Ik staar de laatste tijd in mijn overwoekerde achtertuin en zie een lief klein beestje in het hoge gras zitten. Eekhoorn? Nee, maar die hebben wij ook. Konijn? Nee, maar die hebben wij ook. Het zit rechtop. Het is een groundhog. Heb er nog nooit zo één gehad. Ik tuur ernaar. Wat moet ik weten over hoe het leeft?
Zo voelt het om Yoshi and the Mysterious Book te spelen, de nieuwste exclusieve versie van Nintendo voor de Schakelaar 2. Mario’s dinosaurusros/sidekick duikt van tijd tot tijd op in unieke, op zichzelf staande avonturen, soms in de vorm van papier, soms in de vorm van garen, soms in puzzels, soms in platformgames. Na een week gespeeld te hebben, heb ik hier een mooie vreemde charme ontdekt. Het is de nieuwste in een reeks gezellige games die Nintendo in 2026 heeft gemaakt Pokemon Pokopia En Tomodachi-leven: de droom leven.
Zoals bij veel Nintendo-spellen voelt de prijs van $ 60 te hoog voor wat dit is. Maar hoe meer ik speelde, hoe meer ik leerde genieten van wat ik meemaakte. Ik denk dat het komt omdat ik van vreemde wezens, mysterie en het onbekende houd. Als kind hield ik van compendia van denkbeeldige wezens Het boek van denkbeeldige wezens door Jorge Luis Borges, of de Dungeons & Dragons Monsterhandleidingen als volwassene vreemde kunstboeken zoals Codex Seraphinianusvol onmogelijke levensvormen.
Het idee in dit Yoshi-spel is dat je in een gesproken boek terechtkomt, dat fungeert als verzamelplaats voor leefgebieden waar ongeïdentificeerde wezens leven. Het is alsof Fabeldieren en waar je ze kunt vindenmaar in Nintendo-stijl. Op elk puzzelachtig niveau leer je over een bepaald wezen, zoek uit wat het doet, ontdek vervolgens je doel en voltooi het.
Het doel is een mysterie. Het kan gaan om het laten komen van een groot roze ding uit een borrelend zwembad, of het verzamelen van kleine surfplankachtige baby’s van het surfplankachtige ding waarmee je over de golven vaart, of… meer zal ik je niet vertellen. Het niet weten is het punt.
Wat is dit beestje?
Super Mario Bros. Wonder handelde ook in onverwachte eigenzinnigheid, waarbij nieuwe wezens met onbekende vaardigheden werden geïntroduceerd en Wonder Seeds die de levels op zijn kop zetten. Het probleem met eigenzinnigheid is dat de verrassing, eenmaal ervaren, de volgende keer niet noodzakelijkerwijs terugkeert. Het uitpakken van de verrassingen in elk level voelt eindig, hoewel er in de loop van de tijd extra uitdagingen ontstaan en wezens in zekere zin kruisbestuiven met andere habitats. Er is een groter overkoepelend verhaal over de slechterik Bowser Jr., maar nogmaals, ik zal niet meer zeggen.
Ik denk dat jongere kinderen dit spel leuk zouden vinden, maar de ondoorzichtigheid van het oplossen van puzzels in elk niveau kan hen ook frustreren. Ik vind het geweldig, maar ik vond sommige uitdagingen moeilijk of onduidelijk, zelfs met ontgrendelbare hints die je kunt kopen met tokens die je in elk level verzamelt. Je kunt ook bloemen verzamelen, met een beetje extra opscheppen, zoals in veel Nintendo-spellen.
De zijwaarts scrollende niveaus zijn allemaal behoorlijk beperkt, niet zo groot. Je kunt er in de loop van de tijd op terugkomen en stukjes oplossen, stukjes wegwerken en ontdekkingen ontgrendelen die worden opgeschreven in het mysterieuze gesproken boek waarin je je bevindt. De handgetekende stijl van de kunst en de bijna stop-motionstijl van de karakteranimatie zijn prachtig. Ik begon het leuk te vinden om door het boek te bladeren en naar de tientallen karakters te kijken die daar in de loop van de tijd waren gedocumenteerd. Net als Pokemon moet je ze allemaal verzamelen (of observeren).
Wat is dit beestje? (Je zult het ontdekken.)
Je kunt in dit spel niet doodgaan of gewond raken, wat mij eigenlijk troostte. Nogmaals, het is een gezellige ervaring. Het is een spel van ontdekkingen. Ik vind het geweldig dat elk niveau werkelijk zijn eigen doelstellingen en speeltechnieken heeft, waardoor ideeën uit andere Nintendo-spellen naar voren komen op manieren die je misschien niet meteen zou raden. Bellenblazende kikkers die je hoog in de lucht laten springen, parasolvogels en… Oké, echt waar, meer zeg ik niet. En trouwens, dit is een reis voor één speler.
Het staat absoluut onder Super Mario Wonder (dat zijn eigen versie kreeg). Switch 2 multiplayer-uitbreiding onlangs) voor mij, maar het is zeker de moeite waard als je van een leuke set platformpuzzels en heel veel Yoshi houdt. Hij springt en schiet eieren zoals je zou verwachten, waardoor dit voelt als een authentieke terugkeer naar vorm. Ik wil niet echt dat er een einde aan komt, wat een teken is dat het me voor zich heeft gewonnen.
Het heeft me op een geheel nieuwe manier aan die marmot in mijn tuin doen denken. De wereld is vreemd en vol mysterie, en dit spel heeft ook een genereus vleugje van die nieuwsgierige geest.
