Door Robert Scucci
| Gepubliceerd
Christopher Nolan is de afgelopen dertig jaar steeds groter en beter geworden, en ik begin me af te vragen hoeveel verder hij het medium filmmaken kan brengen. Nadat hij zijn carrière had gevolgd van Aandenken (2000) tot en met 2023 Oppenheimeris er één patroon dat glashelder is geworden: elke productie moet de vorige overtreffen. Zijn eerste film, uit 1998 Volgendewerd geproduceerd voor een bescheiden $ 6.000, en dat is op het scherm te zien. Ondertussen is zijn aanstaande bewerking van De Odyssee komt uit op $ 250 miljoen.
Weten hoe Christoffel Nolan films maakt, kun je met zekerheid zeggen dat er geen cent wordt verspild. Als hij episch wil worden, gaat hij episch. Hij is zo toegewijd aan schaal en reikwijdte dat het mij verbaast dat hij Matthew McConaughey niet daadwerkelijk de ruimte in heeft geschoten op een niet-goedgekeurde missie om hem voor te bereiden op Interstellair (2014).
Wat omhoog gaat, moet echter ook omlaag komen, en ik vraag me af hoeveel groter Christopher Nolan realistisch gezien nog een Christopher Nolan-film kan maken. Zoals elk particulier bedrijf dat kwartaal na kwartaal een consistente stijging van de omzet en de aandeelhouderswaarde eist, blijft Nolan de lat hoger leggen. De meeste mensen zouden waarschijnlijk zeggen dat de logische volgende stap is om de grenzen te blijven verleggen en nog groter te gaan.
Misschien daarna De Odysseebesluit Nolan dat hij een film over Old Faithful wil maken en zal zijn visie pas volledig gerealiseerd beschouwen als hij ervoor zorgt dat de geiser voortijdig uitbarst, wat een nieuwe ijstijd inluidt. Of misschien, en noem me gerust gek, Nolan zou terug kunnen gaan naar zijn roots, even op adem komen en nog een generatiebepalende thriller uitbrengen, zoals Aandenken of Slapeloosheid.
Ik probeer Christopher Nolan geen advies te geven, hij is veel slimmer dan ik
Hoewel het gemakkelijk zou zijn om een stuk als dit in te kaderen als ‘Christopher Nolan moet dit ene ding doen om zijn carrière te redden’, is dat niet wat ik hier probeer te doen. Christopher Nolan heeft carrière gemaakt door Christopher Nolan te zijn, en ik niet. Sinds zijn tweede film ben ik fan van zijn filmwerk. Hoewel ik niet met een goed geweten kan zeggen dat iemand Batman beter kan spelen dan Michaël Keatonis zijn Dark Knight-trilogie nog steeds de meest samenhangende Batman-saga die we tot nu toe hebben gekregen, en wordt vaak aangehaald als verantwoordelijk voor het herdefiniëren van het superheldengenre. Christopher Nolan heeft zichzelf bewezen als auteur en filmmaker die van niemand advies nodig heeft (vooral van mij), en hij heeft de macht en vrijheid om te doen wat hij wil, waarschijnlijk voor de rest van zijn leven.
Waar ik echter steeds aan denk, is wat er zou gebeuren als hij, in plaats van opnieuw op te schalen, terug zou schroeven. De Odyssee zal de geschiedenis ingaan als de eerste grote studiofilm die volledig op IMAX-filmcamera’s is opgenomen. Dat is cool en indrukwekkend. Weet je wat nog meer indrukwekkend is? Aandenkeneen van de grootste psychologische thrillers aller tijden, die mogelijk werd gemaakt met een productiebudget van $ 9 miljoen. Het is een perfecte film.
Slapeloosheid neemt diezelfde energie en voegt een serieuze sterrenkracht toe aan de mix in de vorm van Al Pacino en Robin Williams. Het had ook vijf keer zoveel budget, maar gezien de talentenlijst zou ik me voorstellen dat een flink deel daarvan naar het veiligstellen van de cast ging. Zelfs als je snel naar zijn eerste film kijkt, Volgendehet is ruig aan de randen, maar het is nog steeds een strakke thriller die vandaag de dag stand houdt, ondanks dat hij met vrijwel geen budget is gemaakt, terwijl Nolan tussen de opnames door nog steeds verschillende dagelijkse klusjes moest doen.
