2016 was zo homo, we moeten het ons gewoon herinneren.
We staan niet boven nostalgie, dus we zijn hier Hen hebben hieronder een eclectische lijst samengesteld van de vreemdste en vreemdste momenten van 2016. Variërend van het oneerbiedige, het vreugdevolle en het ineenkrimpende, hebben deze momenten 2016 gedefinieerd en, nog belangrijker, de basis gelegd voor queer- en transgenders vandaag de dag. Als je niet bang bent om te blijven hangen en na te denken, lees dan verder. —Quispe López
Maanlicht wint alles
‘Maanlicht’A24
Toen Barry Jenkins schreef en regisseerde MaanlichtHij veranderde de manier waarop zwarte homo-mannelijkheid zich manifesteerde werd op het scherm afgebeeld ten goede. De film volgt hoofdpersoon Chiron, een zwarte tiener die in Florida woont, terwijl hij de adolescentie doormaakt, gepest wordt door zijn leeftijdsgenoten en in het reine komt met zijn seksualiteit. De opname is met name gemaakt om de diepe blues, rijke paarse tinten en juweeltonen vast te leggen, belichaamd door de naam van het originele scenario. In maanlicht zwart zien jongens er blauw uit, (geschreven door Tarell Alvin McCraney). De film won de Academy Award voor beste film, beste bewerkte scenario en beste acteur, en vele andere prijzen, en daagde stereotiepe portretten van zwarte mannen en overblijfselen uit. een van de grootste films van onze moderne tijd. — Quispe Lopez
Proto-harige propaganda duikt op in de vorm van het hondenfilter van Snapchat
