In de Verenigde Staten herkennen we a scheiding tussen kerk en staatmaar geldt die afbakening ook voor werk? Dat is een ernstige vraag van een koorknaap die zichzelf identificeert – letterlijk: ik ben opgegroeid in de kerk en ik dirigeer het koor – aan wie gedurende mijn hele carrière is gevraagd religie buiten mijn werk te laten. Hebben we de Jezus-referentie in het kaartspel nodig? Moet ik in dat essay Bijbelteksten gebruiken? Is het religieuze voorbeeld in de les nodig? Het is bijna altijd beleefd, maar absoluut ondubbelzinnig: wees kalm over de religieuze zaken, want hier hoort waarschijnlijk geen plaats omdat de werkplek neutraal is. Maar is dat echt zo?
De hele mondiale werkweekstructuur komt voort uit de joods-christelijke theologie. Zaterdagen en zondagen worden beschouwd als ‘rustdagen’, dus veel instellingen schorten het georganiseerde werk op om de sabbat te vieren. Het land is gesloten voor Kerstmis. In oktober delen wij snoep uit vanwege Allerheiligen, een heidense traditie met een christelijke associatie. En als we eenmaal op kantoor zijn, gebruiken we woorden als evangelist, overzetten, missie, gelovigen, toewijdingHet religieuze vocabulaire is zo ingebed in het discours van marketing en het management dat we het helemaal niet meer als religieus horen. In feite is het bronmateriaal voor een groot deel van het sociale leven gebaseerd op religieuze verbeeldingskracht die geseculariseerd is, zelfs op de werkvloer; we hebben zojuist afgesproken om anders te doen.
Daarom hebben we Julie Wenah uitgenodigd voor de nieuwste aflevering van de VAN DE CULTUUR podcast om met deze tegenstrijdigheid te zitten. Wenah is de voorzitter van de Digital Civil Rights Coalition en een wereldwijde productleider die klaar is AI equity-werk bij Meta en Airbnb, gaf vorm aan het beleid in het Witte Huis van Obama en volgde gaandeweg een opleiding tot burgerrechtenadvocaat bij Georgetown Law. Ze is ook een filmmaker, een door Alvin Ailey opgeleide danseres, en een vrouw die je zonder aarzelen zal vertellen wat God afgelopen donderdag tegen haar zei. Wenah is wat de menigte zonder Jezus op het werk benadrukt dat het onmogelijk is: een senior operator aan de top van technologie en beleid wiens geloof niet het bijgerecht van haar carrière is, maar het hoofdingrediënt.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/studio_16-9.jpg”,” imageMobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/studio_square_thumbnail.jpg’, ‘eyebrow’, ”headline’, ‘VANAF DE CULTUUR”,”dek”:u003Cemu003EFrom the Cultureu003C/emu003E is een podcast die de innerlijke werking van de organisatiecultuur onderzoekt, waardoor bedrijven kunnen floreren, teams kunnen winnen en merken kunnen slagen. Als cultuur strategie als ontbijt eet, dan is dit het belangrijkste gesprek in het bedrijfsleven dat jij niet bent hebben.”,”subhed”duo”, “description” “, ctaText “Luister”, “ctaUrl”:https://www.youtube.com/playlist?list=PLvojPSJ6Iy0T4VojdtGsZ8Q4eAJ6mzr2h”, “theme”:{“bg”:#2b2d30″, “text”:#ffffff”, “eyebrow” #9aa2aa”, “subhed”:#ffffff”, “buttonBg”:#3b3f46″, “buttonHoverBg”:#3b3f46″, “buttonText”#ffffff”},”imageDesktopId”:91470870,”imageMobileId”:91470866,”shareable”:false,”slug””,”wpCssClasses””}}
Er wordt zoveel gesproken in de discussies over management en organisaties uw ‘hele zelf’ aan het werk brengendus waarom wordt aangenomen dat we ons geloof aan de deur laten staan? Het standaardframe zegt je geloof aan het werk zetten is een risico voor uw professionaliteit, maar dat schendt alle geprezen voordelen die zouden voortvloeien uit het authentiek zijn op de werkplek. In ons gesprek biedt Wenah een krachtig reframe dat deze tegenstrijdigheid aanpakt: Het album en de mixtape.
