De oude vete van Reed Richards en Doctor Doom uitgelegd

Het is mogelijk dat wij een commissie ontvangen over aankopen via links.

Amerikaanse superheldenstrips zijn gevuld met eindeloze rivaliteit tussen weldoeners en kwaaddoeners. Weinigen zijn duurzamer en epischer dan de vete tussen Mister Fantastic/Reed Richards, leider van de Fantastic Four, en zijn aartsvijand, de vertinde tiran Doctor Victor von Doom.

Stan Lee en Jack Kirby’s originele ‘Fantastic Four’-strips kwamen in 1961 swingend uit, maar pas in nummer 5, Doom’s debuut, kwam het boek echt tot zijn recht. Met Doom hadden de Vier een vijand die hun gedeelde macht waardig was. In de decennia daarna, Doom heeft kwelling na kwelling bezocht bij de Fantastic Fourvariërend van het kleine (het infecteren van de hersenen van de Vier zodat ze elke letter van het alfabet vergeten, behalve degene die je “Doom” moet zeggen) tot het gruwelijke (het veroordelen van Reeds zoon Franklin tot de hel).

Marvel-fans overal wachten met ingehouden adem op ‘Avengers: Doomsday’. Eén reden hiervoor is om te zien of de film eindelijk een filmische Doom kan opleveren (deze gespeeld door Robert Downey Jr.) die de komische versie waardig is. iets wat de vorige ‘Fantastic Four’-films niet deden. Een beslissende factor zal zijn of “Doomsday” uit zijn enorme ensemble kan komen en Reed (Pedro Pascal) Doom’s aartsvijand kan maken; je kunt geen goede Doom hebben zonder zijn fixatie op Reed.

Victor von Doom is geen goede man, maar hij is wel een geweldige. Hij is een meesteruitvinder, een ervaren tovenaar en regeert zelfs over zijn eigen land, Latveria, waar hij geliefd is bij zijn volk. Maar ondanks dat alles kan hij zijn jaloezie op Reed niet overwinnen. Wat Reed betreft, hoewel hij Doom misgunt en hem nooit vertrouwt, zou hij blij zijn als Victor een nieuw blad zou omdraaien, omdat hij erkent dat een onbaatzuchtige Doom een ​​grote held zou kunnen zijn. De tragedie van Doom is wat zijn jaloezie de wereld ontzegt.

Het is heel gebruikelijk om ‘die ene’ te ontmoeten als je op de universiteit zit – vraag het maar aan Reed en Victor. Sinds “Fantastic Four” nr. 5 is het achtergrondverhaal van Doom dat hij en Reed elkaar op de universiteit ontmoetten. Toen Doom probeerde een machine te bouwen om contact te maken met de onderwereld, ontplofte deze in zijn gezicht en liet hij littekens achter. (Zijn Er is gesuggereerd dat de littekens van Doom eigenlijk vrij mild zouden kunnen zijnmaar Victor is zo’n egoïst dat hij zelfs een klein gebrek aan perfectie niet kan verdragen.)

De eerste ‘Fantastic Four’-strips suggereerden niet dat Doom veel had persoonlijk vijandschap jegens Reed. In plaats daarvan valt Doom de Fantastic Four aan omdat ze een obstakel vormen voor zijn plannen voor wereldheerschappij. Toen leverde “Fantastic Four Annual” #2 uit 1964 het volledige verhaal op. Reed stuitte op de aantekeningen van Doom voor zijn noodlottige experiment en merkte dat zijn berekeningen enigszins afwijken. Doom beschuldigde Reed van spionage en luisterde niet.

Toen de machine in het gezicht van Doom ontplofte, besloot hij dat Reed met de berekeningen had geknoeid, want de glorieuze Victor von Doom kon zo’n fout niet hebben gemaakt. Met name in “Wat als Doctor Doom een ​​held was geworden”, het verschil is wanneer Victor Reed confronteert met het snuffelen in zijn aantekeningen. Hier luistert Victor naar Reed; ze voeren het experiment samen uit, met succes, en gaan uit elkaar als vrienden.

Ed Brubaker en Pablo Raimondi’s ‘Books of Doom’ uit 2006 heeft de vroege jaren van Doom nog verder uitgewerkt; nummer 2 gaat over zijn studententijd en onthult het moment waarop hij Reed voor het eerst kwalijk begon te nemen. Toen Doom tijdens een natuurkundelezing sprak over zijn geloof in andere rijken, nam Reed het voor hem op, hoewel hij het in wetenschappelijke en niet in magische termen beschreef. (Victor accepteert het onnatuurlijke, terwijl Reed dat niet kan.) Dit maakte Doom alleen maar boos: “Als ik je hulp nodig heb bij een ruzie, zal ik erom vragen.”

