Waarschuwing! Spoilers vooruit voor Obsessie.
Hoewel de film gevuld is met donkere en verontrustende momenten, is het laatste shot van Obsessie laat de kijkers een beeld achter dat bijna ongelooflijk somber is. Nadat ze het grootste deel van de film bezeten heeft door een naamloze entiteit die haar persoonlijkheid overneemt – en haar transformeert van een vriendelijk, intelligent persoon in een gewelddadig, onstabiel persoon – wordt Nikki (Inde Navarrette) schreeuwend wakker. Ze zit onder het bloed en wordt omringd door de lichamen van twee van haar beste vriendinnen. (De derde is al dood, met een steen tegen het stuur van haar auto geslagen.) De politie is onderweg en Nikki zal van alles de schuld krijgen.
Na al het lijden dat dit personage heeft doorstaan, lijkt het een wrede kosmische grap om haar de schuld te geven. De persoon die werkelijk verantwoordelijk is voor dit alles is tenslotte Bear (Michael Johnston), die Nikki’s autonomie wegnam toen hij wenste dat ze ‘meer van hem zou houden dan van wat dan ook ter wereld’. Natuurlijk moet de schuld ook worden gelegd bij het cryptische, ogenschijnlijk demonische bedrijf ‘One Wish Willow’, dat de onschuldige (zij het enigszins griezelige) wens van Bear omzette in een wakende nachtmerrie. Maar Bear wist dat de echte Nikki pijn had, en koos er toch voor om bij de versie van haar te blijven die zijn vriendin wilde zijn, ondanks het gevaar dat ze voor zichzelf en anderen vormde. Zijn liefde was egoïstisch en hij vermeed tot het einde toe de verantwoordelijkheid voor zijn daden. Nu laat hij Nikki achter om zijn rommel op te ruimen.
Maar er is een klein sprankje hoop in dit hopeloze scenario. Denk aan de miljard dollar waarmee Ian (Cooper Tomlinson) zich wenste zijn Eén wenswilg? Het geld dat steeds uit de lucht viel, waardoor Ian naar het huis van Bear moest rennen om hem over zijn bizarre geluk te vertellen? Volgens schrijver-regisseur Curry Barker verdween dat geld niet toen Ian omkwam. ‘Nee, hij is er,’ Barker bevestigt in een interview met Omgekeerd.
RIP voor de meeste personages op deze foto.
Focus-functies
Bestaat er dus een wereld waarin Nikki het miljard dollar vindt voordat de politie arriveert, en daadwerkelijk iets uit deze vreselijke ervaring haalt? “Misschien wel”, zegt Barker. “Daar heb ik nooit over nagedacht. Misschien is ze heel voorzichtig en veegt ze zichzelf af, doucht ze, trekt ze normale kleren aan, vindt ze dat geld, en wie weet?” Een miljard contant geld is te veel om mee te nemen, maar als Nikki een paar plunjezakken met geld zou vullen nadat ze naar Ian’s huis was gestruikeld (dat tenslotte op loopafstand van Bear’s huis ligt) op zoek naar antwoorden, zou ze ergens anders opnieuw kunnen beginnen en hopelijk onderweg kunnen investeren in een goede therapeut.
Maar hoewel het een geruststellende mogelijkheid is, is het volgens Barker onwaarschijnlijk. ‘Voor mij lijkt het waarschijnlijker dat de politie het geld vindt en dat ze de gevangenis in gaat,’ zegt hij, terwijl hij de beschuldigingen van diefstal toevoegt aan het steeds groter wordende strafblad van de arme Nikki. Nikki zal verward en onstabiel zijn als ze terugkeert naar haar normale bewustzijn, wat haar zal vertragen. Ze weet ook niet dat het geld überhaupt bestaat, wat betekent dat ze het bij toeval zou moeten ontdekken.
Het is een onwaarschijnlijk gelukkig einde, en het is niet eens zo gelukkig: Nikki’s toestemming is nog steeds geschonden en haar vrienden zijn nog steeds dood. Maar is het hopen op de minst sombere uitkomst werkelijk zo slecht? In de wereld van Obsessiewensen zijn gevaarlijk. We moeten ervan uitgaan dat de hoop dat ook is.
