Onlangs zag ik een TikTok-video van een moeder over haar snuisterij dochter. Ze bekeek de verzameling kleine schatten van haar 5-jarige overal in haar slaapkamer.
Het zou de kamer van mijn dochter kunnen zijn. Of laten we eerlijk zijn: mijn hele huis op dit moment. Mijn dochter is een verzamelaar (of hoarder, afhankelijk van hoe je het bekijkt) van kleine schatten sinds ze een peuter was.
Het verzamelen van kleine voorwerpen begon toen ze een peuter was
Mijn dochter was pas 1 toen we haar neiging merkten het verzamelen van kleine spullen uit het hele huis, soms speelgoed, soms niet, en dan het regelen ervan.
Er was de speelkeukenbus, met daarop een zwem luier en bekroond met een gevulde ananas, die op de salontafel verscheen. Of de lotionfles die ze naar de vensterbank van haar slaapkamer verplaatste, omringd door Elmo, Ernie en Koekjesmonster, alsof het een soort heiligdom was. Mijn man en ik begonnen foto’s te maken toen we ze vonden om de hilariteit vast te leggen.
De schrijfster zegt dat er geen plaats meer is in het nachtkastje van haar dochter vanwege alle spullen die ze verzamelt. Met dank aan de auteur
Naarmate ze ouder werd, begon ze ook verder te gaan dan alleen het verzamelen van spullen die in huis waren achtergelaten, om haar eigen favoriete spullen te verwerven. Enkele van haar favorieten zijn onder meer zintuiglijk speelgoedgummen, sieraden, minipersonages en knuffels. Elke reis is een kans om te smeken om een sieraad uit de cadeauwinkel om toe te voegen aan haar voorraad. Ze besteedt haar zakgeld bijna net zo snel als ze ontvangt aan nieuwe toevoegingen.
Met alle snuisterijen komt ook de chaos
Hoewel het een vertederende eigenschap is die mijn man en mij en de familiefotoreeks voor amusement blijft zorgen, kan het soms een beetje veel worden. In haar kamer zijn haar dressoir, bureau en nachtkastje allemaal bedekt met kleine snuisterijen, maar ook haarspeldjes, chapsticks, stenen, schelpen en kunstwerken. Als ze verkouden is, is er geen ruimte voor een doos tissues of een luchtbevochtiger op haar nachtkastje. Eén toevallige klop en een halve display vliegt door de kamer.
Ze houdt er ook van om al haar schatten op verschillende andere plekken in huis te bewaren, bijvoorbeeld in haar verzameling buidels, portemonnees, tassen en dozen. Er zijn displays met items verschenen in onze slaapkamer, op onze vensterbanken, dressoirs en boekenkasten. En soms weet ze niet meer waar ze spullen heeft neergezet (of verborgen). Het is onvermijdelijk dat een geliefd item verloren gaat, en dan moeten we het hele huis en in elke tas, doos en bundel doorzoeken om het te vinden. Het is de bron van veel tranen als we ze niet kunnen lokaliseren of als er iets omvalt en kapot gaat.
Het kan moeilijk schoon te maken en overweldigend worden als ze het gebruik van oppervlakken zoals haar bureau of kunsttafel verdringen. Omdat ze, net als veel kinderen, nooit iets kwijt wil. Elke paar maanden nemen we de boel door en ruimen we de kudde. Dan moet ik beargumenteren waarom we absoluut geen drie identieke Arby’s kindermaaltijdspeeltjes nodig hebben.
Als de belangrijkste chaosbewaker in ons huishouden, geef ik toe dat er momenten zijn waarop ik gewoon een vuilniszak wil pakken en alles erin wil vegen. Ik niet, maar ik wil het zeker wel. Haar snuisterijencollecties lijken alleen maar te groeien, en wat zij ziet als prachtige displays van haar favoriete items kan voor mij een puinhoop worden. Ik denk dat het misschien tijd is om te investeren in zwevende planken voor haar slaapkamer, zodat ze de speciale dingen kan laten zien die ze wil, en ik een deel van mijn gezond verstand kan behouden.
