Muzikant Calvin Johnston zei ooit: “Rock and roll is een tienersport, bedoeld om gespeeld te worden door tieners van alle leeftijden – ze kunnen 15, 25 of 35 zijn. Het komt er allemaal op neer of ze de liefde in hun hart hebben, die prachtige tienergeest.” Het nieuwe boek van Bootsy Holler Making it: een intieme documentaire over de indie-, punk- en post-grungemuziekscene in Seattle (gepubliceerd door Damiani-boeken) wordt misschien geïntroduceerd op It’s Nice That, maar ze heeft geen introductie nodig in de losbandige wereld van de Amerikaanse indierock uit de jaren 90 en nul. Een plek waar de prachtige eenvoud van op gitaar gebaseerde muziek, met zijn vreemde karakters en toegewijd hoorspel, een culturele, metaforische staat van de eeuwige tiener creëerde.
Bootsy Holler landde in Seattle net toen de grungemuziek een vlucht nam, maar ze werd geïntrigeerd door ‘interessantere muziek’, bijvoorbeeld Pavement, PJ Harvey, Dinosaur Jr. en de lokale band Sunny Day Real State, die al snel emo-legendes werden. Het was hier waar Bootsy foto’s begon te maken van iedereen om haar heen – zowel muziekartiesten als fans – om de tastbare culturele golf vast te leggen, een gevoel in de lucht waardoor rockfans zich dichtbij elkaar voelden. Er groeide een gemeenschap. “We zaten erin en je kon de energie voelen in de mensen met wie ik omging. Seattle had een levendige en diepe muziekscene”, zegt Bootsy. “Ik woonde samen met een drummer en al mijn huisgenoten zaten in zijn band. Ik liep kleine clubs binnen en zag elke dinsdag- en donderdagavond obscure muziek, die vaak speelde.”
Seattle was zeker de plek voor Booty’s fotografie, de grootste stad in Washington, waar talloze (zo niet de meeste) indierockbands voortkwamen. Bootsy werd daar meteen onderdeel van de scène, een plek waar “het gemakkelijk was om een grote vis in een kleine vijver te worden” – op een goede manier. Bootsy was niet alleen een fan met een camera, ze nam het serieus en maakte profielfoto’s van Moby, Beck, Pearl Jam, The Posies, REM en Reggie Watts, naast verbluffende optredenfotografie van ontketende acts als The Yeh Yeh Yehs en Blonde Redhead. Het boek is een goudmijn van nieuwe culturen die tot bloei komen, zoals de ’tweemo’-golf van Death Cab For Cutie of het moment waarop garagerock mainstream werd.