Volgens Doom’s verwrongen visie is zijn kruistocht wraak op Reed vanwege de “sabotage” die Doom’s gezicht heeft gestolen. Nu, diep in Victor’s ziel, weet hij dat de fout zijn eigen fout was, maar hij laat zijn bewuste zelf daar nooit over nadenken, en concentreert zich op het vernietigen van Richards om de twijfel aan zichzelf te overstemmen. Een van de belangrijkste manieren waarop Reed Victor vaak heeft kunnen verslaan, is door op zijn ego te spelen; neem “Fantastic Four” #60, toen Doom de krachten van de Silver Surfer stal. Doom wordt verslagen wanneer Reed hem ertoe verleidt een barrière te raken die Galactus heeft achtergelaten om zijn voormalige heraut op aarde gevangen te zetten.

Een van de gemene kenmerken van Doom zijn zelfverheerlijkende monologen van derden. Telkens wanneer hij een nieuwe uitvinding doet, of een indrukwekkende prestatie neerzet, zal hij zeker opscheppen over hoe Doom heeft bereikt waar de zwakzinnige Richards niet eens van kon dromen. Maar merk op hoe Dooms mantel groen is, de kleur van jaloezie. Ondanks alle protesten van Victor, Reed is slimmer dan Doom en hij hoeft het niet voortdurend te beweren. Als Reed de inferieure geest was, dan zou Doom hem nu zeker verslagen hebben.

De productieve ‘Fantastic Four’-schrijver/kunstenaar John Byrne voegde meer sympathieke lagen toe aan Doom, zoals een sterke gedragscode, dat de mensen van Latveria hem aanbidden, enz. Wanneer fans Doom vergoelijken, komt dat door de kwaliteiten die Byrne hem gaf. Maar zelfs in Byrne’s “Fantastic Four” #258 valt Doom zijn eigen jonge wijk, Kristoff, aan omdat hij onschuldig suggereert dat Magneto de macht van Doom zou kunnen evenaren. Behouden Byrne (die in de jaren tachtig een definitieve “Superman” -run schreef / tekende) in gedachten is Doom’s haat voor Reed vergelijkbaar met de haat van Lex Luthor voor Superman. Doom/Lex heeft zoveel bereikt, maar als hij Reed/Superman ziet, kan hij alleen maar bedenken dat hij niet aan zijn verwachtingen voldoet.

Rivalen kunnen niet alleen een competitieve geest of haat delen, maar ook wederzijds respect. De huidige ‘Fantastic Four’-schrijver Ryan North merkte op (in een interview met het CBR) dat Reed en Doom zo zijn; Reed geeft toe dat Doom genie is, en hoewel Doom Reed te veel haat om hem te respecteren, erkent hij hem soms als een ‘waardige tegenstander’.

Het zijn ‘twee helften van dezelfde ziel die totaal verschillende keuzes hebben gemaakt’, zei North, en hij heeft gelijk. Zowel Reed als Doom zijn genieën, gedreven door dezelfde fundamentele impuls: problemen oplossen en de wereld een betere plek maken. Reed bereikt dat door middel van wetenschap, ontdekking en superhelden. Doom denkt dat de wereld beter af zou zijn met hem als absolute heerser; hij is erop uit een utopie te bouwen waarin iedereen vrij is van gebrek, maar wel ondergeschikt aan hem. (Maar wil Doom een ​​betere wereld maken om zijn medemens te helpen, of doet hij het om te bewijzen dat alleen hij, Doom, zo’n betere wereld kan maken?)

Reed en Victor verschillen ook in de hulpmiddelen die ze gebruiken om problemen op te lossen. Reeds geniale brein werkt door zich te omringen met de logische en wetenschappelijke regels van de werkelijkheid. Zo worstelt hij met de menselijke factor, zoals blijkt uit zijn sociale stijfheid. In North’s “Fantastic Four” #21 toert Reed samen met beeldhouwer Alicia Masters door een museum en geeft toe dat hij op emotioneel niveau geen verbinding heeft met kunst, aangezien rationalisatie zijn impuls is. Doom, de zoon van een arts en een heks, begrijpt ook de wetenschap, maar hanteert magie zoals Reed dat nooit zou kunnen. Victor overtreft Reed in tovenarij en charisma. In North en RB Silva’s “One World Under Doom” wordt opgemerkt dat “Reed en Doom allebei de geest kunnen winnen. Maar alleen Doom kan harten winnen.”

