‘Mijn zoon stuurde me een Gelukkig Nieuwjaar-sms van de Zwitserse bar – nu wordt gevreesd dat hij dood is na brand’

Onder degenen die gisteren naar hun kinderen zochten, bevond zich Laetitia Broadard-Sitre, die niets meer van haar 16-jarige zoon Arthur heeft gehoord sinds de gruwelijke brand in het Zwitserse skigebied begon

Wanhopige ouders bleven gisteravond zoeken naar antwoorden over hun dierbaren nadat werd onthuld dat kinderen vanaf 16 jaar stierven in Zwitserland Nieuwjaar brand ramp.

Jongeren, waaronder de tienergolfer Emanuele Galeppini, behoorden tot de minstens veertig doden bij de barramp in het chique skigebied Crans-Montana, slechts 90 minuten nadat de feestvierders hadden geproost op de jaarwisseling. Onder degenen die gisteren naar hun kinderen zochten, bevond zich Laetitia Broadard-Sitre, die sinds het begin van de ramp niets meer van haar 16-jarige zoon Arthur heeft gehoord. Hij had haar kort na middernacht een sms gestuurd waarin hij haar een gelukkig nieuwjaar wenste.

De 42-jarige huisvrouw vocht tegen de tranen terwijl ze op slechts enkele meters van de plaats van de brand stond Spiegel: “Het is een ondraaglijk wachten. Ik zal niet stoppen met zoeken, ik zal niet opgeven.”

LEES MEER: Horrorfoto’s van nieuwe brandfoto’s in een Zwitsers skigebied laten het exacte moment zien waarop sterretjes beginnen te brandenLEES MEER: Brits opgeleide tiener en vader vermist na horror op oudejaarsavond in een Zwitserse bar

Andere familieleden van de vermisten, waaronder Diana Gonset, 14, en Alicia Gonset, 15, plaatsten gisteren foto’s en details van hun dierbaren op sociale media, in de hoop dat ze alsnog levend zouden worden gevonden.

De familie van de Gonsets, waarvan wordt aangenomen dat het zussen zijn, deelde een foto waarop ze zij aan zij staan, gekleed in feestkleding.

Er wordt aangenomen dat ze in de bar hebben gezeten met Charlotte Niddam, die naar verluidt 15 jaar oud was en eerder naar het Emmanuel College ging, een particuliere joodse school in Watford, waar ze een aantal jaren woonden voordat ze naar Zwitserland verhuisden.

Melissa Rey deed ook een beroep op informatie over haar zus Caroline, die samen met twee van haar vrienden, Mariam Essouri en Emilie Pralong, vermist werd. In een hartverscheurend bericht dat online werd geplaatst, schreef de familie van Emilie: “Emilie Pralong, waar ben je? We houden van je.”

Familie van de 15-jarige Alice Kallergis, waaronder haar broer Romain die beweerde dat hij kinderen tussen 13 en 15 jaar in de bar zag, deed ook een hartverscheurende oproep. En de families van de jonge meisjes Zelie Fournier en Dalia Benkirane waren gisteravond ook op zoek naar hun verblijfplaats, samen met de geliefden van een andere jonge vrouw, Noémie Dabin, die naar verluidt vermist werd nadat ze na het werk naar de bar was gegaan.

De moeder van de 16-jarige Giovanni Tamburi, uit Bologna, lanceerde ook een oproep om haar zoon te vinden en zei tegen weldoeners: “We bellen alle ziekenhuizenmaar niemand weet iets, vooral omdat de patiënten er verschrikkelijk aan toe zijn.”

Ook de familie van de 16-jarige Italiaanse schooljongen Achille Barosi deed een oproep om informatie, net als de vrienden van Pablo Pero, die vorige maand 16 werd, Nathan Duboux, Not Trevnot en Joaquim Van Thuyne.

Zwitserse functionarissen hebben gezegd dat het dagen kan duren voordat ze alle slachtoffers van de tragedie in het bekende skigebied, dat op ongeveer twee uur rijden van Genève ligt, kunnen identificeren en benoemen. Gisteren maakten ze bekend dat ongeveer 119 mensen, waaronder 80 die gisteren in “kritieke” toestand verkeerden, in het ziekenhuis worden behandeld, uit angst dat het dodental nog verder zal stijgen.

Onder de gewonden bevinden zich 71 Zwitsers, 14 Fransen, 11 Italianen, vier Serviërs, een Bosniër, Luxemburger, Belg, Pool en Portugees. Van 14 anderen is de nationaliteit onbekend.

Politieagenten hebben gisteren de laatste lichamen uit de Le Constellation-bar gehaald, terwijl ze hun hartverscheurende taak voortzetten om ze te identificeren, onder meer door middel van DNA-testen.

