Quentin Tarantino zou geen problemen moeten hebben met de gewaardeerde overleden filmcriticus Roger Ebert. Ebert was tenslotte een grote fan van Tarantino’s werk en gaf zijn films regelmatig goede recensies. Serieus, ‘Pulp Fiction’, ‘Jackie Brown’, beide ‘Kill Bill’-films, ‘Inglourious Basterds’ en ‘Django Unchained’ kregen allemaal de hoogst mogelijke lof van Ebert, die Tarantino’s talenten waardeerde voor het omvormen van grindhouse-filmtaal en pastiche uit de jaren zeventig tot hoge kunst. Tarantino schreef dialogen als geen andere filmmaker, zoals blijkt uit alle Tarantino-wannabes die in de nasleep van zijn populariteit opkwamen. Ebert merkte het op en vond het geweldig.
De enige door Tarantino geregisseerde films waar Ebert niet dol op was, waren ‘Death Proof’ (zelf gepresenteerd als de tweede helft van een gigantische twee-in-een film getiteld ‘Grindhouse’) en, vreemd genoeg, zijn speelfilmdebuut ‘Reservoir Dogs’. Ebert gaf elk van hen twee en een halve ster, “Grindhouse” bellen een bizarre recreatie voor een publiek dat niet meer bestond (“Grindhouse” was een flop aan de kassaoverigens) en dat schrijven “Reservoir Dogs” had verhaalproblemen. “De film voelt alsof hij geweldig gaat worden”, betoogde Ebert, “maar het script van Tarantino is niet erg nieuwsgierig naar deze jongens.”
Ebert vond Tarantino misschien een geweldige regisseur, maar hij vond ook (en velen zijn het daar misschien mee eens) dat hij geen erg goede acteur was. De filmmaker is in veel films verschenen en speelt meestal personages die precies praten en zich gedragen zoals Quentin Tarantino dat doet in interviews. Ebert was bijzonder hard in zijn recensie uit 1995 van de film “Destiny Turns on the Radio”, waarin Tarantino speelde, en heeft zijn optreden afgewezen ook in de film “Somebody to Love” uit 1996.
Tarantino klapte uiteindelijk terug in een 2003 Playboy-tijdschrift interview, waarin hij zei dat hij het kwalijk nam dat Ebert hem zei dat hij in principe op zijn pad moest blijven. Regisseurs zijn soms geweldige acteurs en omgekeerd. Waarom zou Tarantino niet optreden?
Roger Ebert bekritiseerde de acteervaardigheden van Tarantino
Roger Ebert was heel specifiek over de acteertalenten van Quentin Tarantino in zijn recensie “Destiny Turns on the Radio”. In de film, Tarantino speelt een soort bizarre godheid losgelaten uit een zwembad. Hij is een ondersteunende speler in een verhaal over het lot van personages gespeeld door onder meer Nancy Travis, Dylan McDermott en James LeGros. (Het is niet erg goed.)
Ebert ging snel naar Tarantino en schreef:
“De eerste van vele teleurstellingen komt vroeg in ‘Destiny Turns On the Radio’, wanneer Quentin Tarantino op het scherm verschijnt. (…) De teleurstelling is dat Tarantino niet ‘zichzelf’ speelt. (…) In plaats van met zijn armen te zwaaien en briljant te praten, mompelt Tarantino een benadering van een Zuidwesters accent en zet hij zijn charisma in de wacht. En ik denk: waarom zou je in dat geval in de film spelen? Tarantino is geen acteur. Hij is een regisseur, een goede.”
Ebert voegde eraan toe dat Tarantino gewoon weg moet blijven van acteren, tenzij hij een andere filmmaker een plezier doet of zijn publieke persoonlijkheid beledigt (zie: zijn optreden in “The Muppets’ Wizard of Oz”). Ebert vervolgde en schreef: “Als hij cameo’s wil doen in de films van vrienden, prima; maar als acteur die iemand anders dan hijzelf speelt, heeft hij een beperkte toekomst. Als Smaak van het Jaar moet hij veel vacatures krijgen (…) maar hij zou voor de zaken moeten zorgen.” Wat betreft ‘Somebody to Love’, schreef Ebert dat het voor Tarantino ‘een nieuwe stop was in zijn onuitputtelijke wereldtournee langs films van andere regisseurs’.
Met andere woorden: Ebert had Tarantino inderdaad gezegd dat hij ‘op zijn pad moest blijven’. En dit was 16 jaar voordat Tarantino dat vreselijke Australische accent losliet voor zijn cameo “Django Unchained”. Tarantino is dit schijnbaar nooit vergeten, en hij sprak er jaren later over.
Tarantino zei dat hij Ebert confronteerde met zijn acteerwerk
Het interview van Quentin Tarantino uit 2003 met Playboy Magazine is handig getranscribeerd door de Restjes uit de zolder website. Daarin waande hij zich een groot karakteracteur, op voorwaarde dat hij meer tijd en kansen kreeg om zijn vaardigheden te ontwikkelen. Hij merkte echter op dat de mogelijkheden om in actie te komen beperkt waren, omdat niemand dat wilde. In eerste instantie zinspeelde hij alleen maar op wat Roger Ebert schreef:
“(Mensen) realiseerden zich niet hoe serieus ik bezig was met (acteren), en filmcritici wilden het niet. Eén criticus vertelde me precies hetzelfde. Ik was een grote witte hoop, een jonge auteur, en ze wilden niet dat ik mijn aandacht verdeelde. Ze wilden dat ik in een kamer zat en het volgende bedacht wat ze kunnen zien. ‘Waarom red je de cinema niet van zichzelf?'”
En wie was die “ene criticus?” Waarschijnlijk Ebert, gezien wat hij schreef over ‘Destiny Turns on the Radio’. Tarantino herinnerde zich zelfs een korte vermelding die Ebert had gemaakt over ‘Somebody to Love’. De filmmaker heeft in die film slechts een korte scène als barman. Hij speelt een beetje zichzelf, een niets-personage. In commentaar op Eberts kritiek op zijn werk in die film legde Tarantino uit:
“Ik confronteerde Roger Ebert nadat hij deze film die ik jaren geleden maakte ‘Somebody to Love’ noemde, als een soort boobyprijs in zijn show. (…) Ik ben er twee seconden mee bezig. Buscemi regisseert ‘Trees Lounge’ en krijgt de deurprijs voor het regisseren en uitbreiden van zijn talenten. De boobyprijs ging naar mij omdat ik in een film durfde te acteren. Waarom is het oké dat hij zijn talent uitbreidt en ik niet?’
Misschien zou er geen probleem zijn als Tarantino net zo goed zou acteren als Steve Buscemi regisseerde.
