Wanneer Dokter Wie Na een lange afwezigheid op tv teruggekeerd – een decennium of anderhalf decennium, afhankelijk van hoe je de tv-film uit 1996 meetelt – leek de herlancering van 2005 de canon voor een nieuwe generatie te vereenvoudigen. De titulaire tijdreizende dokter was nu de laatste van de Tijdheren, en een vage, complexe gebeurtenis in zijn verleden zou een deel van de vooraf vastgestelde tijdlijn kunnen hebben herschreven. En terwijl “Seizoen 1” van de herlancering WHO verschillende verwijzingen naar de klassieke serie uit 1963-1989 maakte, bleef één vraag over: hebben de tijdoorlogen uit het verleden de continuïteit van de dokter op aarde herschreven? Tegenwoordig zijn er nog steeds wat wiebelige vragen over de hedendaagse canon in relatie tot de machinaties van de Toymaker in 2023, maar in 2006, met één aflevering van seizoen 2, Dokter Wie leek één ding heel duidelijk te maken: het verleden gebeurde en de vorige, klassieke metgezellen van de dokter waren er nog steeds.
Op 29 april 2006 heeft dokter wie, In seizoen 2, aflevering 3, ‘School Reunion’, begonnen de Doctor (David Tennant) en Rose (Billie Piper) aan een ouderwets complot van buitenaardse wezens die zich in een school verstopten. Met Anthony Head van Buffy roem aangezien de kwaadaardige Mr. Finch, ‘School Reunion’, althans in één oogopslag, de plot heeft van een van de meer vergeetbare vroege Tennant-avonturen; het monster en het concept zijn niet gedenkwaardiger dan “The Idiot’s Lantern” en de productiewaarden zien er tegenwoordig op de een of andere manier gedateerder uit dan de versies uit de jaren zeventig en tachtig van de show. Maar niemand houdt van “School Reunion” vanwege het monsterlijke sci-fi-plot. De reden waarom “School Reunion” onsterfelijk en geweldig is WHO aflevering is dat het de terugkeer van Elisabeth Sladen bevatte als Sarah Jane Smith, de vorige metgezel van zowel de 3e (Jon Pertwee) als de 4e (Tom Baker) Doctors. Net als de Doctor en Rose onderzoekt Sarah Jane de visschool op tekenen van buitenaardse activiteit, wat haar oorspronkelijke rol als onderzoeksjournalist in de serie ‘The Time Warrior’ weerspiegelt.
De briljantheid van het terugbrengen van Sarah Jane naar de WHO mythos is dat deze episode tweeledig is: ten eerste vestigt het stevig dat hedendaagse Dokter Wie is bedoeld om gezien te worden als dezelfde continuïteit als de klassieke serie, en dat de Doctor alle herinneringen van al hun vorige incarnaties met zich meedraagt, inclusief de groovy jaren zeventig. Maar teder en intelligenter schildert de aflevering de dokter ook in een nieuw licht, althans voor kijkers die gewend raakten aan een jonge, flirterige versie van het personage. De 10e dokter ziet er misschien jeugdig en cartoonachtig uit, maar hij is heel erg oud, en het bewijs is hier: een vrouw van middelbare leeftijd die ooit een jonge vrouw was die, net als Rose, met de dokter reisde en ook een regeneratie doormaakte.
Destijds was Sladen 60 toen “School Reunion” werd uitgezonden, wat interessant is, gezien het feit dat David Tennant nu 55 is, in 2026. Om het anders te zeggen: ze was dat niet. zo oud in ‘School Reunion’, maar aangezien de karakters van Rose Tyler en Mickey Smith (Noel Clarke) bedoeld waren om 19 en ongeveer 24 te zijn, was Sarah Jane getuige van het idee dat ze vervangen was door mensen van ongeveer haar leeftijd toen ze voor het eerst met de dokter ging reizen. In een fantastische scène Tussen Sarah Jane en Rose sparren de twee vrouwen aanvankelijk over hun gedeelde ervaringen, maar vinden dan een gemeenschappelijke band. In het echte leven realiseert het publiek zich dat het griezelig zou zijn als de dokter voortdurend zijn metgezellen achterlaat voor jongere mensen, maar wat Sladen en Piper ons in deze scène eraan herinneren is dat we ook allemaal verliefd zijn op de dokter, dus daarom geven we ze een pass.
Sladen’s terugkeer als Sarah Jane Smith naar het moderne WHO mythos was natuurlijk niet alleen beperkt tot deze aflevering. Ze zou weer terugkeren in het vierde seizoen, de gigantische tweedelige serie ‘The Stolen Earth’ en ‘Journey’s End’, evenals in haar eigen spin-off-serie, De avonturen van Sarah Jane (wat een beetje lijkt op de Whoinverse-versie van een live-action Star Trek: lagere dekkenmaar ook een beetje YA). In grote lijnen was Sladen’s terugkeer als Sarah Jane een moderne basis WHO in zijn nostalgische wortels, maar verhoogde ook de pathos van de serie. Sladens acteerkwaliteiten in “School Reunion” brengen Tennant en Piper naar een nieuw niveau van realiteit, wat vreemd klinkt gezien de gekheid van WHOmaar valt niet te ontkennen als je deze aflevering opnieuw bekijkt.
Wat een vergeetbare aflevering over hersenzuigende buitenaardse wezens had kunnen zijn, is in plaats daarvan een verhaal over liefdesverdriet, ouder worden en het vinden van betekenis in je leven, zelfs als een ongelooflijk deel van dat leven voorbij is. Sarah Jane vertelt ons dat het oké is om verder te gaan zonder op te geven, wat in sciencefiction- en fantasyverhalen die voornamelijk door jonge mensen worden bevolkt (of oudere mensen die er jong uitzien), verrassend krachtig is. Sladen’s daaropvolgende optredens in Whoniverse na ‘School Reunion’ voorafgaand aan haar overlijden in 2011 zijn allemaal geweldig. Maar van al haar uitvoeringen, zelfs in het 3e en 4e Doctor-tijdperk, is ‘School Reunion’ waarschijnlijk de beste. Net als de dokter bestaat Sarah Jane tegelijkertijd in het verleden en het heden, en in termen van verhalen die niet over de dokter gaan, Dokter Wie is zelden zo diepzinnig of lieflijk geweest.