Ze zeiden dat er onderzoeken zijn geopend in verband met verschillende landen om de doden te identificeren, waaronder Zwitserland, België, Frankrijk, Italië, Portugal, de Filippijnen, Congo, Roemenië, Servië en Turkije.

Gisteravond werden er vragen gerezen over een schijnbaar gebrek aan zichtbare uitgangen in de bar, en over de vermeende schending van de capaciteit van 300 personen. Er waren ook niet-geverifieerde beweringen over een gebrek aan identiteitscontrole en over het feit dat de bar roken binnen zou toestaan.

Het strafrechtelijk onderzoek werd gisteravond voortgezet toen officieel aangekondigde onderzoekers dachten dat de brand werd veroorzaakt door feeststerretjes die zich naar het plafond van de zaal verspreidden. De Walliser procureur-generaal Beatrice Pilloud zei dat het Zwitserse Openbaar Ministerie “geen moeite spaart om de omstandigheden vast te stellen.

Ze zei: “Het lijkt erop dat het vuur is ontstaan ​​door sterretjeskaarsen, ook wel fakkels genoemd, die op champagneflessen werden geplaatst.

“Deze fakkels werden te dicht bij het plafond genomen. Dit leidde tot een zogenaamd flashover-incident, waarbij de brand zich zeer snel verspreidde.”

Mevrouw Pilloud zei dat de eigenaren van de bar, het Franse echtpaar Jacques en Jessica Moretti, werden geïnterviewd als “mensen die werden geroepen om informatie te geven”, en niet onder voorzichtigheid. Ze voegde eraan toe: “We zullen kunnen onderzoeken of personen strafrechtelijk aansprakelijk zijn voor dit incident.

“En als dit het geval is en als deze mensen nog leven, zullen alle onderzoeken openstaan ​​voor brand door nalatigheid, moord door nalatigheid en verwondingen door nalatigheid.”

Haar opmerkingen kwamen nadat er verontrustende beelden naar buiten kwamen waarop te zien was dat een vlammend sterretje door de bar werd gedragen op slechts enkele centimeters afstand van het plafond, dat gemaakt leek te zijn van geluidsabsorberend schuim.

In andere films waren ook feestgangers te zien die bleven zingen en dansen op schetterende muziek, zich schijnbaar niet bewust van het gevaar waarin ze verkeerden toen de brand begon. De paus stuurde een steunbetuiging toen lokale functionarissen gisteren aankondigden dat er op 9 januari een herdenkingsceremonie zal plaatsvinden in Crans-Montana, waardoor de gemeenschap “deze nationale rouw samen kan beleven”.

Ook werd bekend dat er vanaf zaterdag een condoleanceregister online wordt gezet voor iedereen die een steunbetuiging wil delen. En te midden van de verschrikkingen waren er ook voorbeelden van heldenmoed, onder meer van student Ferdinand Du Beaudiez, 19, die vertelde hoe hij dapper heen en weer liep vanaf de bar terwijl het vuur woedde in een onbaatzuchtige poging om levens te redden.

Hij was binnen aan het feesten met zes dierbaren, waaronder zijn broer, die nog steeds in coma ligt, toen hij rond 01.30 uur getuige was van het uitbreken van de brand. Toen hij gisteren voor het eerst terugkeerde naar de plaats van de ramp, legde hij een opmerkelijke getuigenis af over wat hij zag, voordat hij vertelde hoe hij probeerde water te gebruiken om de brand te blussen.

Hij zei: “Ik zag iemand deze champagneflessen bestellen en ik zag de serveersters de flessen op hun schouders nemen. Het vuur verspreidde zich over het hele dak. Ik gooide wat water, maar het hielp niets.

“Op dit moment denk ik dat iemand de voordeur heeft geopend. Hierdoor kwam er veel lucht naar binnen, waardoor er wat lucht in het vuur kwam. En het vuur veranderde in een vuurbal.”

Ferdinand, die uit Parijs komt en financiën en economie studeert aan de Universiteit van München, beschrijft zijn moed nadat hij naar buiten was gegaan: ‘Ik kon niemand vinden, dus ging ik weer naar binnen.

“Ik heb iemand gevonden, denk ik, ik hoop dat hij gewoon bewusteloos was. Maar mijn gebeden zijn dat hij nog leeft. Ik pakte hem op de trap en haalde hem eruit. Ik vond iemand op de trap. Deze persoon was volledig verbrand. Kleren waren verbrand. Ik kon niet herkennen of het een vrouw of een man was.

“Ik kon alleen maar tanden zien. Ik pakte deze persoon, die heel zwaar was, vast. Ik schoof hem op de grond en hij werd buiten verzorgd door een politieagent en brandweerlieden.” Ferdinand voegde eraan toe: “Het was angstaanjagend. Het voelde als een oorlogsscène.”