Laura Kennedy stierf na een botsing tussen twee auto’s op de Nenagh naar Dromineer Road R495
De begrafenis van een begaafde GAA-speler die haar leven verloor bij een verwoestend verkeersongeval in Tipperary hoorde vandaag hoezeer ze dol was op ‘muziek’, ‘reizen’ en ‘Camogie’. Laura Kennedy stierf afgelopen dinsdagavond na een ongeval tussen twee voertuigen op de R495 Nenagh naar Dromineer Road.
De 20-jarige werd op tragische wijze dood verklaard op de plaats van de botsing. Bewakers heb er bij iemand op aangedrongen die getuige was van het incident om contact met hen op te nemen, met een specifiek verzoek aan automobilisten om beschikbare dashcambeelden te verstrekken.
Rouwenden verzamelden zich voor de jonge vrouw uitvaartdienst zondag in de Ballywilliam-kerk in Tipperary. Haar kist was bedekt met de vlag van Burgess-Duharra, de club waar ze in alle leeftijdscategorieën had gespeeld, en haar sportgenoten verzamelden zich om een erewacht te vormen. Tijdens de dienst werden ontroerende eerbetoon gebracht, met emotionele lofzangen door haar vader, John, en haar tweelingzus, Ashling, meldt Ierse spiegel.
De verwoeste Ashling begon met tegen mede-rouwenden te zeggen: “Iedereen die Laura kende, wist dat ze aardig, slim, grappig, getalenteerd en geweldig was in alles wat ze deed.
“Ze was de meest stijlvolle persoon die er was en kocht altijd meer en meer kleding op Vinted – de postbode kreeg nooit pauze.
“Ze was ook zo slim en ze wist het… Ik had stress vanwege een examen en zij probeerde me te kalmeren en zei gewoon: ‘Ashling, het is het niet waard. Het is maar een examen.’
“En ze ging terug naar haar kamer en studeerde een dag en kwam terug met een beter resultaat dan ik.
“Ze moest nog één examen afmaken voordat ze haar tweede jaar op de universiteit afrondde. Laura was voor mij niet alleen mijn zus – ze was mijn beste vriendin. Alles wat een van ons deed, deed de ander.”
Sprekend over de onbreekbare band die het paar had, voegde Ashling eraan toe: “We konden niet van elkaar wegkomen.
“Stiekem vond ik het geweldig omdat ik wist dat ze altijd bij me was en dat ik nooit eenzaam was. Er was geen kans om eenzaam te zijn.
“Of het nu gaat om naar de universiteit gaan, werken, een opleiding volgen, naar de bioscoop gaan of naar de stad gaan voor ons wekelijkse uitstapje Tesco – Ik keek naar haar en besefte hoe gelukkig ik was om haar te hebben.
“Haar glimlach deed iets met mij en ik denk dat het ons allemaal iets heeft gedaan. Je kon niet anders dan terug naar haar glimlachen.”
“Ik ben zo blij dat ik de meest geweldige familie en vrienden heb om hier doorheen te komen, want ik denk niet dat ik het zonder hen zou kunnen. We zullen sterk blijven voor Laura en de kracht van haar krijgen, want zij was de sterkste persoon die ik kende.”
Haar radeloze vader, John, vertelde vervolgens over de impact die zowel Ashling als Laura hadden op het leven van hem en zijn vrouw Annette nadat ze waren geboren.
Hij zei: “Op de 10e van de 10e 2005. Er verschenen twee engelen aan mij en mijn goede vrouw Annette en ons leven veranderde voor altijd.
‘Je denkt dat je een leven tot dan toe hebt, en dat je gelukkig bent, en dat je ermee door kunt gaan, maar het enige wat iemand wil is dat iemand van een huis een thuis maakt.
“We hadden een prachtig huis van steen en mortel, maar er kwamen twee prachtige kinderen langs die dat compleet maakten.
“Ze hebben een vuurtje in onze harten aangestoken. Helaas is er nu één gedoofd
“Maar er zit zoveel kracht en licht in de andere dat het meer dan het dubbele van de vlam is. Ik weet dat je zult blijven aansteken en Laura zal haar licht door Ashling laten schijnen…
“Laura had zoveel passies in haar leven. Ze hield van haar muziek, zoals ik al zei. Ze hield van haar Camogie. Het is eerlijk om te zeggen dat ze van reizen hield – ze zou niet thuis zijn van de ene reis voordat ze op internet iets anders aan het plannen was.”
Toen hij het begaf, zei hij: “Van korte reizen tot lange reizen en ik ben blij dat we in haar korte twintig jaar zoveel hebben gepast.
“Je was twintig jaar oud, Laura en ik zouden alles geven om nog twintig seconden langer te blijven, gewoon om je in mijn armen te houden en je te vertellen hoeveel ik van je hou.
“Ik vertelde je elke avond toen ik naar bed ging dat ik van je hield, en ik heb het alleen gemist toen je weg was. Ik ben zo blij dat ik dat deed, maar voor het geval je daar ooit aan twijfelde, uit het diepst van mijn gebroken hart en van mijn vrouw en van je zus Ash… we houden zoveel van je en bedanken je voor 20 mooie, glorieuze jaren.”
Tokens ter herinnering aan Laura’s leven waren onder meer een accordeon, haar Burgess-Duharra-trui, haar favoriete jas, haar slinger, een tas die haar liefde voor reizen symboliseerde, en een laboratoriumjas die haar diploma vertegenwoordigde.
Ze werd later begraven op het kerkhof van Monsea.
