Als een meisje uit een kleine stad uit Forestville, New York, verhuizen naar Deventer want mijn droombaan na de universiteit voelde elektrisch. Ik genoot van skiën (terwijl ik de rit van drie uur naar mijn favoriete hellingen kon rechtvaardigen), wandelen en veel shows zien in het Red Rocks Amphitheatre.
Maar toen de COVID-19-pandemie toesloeg, verdween de glans van de stad snel. Wandelpaden werden drukker, livemuziek verdween vrijwel, en plotseling voelde ik me heel alleen aan de andere kant van het land.
Een bezoek aan mijn familie in het oosten was niet gemakkelijk zonder dure vluchten of lange dagen onderweg, en ik begon me opgesloten te voelen, zonder een manier om te resetten of opnieuw verbinding te maken.
Nadat ik het nog een paar maanden volhield in Denver, verhuisde ik daarheen Salt Lake City voor werk. In eerste instantie voelde het als een upgrade: skiën van wereldklasse was slechts 30 minuten verderop, ruige woestijnpaden waren binnen handbereik en er was een adembenemend bergdecor op de achtergrond.
Maar uiteindelijk besefte ik dat het belangrijkste voor mij was dat ik dicht bij mijn familie was.
Dus na drie jaar in het Westen te hebben gewoond, besloot ik dat ik klaar was voor verandering en vestigde ik me in Asheville, North Carolina – een stad die me nog steeds de nabijheid van de natuur geeft, maar die familie, betaalbaarheid en alledaags gemak toegankelijker heeft gemaakt.
Sinds ik verhuisd ben, is mijn levenskwaliteit echt verbeterd
Wonen in Asheville betekent dat ik nog steeds tijd in de natuur kan doorbrengen. Mikala Lugen
Nu ik weer op de OostkustIk voel me niet zo afgesloten van mijn dierbaren.
Toen ik in het Westen woonde, waren de vluchten zo duur dat ik mijn familie uiteindelijk maar één keer per jaar met Kerstmis zag. Nu kan ik echter redelijk gemakkelijk meerdere keren per jaar naar New York rijden voor verjaardagen, diploma-uitreikingen en andere bijeenkomsten.
Dichter bij mijn familie zijn, is ook niet het enige voordeel van het verhuizen naar hier. Ik heb ook ontdekt dat het levenstempo veel natuurlijker aanvoelt. Er heerst een collectief gemak in de manier waarop mensen pauzeren om te kletsen, deuren openhouden en dagelijkse interacties persoonlijker en minder gehaast laten aanvoelen.
Zuidelijke gastvrijheid voelt zich aanwezig in alledaagse interacties, vooral als ik naar het huis van een vriend ga om thee te drinken op hun veranda.
Het landschap lijkt dit ritme ook vorm te geven. Ik kan binnen 15 minuten nadat ik mijn huis heb verlaten op een wandelpad of in een rivier stappen en genieten van vier verschillende seizoenen – inclusief milde winters – zonder de extremen van het leven op grote hoogte.
Nu voelt mijn leven veel evenwichtiger
Mijn partner en ik sparen om een huis te kopen. Mikala Lugen
Uiteindelijk denk ik niet dat Asheville “beter” is dan de andere plaatsen waar ik heb gewoond. De Rockies en de Appalachen bieden allebei adembenemende landschappen, eindeloze mogelijkheden om naar buiten te gaan en manieren van leven die je in andere delen van het land niet vindt.
Echter, verhuizen naar Noord-Carolina heeft ervoor gezorgd dat ik mijn leven beter kan afstemmen op de dingen die voor mij het belangrijkst zijn.
En een bonus? Ik kan eindelijk voor mijn toekomst sparen op een manier die onmogelijk leek toen ik in grotere steden woonde.
Nu betaal ik minder dan $ 2.000 per maand voor een huurwoning met drie slaapkamers en twee badkamers en een omheinde achtertuin. Ondertussen zouden vergelijkbare opties die ik in Denver en Salt Lake City zag minstens $ 3.000 kunnen kosten.
Dankzij deze ademruimte hebben mijn partner en ik geld kunnen besparen voor het kopen van land en een huis.
Over het geheel genomen veranderde de verhuizing naar North Carolina meer dan alleen mijn adres: het veranderde mijn relatie tot betaalbaarheid, tijd, familie en wat ‘goed leven’ eigenlijk betekent.
