Een van de films waarin Brad Pitt tot superster uitgroeide, zorgde er ook voor dat de geliefde acteur in een land voor meer dan tien jaar werd verbannen.
Door James Brizuela
| Gepubliceerd
Brad Pitt werd ooit verbannen uit China vanwege een van zijn films. Nee, niet Interview met de vampier. Hij mocht het land lange tijd niet in vanwege het biografische drama dat bekend staat als ‘ Zeven jaar in Tibet.
De Volksrepubliek China heeft deze film ernstig veroordeeld. Pitt, David Thewlis en de regisseur van de film (Jean-Jacques Annaud) waren dat wel uitgesloten al meer dan tien jaar het land niet binnenkomen. Zeven jaar in Tibet kwam uit in 1997, en pas in 2012 werd Annaud weer verwelkomd.
De reden van het land achter het verbod was dat de film de communistische Chinese soldaten afbeeldde als onbeleefd en arrogant terwijl ze mensen in het dorp mishandelden. Dit was toen China op het punt stond Tibet te bezetten. Het verbod zou ook kunnen zijn omdat de nazipartij nauw bij de film betrokken is, en dat is ongeveer een zo controversiële film als maar kan zijn in de ogen van de CCP.
Annaud werd in 2012 weer verwelkomd in China om zitting te nemen in de juryvoorzitter van het 15e jaarlijkse Shanghai Film Festival. Brad Pitt bezochten het land in 2014 en 2016. Het is duidelijk dat er geen gekwetste gevoelens jegens beide mannen meer waren.
Zeven jaar in Tibet volgt het leven van Heinrich Harrer
Zeven jaar in Tibet verkent het leven van een controversieel figuur, waarin Brad Pitt de rol van Heinrich Harrer op zich nam. De film is gebaseerd op de autobiografie van Harrer, die eveneens dezelfde naam draagt.
Zeven jaar in Tibet volgt Heinrich Harrer (Brad Pitt) en Peter Aufschnaiter (David Thewlis) terwijl ze Nanga Parbat beklimmen in het door de Britten geregeerde India. Toen in 1939 de Tweede Wereldoorlog uitbrak, werd het tweetal door de Britse autoriteiten gearresteerd en als vijand bestempeld buitenaardse wezens. Vervolgens worden ze naar een krijgsgevangenenkamp in Dehradun gestuurd.
Na bijna vijf jaar als krijgsgevangenen te hebben doorgebracht, breken de mannen uit en komen terecht in Tibet. Aanvankelijk worden ze niet verwelkomd in het land, maar vermommen ze zich om de hoofdstad Lhasa te bereiken. Terwijl hij daar is, wordt Harrer meegenomen naar de 14e Dalai Lama, die nog maar een jongen is. Harrer wordt dan de leraar van de jongen, terwijl hij hem lesgeeft in vakken als wereldgeografie, wetenschap en westerse cultuur.
Harrer en de Dalai Lama werden vrienden nadat ze zoveel tijd samen hadden doorgebracht. Harrers tijd in Tibet wordt gespannen wanneer de relatie tussen China en Tibet verslechtert en China van plan is Tibet te bezetten.
Zeven jaar in Tibet verborgen Harrers werkelijke standpunt over het nazisme
Harrer was een bergbeklimmer uit Oostenrijk die een echte Nazi Schutzstaffel-onderofficier was. Het karakter werd echter veranderd in de film. Pitts versie van het personage leek aarzelender over het idee van de nazi-partij, aangezien hij met tegenzin de vlag overneemt tijdens een scène op het treinstation in de film. De echte Harrer verklaarde dat hij de berg Eiger had beklommen voor ‘de Führer’.
Ook Pitts versie van Harrer werd na het beklimmen van de Eigerberg als een Duitse held beschouwd. Harre zegt in de film: “Nee bedankt, ik ben Oostenrijker.” Deze woordkeuze zou provocerend zijn geweest, aangezien Oostenrijk eind jaren dertig deel uitmaakte van Duitsland.
Reactie op de controversiële film van Brad Pitt
Zeven jaar in Tibet heeft momenteel een criticusrating van 60% Rotte Tomaten. De kijkersscore van 73% suggereert echter over het algemeen dat het publiek fans was van dit waargebeurde historische drama.
Tegen een budget van $ 70 miljoen bracht de film $ 131,5 miljoen op aan de wereldwijde kassa. Houd er rekening mee dat dit niet in China wordt vertoond. $131 miljoen in de jaren negentig was veel. Het wordt ook nog steeds beschouwd als een van Brad Pitts beste optredens.
Brad Pitt speelde misschien een echte nazi-officier, maar het is nog steeds een film met thema’s als acceptatie en empathie. Fans van Pitt zullen hier waarschijnlijk van genieten laat Klassieker uit de jaren 90.
