Voor duizenden Palestijnse gezinnen in Gaza duurt het voortduren Israëlische genocideoorlog gaat niet alleen over het enorme verlies aan mensenlevens, de totale vernietiging en de meedogenloze bombardementen, maar ook over de pijnlijke stilte van vermiste dierbaren die worden opgeslokt door het Israëlische detentiesysteem.
“We weten niet of hij wordt vastgehouden of een martelaar is”, vertelde de vrouw van Abdul Rahman, een jonge man die in januari verdween, aan Al Jazeera. ‘We hebben veel formulieren ingevuld… maar er bestaat nog steeds hoop.’
Deze psychologische onzekerheid werd deze week benadrukt door de zaak van Hamza Adwan, een 67-jarige gedetineerde wiens familie zondag op de hoogte werd gebracht van zijn overlijden – vier maanden nadat hij daadwerkelijk stierf in hechtenis op 9 september 2025.
Adwan, een vader van negen kinderen die voor de oorlog al twee zonen had verloren, werd op 12 november 2024 bij een controlepost gearresteerd. Volgens zijn familie werd hij vastgehouden ondanks het feit dat hij aan ernstige gezondheidsproblemen leed, waaronder hartziekten, en dat hij voortdurend medische zorg nodig had.
De vertraagde melding van zijn overlijden staat niet op zichzelf. Het weerspiegelt een systematisch beleid van “gedwongen verdwijning” – waardoor een totale leegte aan informatie ontstaat die de Commissie voor Gedetineerdenzaken en de Palestijnse Prisoner’s Society omschrijven als een integraal onderdeel van de voortdurende “genocideoorlog”.
Een systeem van onzekerheid
In getuigenissen verzameld door Al Jazeera beschreven families een chaotische realiteit waarin officiële informatie vaak schaars of tegenstrijdig is.
De vader van Amro, een jongeman die in december 2024 werd gearresteerd, leeft in een wrede staat van onzekerheid. Aanvankelijk kreeg hij van ambtenaren te horen dat zijn zoon op 13 december in hechtenis was overleden. Vrijgelaten gevangenen meldden later echter dat ze Amro na die datum levend hadden gezien.
‘We leven van de hoop dat hij nog leeft’, zei de vader, ondanks de angst dat zijn zoon hieraan zou zijn blootgesteld “onvoorstelbare marteling”.
Executie ‘legaliseren’
De rechtengroepen beschuldigden Israël ervan een beleid van “langzame executie” te voeren door middel van uithongering, medische verwaarlozing en marteling, met als doel dit “de dodelijkste fase in de geschiedenis van de Palestijnse gevangenenbeweging” te maken.
Zij waarschuwden dat deze stijging van het aantal sterfgevallen samenvalt met Israëlische politieke pogingen om dit doel te bereiken wetgeving het goedkeuren van de executie van Palestijnse gevangenen.
Volgens de groepen is deze stap bedoeld om buitengerechtelijke executies te ‘legaliseren’ en deze te transformeren van acties die buiten de wet om worden genomen in een ‘legitiem en gecodificeerd beleid’.
Deze wetgevende druk richt zich op een bevolking waar de overgrote meerderheid zonder aanklacht of proces wordt vastgehouden.
Door de cijfers
De Commissie en de Prisoner’s Society hebben alarmerende nieuwe statistieken vrijgegeven die de omvang van het harde optreden illustreren. Sinds januari 2026 heeft het totale aantal Palestijnen dat in Israëlische gevangenissen wordt vastgehouden de 9.300 overschreden.
De meeste bevinden zich juridisch in het ongewisse, waaronder:
- 3.385 Administratieve gevangenen, voor onbepaalde tijd vastgehouden op basis van geheim bewijsmateriaal, zonder vorm van proces.
- 1.237 gedetineerden die geclassificeerd zijn als ‘onwettige strijders’, een aanduiding die Israël gebruikt om Palestijnen uit Gaza vast te houden zonder hen de status van krijgsgevangene of wettelijke rechten te verlenen.
Met de bevestiging van de dood van Adwan is het aantal gevangenen waarvan bekend is dat ze sinds het begin van de oorlog in Israëlische hechtenis zijn omgekomen, gestegen tot 87, waaronder 51 uit Gaza.
ICRC heeft de toegang geweigerd
Wat de nood van de families verergert is de verlamming van de internationale waarnemers. Het Internationale Comité van het Rode Kruis (ICRC) bevestigde tegenover Al Jazeera dat het nog steeds volledig uitgesloten is van het bezoeken van Palestijnse gevangenen.
“Het ICRC heeft sinds oktober 2023 geen toegang meer tot gedetineerden in Israëlische detentiecentra”, vertelde Amani Al Naouq, de woordvoerder van het ICRC in Gaza, aan Al Jazeera.
“We ontvangen voortdurend vragen van families die zich zorgen maken over de gezondheid en veiligheid van hun dierbaren”, voegde ze eraan toe.
Medici onder vuur
Het harde optreden heeft degenen die levens redden niet gespaard. Maandag hield de medische staf in Gaza een protest waarbij de vrijlating werd geëist van dertig artsen en paramedici die alleen al in het Kamal Adwan-ziekenhuis waren vastgehouden.
Demonstranten hielden spandoeken en foto’s vast van tientallen gedetineerde collega’sprominent aanwezig Dr. Hussam Abu Safiade ziekenhuisdirecteur die werd opgepakt tijdens de behandeling van patiënten.
“Deze helden … werden gearresteerd buiten het kader van het internationaal humanitair recht”, zegt Fares Afana, directeur van de ambulancediensten. “De getuigenissen die we horen van de vrijgelatenen gaan het bevattingsvermogen van de menselijke geest te boven.”
Een andere medische vertegenwoordiger bij de bijeenkomst waarschuwde voor de dodelijke risico’s waarmee gedetineerden worden geconfronteerd en wees op het lot van Dr. Iyad al-Rantiside directeur van de kraamafdeling van het Kamal Adwan Ziekenhuis, die tijdens verhoor stierf.
“Onze collega’s zijn onderworpen aan ontvoering en marteling… en zelfs moord in detentiecentra, net zoals gebeurde met Dr. al-Rantisi,” zei de vertegenwoordiger.
