De voorzitter van het ICRC vertelt over haar recente reis naar Iran en waarschuwt voor de impact van de oorlog in Iran op burgers.
EMILY FENG, GASTHEER:
Het is nu ruim twee maanden geleden dat de oorlog in Iran begon. Duizenden mensen in Iran, Libanon, Israël en in de regio zijn gedood in de oorlog en het daaropvolgende regionale conflict. Maar er is nog steeds een zwak staakt-het-vuren in Iran van kracht, wat betekent dat sommige humanitaire organisaties onlangs Iran zijn binnengekomen. Eén van die organisaties wordt geleid door onze volgende gast, Mirjana Spoljaric, de voorzitter van het Internationale Comité van het Rode Kruis. Welkom.
MIRJANA SPOLJARIC: Hallo. Het is leuk om hier te zijn.
FENG: Het is fijn je er te hebben. U bent zojuist teruggekeerd van een reis naar Iran eerder deze week. Wat was het doel van je reis?
SPOLJARIC: Ik ben gisteravond teruggekomen. Ik heb een week door delen van het land gereisd omdat we met de auto door Azerbeidzjan kwamen. En wat ik in Iran zag waren, afgezien van een uitgestrekt land en een grote bevolking, grote locaties met essentiële voorzieningen voor elektriciteit en water. We passeerden dammen. We passeerden energiecentrales. We passeerden per spoor. En elke keer vertelden mensen mij dat dit mogelijk het volgende doelwit zou worden. Dus wat ik voelde was een voortdurende verwachting van de volgende oorlog en dat dit een voorwaarde voor de mensen zou worden, die hun keuzes zou beïnvloeden, hun denken zou beïnvloeden.
FENG: Hoe groot was de verwoesting die u kon zien?
SPOLJARIC: Ik heb de verwoestingen buiten Teheran niet kunnen zien, vanwege de beperkte tijd die ik in het land kon doorbrengen. Duizenden mensen werden getroffen. En wat de mensen vooral beangstigt, zijn de – nog steeds – beelden van de meisjes die in een klaslokaal worden vermoord. Kinderen zijn niet teruggekeerd naar school. Ze zullen voor een groot deel nog steeds gesloten blijven.
FENG: Het Pentagon onderzoekt momenteel de tragedie die u zojuist noemde, en onderzoekt of het een Amerikaanse raket was die eerder dit jaar een meisjesschool in Iran trof en daar honderden studenten doodde. En Iran heeft de VS en Israël ervan beschuldigd civiele gebieden te hebben getroffen, waaronder universiteiten en huizen. Heb je daar bewijs van gezien?
SPOLJARIC: We hebben bewijs gezien dat tijdens de vijandelijkheden huizen zijn vernield en universiteiten zijn vernield of getroffen, maar het ICC wil niet onderbouwen waar deze beschietingen vandaan komen of wie er verantwoordelijk voor is. Wij doen dit niet publiekelijk. Wij hebben onze eigen vertrouwelijke manier van werken.
FENG: Een van de ontmoetingen die u tijdens uw reis had, was met de Iraanse minister van Buitenlandse Zaken, Abbas Araghchi. Wat heb je geleerd van die bijeenkomst of andere ontmoetingen die je mogelijk hebt gehad met overheidsfunctionarissen in Iran?
SPOLJARIC: Wat ik uit deze gesprekken leer is een hoog niveau van paraatheid, zowel voor onderhandelingen en voortgezette onderhandelingen als voor het hervatten van defensieactiviteiten. Dus als de vijandelijkheden zouden worden hervat, zou Iran zichzelf lange tijd kunnen verdedigen, gezien de asymmetrische situatie en gezien hun dominante positie en hun vermogen om te blijven escaleren.
FENG: Ik ben benieuwd hoe u een discussie met dergelijke hoge functionarissen aanpakt, omdat Iran onmiskenbaar met humanitaire uitdagingen wordt geconfronteerd, maar het is ook een strijdende partij in de regio. En afgelopen winter waren er nog mensenrechtenorganisaties die zeiden dat de Iraanse regering duizenden eigen burgers had vermoord om de protesten tegen de regering een halt toe te roepen. Komen deze kwesties ter sprake in uw gesprekken met ambtenaren?
SPOLJARIC: Ik zal niet in detail beschrijven wat we in deze gesprekken bespreken, maar u kunt er zeker van zijn dat ze heel openhartig, heel expliciet en heel gedetailleerd zijn. En het is niet de eerste keer dat ik met de minister van Buitenlandse Zaken sprak. Hij kent mij. Hij kent het ICRC, en hij weet hoe wij opereren, en onze autoriteit voor kwesties rond de oorlogsregels en het respecteren van de oorlogsregels. Dat betekent niet dat regeringen doen wat wij van hen vragen, maar dat ze naar ons luisteren en weten wat onze juridische interpretatie is.
FENG: Hebt u gewone Iraniërs kunnen ontmoeten en met hen kunnen praten over de gevolgen van deze oorlog? En ik vraag me af of er een persoon of een ervaring is die je bijblijft van je reis.
SPOLJARIC: Wat mij altijd bijblijft als ik met de bevolking en vooral met vrouwen praat, is dat mensen niet in angst willen leven. Ze willen geen oorlogssituaties. Ze willen opties hebben. Ze willen banen hebben. Ze willen dat hun kinderen veilig zijn op school. Ze willen een toekomst voor hun kinderen. Als er naar de bevolking zou worden geluisterd, zouden kinderen te horen krijgen dat ze naar school willen, en zouden moeders te horen krijgen dat ze veiligheid en geborgenheid voor hun kinderen willen. Ik hoor nooit van de bevolking dat ze willen dat de oorlog voortduurt. Dat ben ik nog nooit tegengekomen.
FENG: Mirjana Spoljaric, de voorzitter van het Internationale Comité van het Rode Kruis, dank je.
SPOLJARIC: Ik dank u.
Copyright © 2026 NPR. Alle rechten voorbehouden. Bezoek onze website gebruiksvoorwaarden En machtigingen pagina’s bij www.npr.org voor meer informatie.
De nauwkeurigheid en beschikbaarheid van NPR-transcripties kunnen variëren. Transcripttekst kan worden herzien om fouten te corrigeren of updates voor audio aan te passen. Audio op npr.org kan na de oorspronkelijke uitzending of publicatie worden bewerkt. Het gezaghebbende record van de programmering van NPR is de audio-opname.
