Gisteren een jury in Oakland, Californië heeft de rechtszaak van Elon Musk tegen OpenAI afgewezen.
Muskus had het bedrijf aangeklaagd voor meer dan $ 150 miljard aan schadevergoeding, bewerend dat zijn leiderschap “een liefdadigheidsinstelling had gestolen” toen ze OpenAI omzetten van een non-profitorganisatie AI laboratorium tot een bedrijf met winstoogmerk.
Het is een enorme overwinning voor OpenAIvoor de zekerheid.
Maar hoewel veel mensen dit ongetwijfeld zullen zien als een rechtvaardiging van OpenAI’s bizarre bedrijfsstructuur en razendsnelle groei, zegt de manier waarop de zaak werd opgelost eigenlijk vrijwel niets over de onderliggende problemen van het bedrijf.
Sappige onthullingen
Gedurende de lange rechtszaak tegen Musk, die meer dan drie weken duurde, waarbij zowel Musk als OpenAI CEO waren Sam Altman neem het standpunt in: we hebben veel sappige dingen geleerd over de begindagen van OpenAI.
We weten nu dat Greg Brockman, medeoprichter van OpenAI, ongeveer $30 miljard heeft verdiend met zijn aandelen in OpenAI. Een vermelding in zijn dagboek mijmert over “wat zal mij naar $1 miljard brengen?” in de begindagen van het bedrijf. Manifesteren, iemand?
We kregen ook een mooie anekdote te horen waarin Musk, bij het verlaten van het bestuur van OpenAI, naar verluidt spartelde met werknemer David Achiam over AI-veiligheid en noemde Achiam een ‘dwaas’. De rest van het personeel reageerde blijkbaar door van Achiam een ’Jackass for Safety’-trofee te maken.
Nog zorgwekkender: voormalig werknemer Rosie Campbell getuigde dat OpenAI zich steeds meer ging richten op winst en producten, waardoor teams op het gebied van veiligheid werden ontbonden. En we kwamen erachter dat Altman en zijn bemanning dat wel waren bezorgd dat Musk een ‘AI-dictator’ wordt.
Wat de onthullingen betreft, zijn we dus niet geheel met lege handen weggegaan.
Toch probeerde Musk over veel grotere kwesties te procederen: of Altman aan moest blijven als CEO van OpenAI, of het bedrijf een winstgevende onderneming mocht blijven, en, impliciet, of het in staat zou zijn door te gaan met wat naar verwachting de toekomst zal zijn. ’s werelds grootste beursintroductie.
Op die punten faalde hij. Maar nogmaals, de reden is veel alledaagser dan veel mensen waarschijnlijk verwachten.
De misser van Musk
Toen de jury uitspraak deed, oordeelden ze slechts over één kwestie: de verjaringstermijn voor de zaak. Het grootste deel van het drama tussen Musk en OpenAI jaren geleden gebeurd, en Muskus verliet OpenAI in 2018. Hij aangeklaagd in 2024. De jury oordeelde in wezen dat Musk te lang had gewacht met het indienen van zijn rechtszaak.
Een van de potentieel meest impactvolle rechtszaken in het moderne AI-tijdperk werd dus niet beslist op basis van de geheime gang van zaken binnen een notoir gesloten bedrijf, en ook niet op basis van de vermeende dictatoriale neigingen van de rijkste man ter wereld.
Waar het uiteindelijk om ging was het vermogen van Musk om deadlines te volgen. Op dat punt heeft hij gefaald.
De conclusie van de jury heeft ook invloed op de waarschijnlijkheid dat Musk een hoger beroep zou kunnen winnen. De conclusie van de jury heeft betrekking op een procedureel feit van de zaak. Dat zeggen juristen dat het veel moeilijker is om dergelijke feiten in hoger beroep ongedaan te maken dan vragen over het gedrag van een bedrijf of de getuigenis van een persoon.
Het is natuurlijk heel goed mogelijk dat Musk nooit van plan was te winnen. Zijn motief kan altijd zijn geweest om een grote concurrent te trollen of om zijn aartsrivaal, Sam Altman, in een kwaad daglicht te stellen.
Als dat het geval is, is Musk daar misschien in geslaagd. Mensen zijn notoir slecht in het volgen van de details van rechtszaken. Het is mogelijk dat het publiek zich gewoon zal herinneren dat OpenAI te maken kreeg met een grote rechtszaak over veiligheid en bestuur, en dat zijn concurrenten – met name Anthropic – dergelijke uitdagingen niet hebben gehad.
Het zou echter ook de andere kant op kunnen gaan. De belangrijkste conclusie van al deze machinaties in de rechtszaal zou net zo goed ‘OpenAI gewonnen’ kunnen zijn.
Als dat het geval is, dan heeft Musk in wezen een grote stempel gedrukt op de nieuwe winstgevende status van het bedrijf, waardoor het tonnen gratis reclame heeft gekregen voorafgaand aan de verwachte beursintroductie later dit jaar.
Rechtszaken worden niet alleen in de rechtszaal uitgevochten, ze worden gevoerd voor de rechtbank van de publieke opinie. Door zijn streven naar OpenAI openbaar te maken, is Musk er mogelijk in geslaagd het bedrijf te verzwakken. Of misschien heeft hij het per ongeluk een gouden kaartje gegeven.
