In San Francisco is de AI-boem creëert roem, fortuin – en existentiële angst.
Nu de snelle technologische ontwikkeling de kloof tussen de haves en de have-nots groter maakt, is er in heel San Francisco een soort verveling uit het machinetijdperk ontstaan, zegt Deedy Das, partner bij durfkapitaalbedrijf Menlo Ventures.
Das zei in een post op X, die zondagmiddag bijna duizend reacties had ontvangen, dat de afgelopen vijf jaar het lot van een kleine groep werknemers bij toonaangevende bedrijven AI-bedrijvenzoals Anthropic, OpenAI en Nvidia, evenals enkele kleinere startups, zijn “omhooggeschoten”.
Het lijkt er echter op dat geld niet altijd geluk maakt.
Degenen die het hebben veroorzaakt, voelen een ‘diepgaand’ gebrek aan doel, schreef Das, terwijl sommigen van hen hun rijkdom in een paar jaar tijd zien vermenigvuldigen van minder dan 150.000 dollar naar meer dan 50 miljoen dollar.
“Het zet je levensplannen op zijn kop.”
Velen, zei hij, bereiken die drempel jong, lang voordat ze verwachtten financieel rond te zijn. Hij herinnerde zich dat hij een van de oprichters had gevraagd waarom ze hun bedrijf niet simpelweg verkochten. Het antwoord van de oprichter: Als ze zouden verkopen, zouden ze geld hebben, maar de aandacht en relevantie verliezen die gepaard ging met het altijd bouwen.
De bourgeoisie van minder dan $ 500.000 heeft ondertussen het gevoel dat ze zich op een pad bevinden waar geen einde aan komt, schreef Das. Als Er gaan ontslagen door de sector – meest recentelijk bij Cloudflare en Coinbase, die beiden AI als reden voor de bezuinigingen noemden – zodra lucratieve rollen vervagen. “Veel software-ingenieurs hebben het gevoel dat hun levensvaardigheden niet langer nuttig zijn”, zei hij.
Ook het middenmanagement is ongelukkig, schreef Das, als nieuwe golf van de “grote afvlakking” steekt de kop op. “Ze zien het teken aan de muur: het middenmanagement wordt in veel bedrijven uitgehold.”
In plaats daarvan worden mensen gekweld door een nieuw soort existentiële angst, zei Das. “Ben ik op de juiste plek? Moet ik verhuizen? Is er nog tijd over? Zal ik het halen?” schreef hij.
Deze andere helft heeft ook een naam: verschillende gebruikers in de antwoorden noemden het een ‘permanente onderklasse’.
Eén mogelijke oplossing: verhuizen naar New York. De in New York City gevestigde techblogger Packy McCormick zei zaterdag in een reactie op Das on X dat hij, te midden van zonnig weer van 70 graden in New York City, op weg was naar een vliegerfestival.
“Ik heb de hele ochtend de woorden ‘agent’ of ‘token’ niet één keer gehoord”, schreef McCormick. “Grootste stad ter wereld.”
Uiteindelijk is alles relatief. Das zei dat het gemakkelijk kan zijn om te spotten met de ‘champagneproblemen van de vallei’.
Eén gebruiker in de antwoorden vatte het samen: “Moge je alles snel en met weinig moeite krijgen wat je wilt”, schreven ze. “Een oude vloek.”
