Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Spoiler alert: Soylent Green zijn mensen. Maar sinds de film in 1973 uitkwam en er in de popcultuur talloze keren naar wordt verwezen, weet je al wat Soylent Groen gaat allemaal over. Helaas is de titel op geen enkele streamingdienst met abonnement beschikbaar, alleen via on-demand aankopen, wat absoluut jammer is. Dit is het soort film dat direct beschikbaar zou moeten zijn voor de massa, en niet als een eeuwenoude curiosum achter een betaalmuur moet worden weggestopt.
Een griezelig profetische dystopische sciencefiction thriller, Soylent Green’s De grote onthulling in het derde bedrijf zou je niet moeten aantrekken, omdat er zoveel meer sociaal-economische gevolgen in het spel zijn om te zien. Hoewel het zich afspeelt in het jaar 2022 en het echte leven dat punt al voorbij is gegaan, worden de kernen van de waarheid die in Soylent Groen klinkt vandaag de dag nog steeds ongemakkelijk waar. Ik heb mijn fysieke mediacollectie in de loop der jaren verkleind, maar dit is er een die ik nog steeds op afstand houd, omdat dit het waarschuwende verhaal van alle tijden is.
Het is gewoon lijden, de hele tijd door
Tijdens de Soylent Groen In zijn commentaar verklaarde regisseur Richard Fleischer: “Er is geen middenklasse, en die lijdt gewoon de hele tijd”, toen hij de wereld beschreef die hij creëerde op basis van het bronmateriaal, de roman van Harry Harrison Maak ruimte! Maak ruimte!
Hier hebben we een overbevolkt New York City met 40 miljoen inwoners die in ellende leven, terwijl de elite heersende klasse versterkte herenhuizen bezet met gevangen concubines die zij meubilair noemen. De vrouwen die bij deze regeling betrokken zijn, zijn onderdanig, bang en worden als bezit behandeld. Als iemand uit een luxe appartement verhuist en iemand anders er intrekt, is zij gewoon eigendom van de nieuwe huurder, zonder dat er vragen worden gesteld.
De lagere klasse, die grofweg 99 procent van de bevolking uitmaakt, leeft van producten vervaardigd door de Soylent Corporation, waarbij Soylent Red en Soylent Yellow de meest voorkomende voedselbronnen zijn. Een nieuw product, Soylent Green, wordt geïntroduceerd als een voedzamer optie, vermoedelijk afgeleid van plankton. De groene wafels, die nog steeds ver verwijderd zijn van het natuurlijke voedsel dat niet meer bestaat tenzij je stinkend rijk bent, veroorzaken rellen vanwege de schaarste ervan, en dit is hoe de meeste mensen worden gedwongen te leven.
Toen NYPD-rechercheur Robert Thorn (Charlton Heston) belast is met het onderzoeken van de moord op William R. Simonson (Joseph Cotten), een lid van de raad van bestuur van de Soylent Corporation, wordt hij voorgesteld aan de concubine van het slachtoffer, Shirl (Leigh Taylor Young). Doodsbang voor hoe haar nieuwe eigenaar haar zou behandelen, onderwerpt ze zich aan Thorn, die vaak over zijn zaken nadenkt in zijn vervallen appartement naast zijn oudere kamergenoot, Solomon Roth (Edward G. Robinson).
Corruptie zonder einde
Hoewel Thorn in de meeste gevallen een goede detective is, neemt hij smeergeld wanneer de gelegenheid zich voordoet. Zijn nachtelijke ‘onderzoeken’ omvatten vaak het plunderen van de kasten van de elite op zoek naar eten, drinken en zeep, die hij mee naar huis neemt om met Roth te delen. Roth herinnert zich de vroegere tijden, toen overbevolking, schaarste en ongecontroleerde hebzucht van het bedrijfsleven het landschap niet beheersten. Hij benadrukt dat mensen altijd verschrikkelijk zijn geweest, maar dat de wereld zelf een prachtige plek was voordat er een punt was waarop geen terugkeer meer mogelijk was.
Thorn heeft reden om aan te nemen dat Simonson is vermoord omdat hij een duister geheim over de Soylent Corporation had en het zwijgen opgelegd moest worden. Zijn schuldgevoel, vermoedt Thorn, zou hem er uiteindelijk toe hebben aangezet de waarheid te vertellen, wat ons meteen terugbrengt naar de spoiler uit de openingsparagraaf.
Wat het meest verontrustende is Soylent Groen is de enorme kloof tussen de grieven van de heersende klasse en de arbeidersklasse. Thorn hoort piccolo’s klagen dat de fabrikant van een luxeartikel niet meer bestaat, of dat het te lang duurt voordat deze aflaten zijn gerepareerd.
Ondertussen wekken Thorn en Roth thuis hun eigen elektriciteit op door op een hometrainer te trappen. Thorn weet niet eens hoe hij een appel moet eten totdat hij er een naar huis smokkelt en ziet hoe Roth huilt om het prachtige stuk fruit, dat nu zo zeldzaam is dat het als een kostbaar goed wordt beschouwd.
De ergste toekomst die we ten koste van alles moeten vermijden
Soylent Groen is een brutale aanklacht tegen alles wat misgaat in een corrupte kapitalistische samenleving wanneer de machthebbers volledig ongecontroleerd worden gelaten. De boodschap wordt nooit overgebracht via predikende monologen, maar door het publiek te laten zien hoe somber zo’n toekomst zou kunnen zijn. Deze wereld wordt gecommuniceerd via haar door smog verstikte esthetiek, eindeloze voedsellijnen en de verwachting van permanente schaarste, terwijl de heersende klasse hulpbronnen oppot en vrouwen hun recht ontneemt om als autonome mensen te bestaan. Het is een archaïsche toekomst, die we koste wat het kost moeten vermijden.
Sorry voor het leiden met de spoiler, maar Soylent Groen ging nooit over de grote onthulling. Het gaat over alles wat daartoe leidt. De film is meer dan 50 jaar oud en we weten allemaal dat hij door mensen is gemaakt. Die kennis mag niemand ervan weerhouden te horen wat Harry Harrisonprobeerden scenarioschrijver Stanley R. Greenberg en Richard Fleischer te zeggen. Het enige echte afschrikmiddel hier, vanuit het perspectief van de arbeidersklasse, is dat je moet betalen voor een digitale kopie in plaats van deze op een van de tientallen streamen diensten waarop we al geabonneerd zijn.
Ik weet dat een betaalmuur geen ijzersterke manier is om te voorkomen dat mensen informatie delen, maar voor de meeste kijkers is het genoeg hindernis om terug te keren naar herhalingen van Het kantoor in plaats van. Op het moment van schrijven is Soylent Groen digitaal te koop via YouTube, AppleTV+, Amazon Prime-videoEn Fandango thuis.