In nummer 9 van Christopher Cantwell en Salvador Larocca’s uitstekende stripreeks “Doctor Doom”.Doom probeert de wereld te redden van een zwart gat. Reed belt hem om hem oprecht veel succes te wensen. Maar Victor hoort niet-bestaande twijfels en beledigingen in alle woorden van Reed, en saboteert daardoor de machine.

Zodra dit gebeurt, Doom opnieuw geeft Reed de schuld en zegt dat Richards liever de wereld zou vernietigen dan Doom haar te laten redden. Deze projectie maakt uiteraard de cirkel rond wat de aanleiding was voor hun vete. In het tiende en laatste nummer ontmoet Doom zichzelf uit een alternatief universum is ’s werelds redder en grootste held. Het enige dat nodig was, was zichzelf en zijn vete met Reed overwinnen – maar dat is een monumentale vraag van Victor, die in het Marvel-multiversum wordt gedreven door zijn haat tegen Reed.

Als de belangrijkste slechterik van ‘Fantastic Four’ heeft Doom een ​​pakketdeal met de FF. Telkens wanneer ze opnieuw worden bedacht in animatie, bioscoop of komische reboots, komt Doom langs om ze te bedreigen. Een van de meest intrigerende Doom-herinterpretaties is in de strip ‘Ultimate Fantastic Four’. Deze Doom, Victor Van Damme, speelt een verrassend kleine rol in de serie, maar na de miniserie ‘Ultimatum’ wordt Reed Richards kwaadaardig. Door zichzelf “The Maker” te noemen (en zelfs een masker en litteken te krijgen), wordt “Ultimate” Reed een destructievere kracht voor zijn universum dan Van Damme ooit was; Reed en Doom, twee helften van dezelfde ziel, inderdaad.

Onlangs creëerde de Maker zijn eigen “perfecte” wereld, Earth-6160. Als onderdeel van het spelen van de Maker met de geschiedenis martelde hij systematisch de inheemse Reed Richards ter wereld en sloot hem uiteindelijk op in een ijzeren masker. Reed accepteert de nieuwe naam van de Maker voor hem: “Doom”, want dat is alles wat Reed naar zijn dierbaren bracht.

In “Fantastic Four” Deel 3, nr. 54 ontstaan ​​er problemen als Sue Storm-Richards / the Invisible Woman gaat bevallen, en het is aan Doom om de pasgeboren dochter van Reed en Sue te redden. Zijn voorwaarde om dit te doen? Victor neemt het meisje als zijn peetdochter en noemt haar Valeria, waarbij hij expliciet zegt dat hij wil dat Reed zich herinnert hoe Doom zijn familie heeft gered als hij naar Valeria kijkt.

Naast zijn eigen ouders en hijzelf is Valeria een van de weinigen van wie Doom echt houdt; een deel daarvan komt omdat ze het levende bewijs is dat hij iets heeft bereikt wat Richards niet kon. In de Serie “Secret Wars” uit 2015 van Jonathan Hickman en Esad RibicWanneer de hele realiteit instort en een krachtige Doom deze weer opbouwt om te regeren, gaat hij van Valeria’s ere-oom naar haar vader – omdat Victor in deze nieuwe Battleworld getrouwd is met Sue.

Wanneer Reed uiteindelijk op Battleworld arriveert, is hij niet alleen geschokt, maar ook verbijsterd; zoals hij het zegt, had Doom de macht om God te worden, en het enige wat hij kon bedenken was het stelen van Reeds leven. Zowel de Fantastic Four-films uit 2005 als 2015 zorgden ervoor dat Doom romantisch geïnteresseerd raakte in Susan, wat suggereert dat een deel van Dooms haat voortkomt uit het feit dat ze voor Reed koos. Alsof Doom heeft nog een reden nodig om Richards te haten. Als hij zou toegeven aan romantische jaloezie, zou hij ook toegeven dat een andere ziel macht over hem heeft, en dat zou hij nooit doen.

“Secret Wars” kadert deze relatie veel beter; Doom trouwt alleen met Sue als een manier om Richards te verslaan / vervangen. Na “Avengers: Doomsday” komt “Avengers: Secret Wars”, en als het God Emperor Doom en zijn koningin Susan (Vanessa Kirby) aanpast, zal het hopelijk begrijpen – zoals de strip deed – dat Doom’s relatie met Sue wordt bepaald door zijn dynamische Reed, en niet andersom.