Twee wereldmachten zijn in een wapenwedloop verwikkeld om de meest geavanceerde te ontwikkelen AI systemen, en geen van beiden vertrouwt elkaar, maar ze vertrouwen er wel op dat de ander zich aan de regels houdt om verder te kunnen gaan. Deze tegenstrijdigheid vormt de kern van een gevaarlijke patstelling voor onze tijd.
Ontmoetingen tussen president Trump en president Xi Jinping in Peking deze week zijn een cruciaal moment voor de relatie tussen de VS en China. Amerikaanse functionarissen hebben hun intenties duidelijk gemaakt om de discussie te starten over het opzetten van een speciaal communicatiekanaal met betrekking tot AI-zaken. Dit betekent dat ze bang zijn dat de technologie een bron van conflict tussen de twee naties zou kunnen worden.
Ik werk al tientallen jaren in de technische wereld en ik ben ervan overtuigd dat deze situatie ongekend is. Washington en Peking zien beide het belang van geavanceerde AI-technologie voor inlichtingendoeleinden en als een potentieel middel voor cyberoorlogvoering. Het is dus uiterst belangrijk geworden om te coördineren en samen te werken, ook al blijven we rivalen.
De VS hebben aanzienlijk vertrouwd op de exportcontrole van technologieën en apparatuur om de ontwikkeling van AI in China te belemmeren. Tegelijkertijd is het steeds duidelijker geworden dat het blokkeren van China om alleen chips te importeren het probleem niet oplost. Zelfs als je de AI-ontwikkeling van je rivalen vertraagt, blijft er een scenario bestaan waarin beide partijen het gebruiken in de context van een aanval zonder enige vaste regelgeving.
Chinese AI-modellen zoals Diepzoeken concurreren op de wereldmarkt als waardige concurrenten voor Amerikaanse producten. Bovendien lanceerde Peking, volgens recente beschuldigingen van het Witte Huis, operaties op industriële schaal gericht op het extraheren en kopiëren van Amerikaanse AI-modellen. De ironie is dat beide landen hebben geëxperimenteerd met het gebruik van AI als instrument voor offensieve cyberaanvallen.
Het is duidelijk geworden dat de VS en China tegelijkertijd offensieve tactieken ontwikkelen op basis van AI-modellen, waardoor elke oproep tot terughoudendheid in dergelijke zaken hypocriet is. Toch is dat onder de huidige omstandigheden heel logisch. In een veiligheidsdilemma is het moeilijk om je tegenstander te vertrouwen.
Binnenlandse kwesties compliceren deze zaak
Er zijn ook interne problemen. De Amerikaanse bedrijven die met AI werken, komen in conflict met de Amerikaanse toezichthouders, die geen redelijke richtlijnen hebben opgesteld voor het vrijgeven van nieuwe modellen. De discussies duren nu al enkele maanden en Amerikaanse bedrijven verzetten zich al jaren tegen overheidsregulering.
Dit gebrek aan duidelijkheid op binnenlandse gronden verzwakt de Amerikaanse positie tijdens de onderhandelingen met de Chinese autoriteiten.
Volgens Melanie Hart, Als voormalig functionaris bij het ministerie van Buitenlandse Zaken en werkzaam voor de Atlantische Raad, is AI te belangrijk om China buiten de discussie te laten. Er moet echter worden vermeld dat Peking-functionarissen voorheen AI-veiligheidsdiscussies die onder de regering-Biden werden gehouden, gebruikten om informatie te verzamelen in plaats van mogelijke beperkingen te bespreken. Ze hadden zelfs vertegenwoordigers van het ministerie van Buitenlandse Zaken in dienst die geen technische AI-kennis hadden.
Deze informatie laat zien dat er enige reden voor verdenking kan zijn, maar rechtvaardigt niet dat alle onderhandelingen moeten worden stopgezet.
Hoewel de top niet de gebeurtenis kan worden waar het Amerikaanse AI-beleid een revolutionaire wending neemt, kan deze wel helpen uitzoeken of verdere discussies over de veiligheid van AI-technologie substantieel of louter ceremonieel zullen zijn.
Dat onderscheid is belangrijk geworden vanwege de snelle technologische vooruitgang. Geavanceerde AI die softwarekwetsbaarheden kan detecteren is een bedreiging voor iedereen geworden. Dit soort systemen kunnen nog niet door overheden worden gecontroleerd. De situatie loopt uit de hand.
De AI-wapenwedloop is een realiteit en het is op dit moment onmogelijk om deze te stoppen. Het probleem hier is echter of het mogelijk is om tegelijkertijd rivalen en partners te zijn en hevig te concurreren en toch met elkaar over deze cruciale kwestie te kunnen praten.