Christopher Nolan gedijt goed in de psychologische thrillerruimte. Hij is een expert in het laten zien hoe onrustige en conflicterende persoonlijkheden met elkaar omgaan als ze samen zijn, en hoe ze zich gedragen als ze alleen zijn en piekeren. Hij weet die karaktermomenten ook om te zetten in spanning zodra de motieven duidelijker worden en de personages niet alleen de confrontatie aangaan met hun demonen, maar ook met hun tegenstanders. Hij begrijpt hoe hij de val van een man uit de gratie moet versnellen als externe krachten waarover hij geen controle heeft, botsen met de omstandigheden die hij wel kan beheersen. En hij kan dit allemaal doen voor minder dan $ 50 miljoen.
Niet vragen om een carrièreswitch, maar eerder om een zijmissie
De laatste tijd heb ik erover nagedacht hoe filmstudio’s zouden kunnen profiteren van het uitbrengen van meer titels kortere looptijden en kleinere budgetten. Mijn argument is dat een film als die van Zach Cregger Wapens (2025) kostte 38 miljoen dollar om te maken en heeft wereldwijd al meer dan 270 miljoen dollar binnengehaald. Het duurt iets meer dan twee uur en het is een op zichzelf staand verhaal. Je hoeft geen huiswerk te maken of geschiedenis te studeren om van wat te genieten Wapens te bieden heeft. Wapens overkomen je nu eenmaal, en je snapt het of je snapt het niet.
Aandenken En Slapeloosheid zijn uit een soortgelijk doek gesneden. Ze klokken allebei in minder dan 120 minuten en het kostte, in het grote geheel, niet veel om te maken. Stel je het soort film voor dat Christopher Nolan vandaag zou kunnen maken met bijvoorbeeld $ 100 miljoen. Haal het geheel eruit, zodat het met meer conventionele, direct beschikbare middelen wordt uitgevoerd, en gebruik het budget om, indien nodig, het juiste toptalent voor het project veilig te stellen.
Ondertussen films als die van 2023 De flitsdat meer dan 200 miljoen dollar kostte om te produceren, was nog niet eens break-even nadat de marketing- en distributiekosten waren meegerekend.
Het probleem dat Christopher Nolan heeft, en het is een goed probleem om te hebben, is dat hij al bijna dertig jaar in de gekke zone zit. Hij neemt enorme creatieve risico’s, en die hebben tot nu toe allemaal hun vruchten afgeworpen. Hij kan letterlijk alles doen wat hij wil. Als hij LaserDisc terug wilde brengen voor een eenmalige functie, zou hij waarschijnlijk een investeerder kunnen vinden die bereid was dit te realiseren. Als hij een tijdreisfilmpje wilde maken, kon hij waarschijnlijk met zijn vingers knippen en zou er iemand uit het niets verschijnen om hem te helpen een hele reeks functionele DeLorean DMC-12’s op te sporen.
Maar ik ben een dromer, en ik zou niets liever willen dan zien dat Christopher Nolan alles wat hij heeft geleerd en geperfectioneerd sinds hij op het toneel verscheen, de zaken terugschaalt en daarna kleiner wordt in plaats van groter. De Odyssee. Dit is geen aanklacht tegen zijn filmmaken of creatieve richting, maar eerder een viering ervan. Ik kan niet zeggen dat Nolan ooit gemist heeft. Wat ik kan zeggen is dat ik graag zou zien dat hij iets maakt dat meer aan zijn roots doet denken nu hij ouder, wijzer en invloedrijk genoeg is om te doen wat hij wil, wanneer hij maar wil, en te zien wat dat soort wijsheid zou kunnen doen voor het genre dat zijn carrière lanceerde.
En nee, daar vraag ik niet om Aandenken 3D. Maar een strakke, magere, donkere, rauwe thriller die vandaag is gemaakt met het talent en de passie van Christopher Nolan voor het vak zou er absoluut uitspringen als hij ooit zou besluiten het eens te proberen. Hij heeft al zoveel meer gedaan met minder, dus stel je eens voor wat voor soort thriller hij nu zou kunnen maken met de middelen die hij momenteel tot zijn beschikking heeft.
