Pas op voor de Mind Flayer; spoilers vooruit voor de finale van de serie “Stranger Things”.
Dit was hoe ‘Stranger Things’ altijd zou eindigen, nietwaar? Nee, ik heb het niet over de niet-vleiende optiek van Kali’s (Linnea Berthelsen) heroïsche maar zwaar getelegrafeerde dood in de seriefinale. Ik heb het niet eens over Eleven (Millie Bobby Brown), die zichzelf misschien wel of niet opoffert in de aflevering en de problematische gevolgen van haar lot in een van deze scenario’s. Nee, ik bedoel de gigantische spin.
In het laatste uur van de blockbuster-streamingserie, toepasselijk getiteld ‘Chapter Eight: The Rightside Up’, leren we dat het fort van Henry ‘Vecna’ Creel (Jamie Campbell Bower) in de Abyss – dat (waarschijnlijk niet per ongeluk) een griezelige gelijkenis vertoont met het kasteel van Skeksis uit Jim Henson en Frank Oz’ cultfantasiefilm ‘The Dark Crystal’ uit 1982 – in werkelijkheid de Mind Flayer in het echt is. (Dat verklaart zijn kleverige interieur en kloppend hart.) Het is dus aan de verschillende helden van Hawkins om de strijd aan te gaan met deze spinachtige Kaiju, waarbij ze zich herinneren hoe de climax van Stephen Kings roman ‘It’ uit 1986 culmineert in de moedige Losers Club die het tegen It (ook bekend als Pennywise) op zich neemt in de vorm van een enorm spinachtig wezen.
Nogmaals, achteraf gezien was dit misschien onvermijdelijk geweest. De Duffer Brothers mogen geen ‘It’-verfilming regisseren leidde ertoe dat ze in plaats daarvan “Stranger Things” creëerden, dus waarom zouden ze niet hun kleine schermpastiche van alles wat met Stephen King te maken heeft (plus een heleboel John Carpenter, Steven Spielberg en andere popcultuur uit de jaren 80; zie opnieuw “The Dark Crystal”) de cirkel rond maken met een onbegrensd eerbetoon aan misschien wel het wildste einde in King’s beruchte oeuvre met bizarre eindes? Trouwens, het is niet zo dat dit de enige manier was waarop King’s toetssteen coming of age-fantasie-horrorboek de Netflix-sensatie van de Duffers duidelijk vormgaf en informeerde.
Stranger Things liet zich inspireren door Stephen King’s It to the end
Goede artiesten kopiëren, maar geweldige artiesten stelen, toch? Het is hun verdienste dat de Duffers zelfs nooit hebben geprobeerd te ontkennen dat ‘It’ een grote invloed heeft gehad op hun eigen verhaal over jonge verschoppelingen uit kleine steden die worden geterroriseerd door interdimensionale monsters (maak daar maar een uniek monster van). Dus waarom zouden ze nu van koers moeten veranderen?
Neem Mike Wheeler (Finn Wolfhard), die voor “Stranger Things” is wat Bill Denbrough voor “It” is. Net als Bill opgroeit tot romanschrijver en alle romantische gevoelens voor zijn mede-verliezer Beverly Marsh achter zich laat, eindigt ‘Stranger Things’ met Mike die zijn roeping als verhalenverteller nastreeft en accepteert dat hij en Eleven niet samen kunnen zijn. Op dezelfde manier komt, net als Beverly, de roodharige heldin van de show met een beledigend familielid, Max Mayfield (Sadie Sink), uiteindelijk in een liefdevolle relatie terecht en is ze gelukkiger dan ooit.
Dat betekent niet dat de eigenschappen “Stranger Things” en “It” ook dezelfde algemene sterke en zwakke punten hebben. Zeg wat je wilt tegen de eerste coming-out voor Mike’s vriend Will Byers (Noah Schnapp), maar het werkt beter dan de manier waarop ‘Chapter Two’ van de ‘It’-verfilming de bijdehante verliezer Richie Tozier (gespeeld door Bill Hader en, grappig genoeg, Wolfhard op verschillende leeftijden) presenteert als een opgesloten queer man. En hoewel ‘Stranger Things’ in de loop van de tijd inclusiever werd dan ‘It’, blijft laatstgenoemde franchise bedachtzamer met zijn kritiek op de historische maatschappelijke tekortkomingen van de VS en de gewoonte van blanke kleine Amerikanen om het kwaad in hun achtertuin te negeren.zoals onlangs te zien met de prequel-serie “It: Welcome to Derry”).
Maar als puntje bij paaltje komt, heeft ‘Stranger Things’ nog steeds zijn eigen identiteit losgemaakt van ‘It’ … zelfs met een gigantische spin die Jon Peters zou laten gillen.
‘Stranger Things’ wordt gestreamd op Netflix.