Je album, zo stelt Wenah, is het contractuele werk: wat je aan het label verschuldigd bent, het resultaat van de functieomschrijving, het ding dat betaalt. Je mixtape daarentegen is al het andere dat je maakt: het zijproject, de dansles, de documentaire die je maakt, het koor dat je dirigeert, het geloof dat je uitdraagt. Het album is waarvoor het bedrijf je heeft ingehuurd. De mixtape is wat jou, Jij. En de kunstenaars die standhouden, zijn degenen wier oeuvre beide omvat. Je kent Lil Wayne, Kendrick Lamar, J. Cole, Big Sean, The Weeknd of Drake niet alleen vanwege hun studioalbums; de mixtape maakt deel uit van hun oeuvre. Zelfs de mixtape “S.Carter” van Jay-Z wordt als canon beschouwd. Dat komt omdat als je een artiest alleen aan de hand van zijn album kent, je slechts de helft kent. Hetzelfde geldt voor de mensen die u in dienst heeft.
Wenah herleidt haar karakter tot een enkel moment in haar appartement in Washington, DC in 2016. Chance the Rapper’s Zegeningen kwam aan en ze hoorde de zin: ‘Ik spreek met God in het openbaar.” Ze had haar hele carrière te horen gekregen dat haar twee helften niet met elkaar in overeenstemming waren: de advocaat en de gelovige, de technoloog en het kerkmeisje, het album en de mixtape. Chance gaf haar in drie woorden toestemming om ze niet langer van elkaar te scheiden. Ik had mijn eigen versie van dit gevoel bij het schrijven van mijn bestverkochte debuutboek Voor De Cultuur. Maandenlang had ik niets, totdat ik me herinnerde dat de vroege sociologen – Durkheim, Weber, Marx – allemaal religie observeerden om cultuur te begrijpen, en hier was ik een koorknaap die een boek over cultuur schreef. De hoek was een ontsluiting van het deel van mezelf dat ik buiten kantoor moest verlaten.
Ik zeg niet dat we de Bijbelstudie vanuit de vergaderruimte moeten leiden of moeten bidden met uw directe ondergeschikten. Ik vraag niet van de werkvloer om religieus te worden. De werkplek al is religieus; mijn argument is dat we moeten ophouden met iets anders te doen, zodat we kunnen profiteren van de belofte van ons volledige zelf: het album en de mixtape. Niet omdat het leuk is, maar omdat daar de diepte leeft. De leider die kan zeggen Dit is wat ik geloof en dit is waarom ik dien– zonder bekering, zonder de bron plat te leggen, en terwijl hij andere standpunten tolereert – is de leider die de mensen in hun gebouw kan vragen hetzelfde te doen. En het bedrijf dat het album en de mixtape van elk van zijn werknemers krijgt, krijgt hun volledige oeuvre, hun volledige potentieel. Wie zou dat niet willen?
Bekijk ons volledige gesprek met Julie Wenah in de nieuwste aflevering van FROM THE CULTUUR hier.
{“blockType”:mv-promo-block”,”data”:{“imageDesktopUrl”https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/studio_16-9.jpg”,” imageMobileUrl ‘https://images.fastcompany.com/image/upload/f_webp,q_auto,c_fit/wp-cms-2/2026/01/studio_square_thumbnail.jpg’, ‘eyebrow’, ”headline’, ‘VANAF DE CULTUUR”,”dek”:u003Cemu003EFrom the Cultureu003C/emu003E is een podcast die de innerlijke werking van de organisatiecultuur onderzoekt, waardoor bedrijven kunnen floreren, teams kunnen winnen en merken kunnen slagen. Als cultuur strategie als ontbijt eet, dan is dit het belangrijkste gesprek in het bedrijfsleven dat jij niet bent hebben.”,”subhed”duo”, “description” “, ctaText “Luister”, “ctaUrl”:https://www.youtube.com/playlist?list=PLvojPSJ6Iy0T4VojdtGsZ8Q4eAJ6mzr2h”, “theme”:{“bg”:#2b2d30″, “text”:#ffffff”, “eyebrow” #9aa2aa”, “subhed”:#ffffff”, “buttonBg”:#3b3f46″, “buttonHoverBg”:#3b3f46″, “buttonText”#ffffff”},”imageDesktopId”:91470870,”imageMobileId”:91470866,”shareable”:false,”slug””,”wpCssClasses””}}
Nieuwsbron
