De Iraanse regering is dat wel nog steeds aan de macht. Hezbollah En Hamas zijn niet verslagen. Amerikaanse president Die van Donald Trump De belangen kunnen afwijken van die van Israël.
De oorlogen met Iran en zijn bondgenoten zijn niet volgens plan verlopen Premier Benjamin Netanyahuen dat zou problemen kunnen betekenen voor de langst zittende premier van Israël bij de verkiezingen die later dit jaar gepland staan. Volgens een recente opiniepeiling zijn veel Israëli’s ontevreden over het leiderschap van de Netanyahu-regering in oorlogstijd.
Bij de start van de Amerikaans-Israëlische campagne Tegen Iran eind februari zei Netanyahu dat het doel was om het leger van de Islamitische Republiek te degraderen, de strijdkrachten van de Islamitische Republiek uit te roeien. nucleaire en ballistische raketprogramma’s en de voorwaarden scheppen voor de omverwerping ervan. Hoewel het Iraanse leger zwaar beschadigd is, vormt het nog steeds een bedreiging voor de buurlanden en schepen in de regio Straat van Hormuz – en de andere doelstellingen van Netanyahu bleven onvervuld toen eerder deze maand een staakt-het-vuren werd aangekondigd.
Israëls laatste oorlog met Hezbollah in Libanon is ook ingekort. Netanyahu zei dat hij op verzoek van Trump instemde met een wapenstilstand, maar dat Israël “nog niet klaar” was met de door Iran gesteunde militante groepering; Israëlische troepen bezetten nog steeds een tien kilometer diep deel van Zuid-Libanon.
De recente opiniepeiling waaruit de ontevredenheid van de Israëliërs blijkt, komt daar bovenop onopgeloste oorlog in Gaza – nog een voorbeeld waarin Trump Netanyahu onder druk zette om de militaire operaties af te bouwen. Meer dan twee jaar na de aanval van Hamas op Israël in oktober 2023, die de oorlog veroorzaakte, is de door Iran gesteunde militante groepering verzwakt, maar nog steeds overeind.
“Na 925 dagen van strijd sinds 7 oktober is Israël er op geen enkel front in geslaagd een beslissende overwinning te behalen”, schreef Yoav Limor, een vooraanstaand commentator op het gebied van militaire zaken. “Aan het einde van weer een oorlog wordt het gezien als een land waarvan de beslissingen niet in Jeruzalem worden genomen, maar in Washington.”
Netanyahu van zijn kant heeft de oorlog met Iran als een succes bestempeld, een preventieve aanval op een ‘existentiële’ dreiging. “Wij hebben de vernietigingsmachine van het Iraanse regime bij voorbaat verpletterd”, zei hij onlangs.
Het vertrouwen in de regering van Netanyahu daalde na de dodelijke Hamas-aanval van 2023. De daaropvolgende twee jaar voerde hij een felle vergeldingscampagne tegen Hamas en zijn bondgenoten en verzekerde hij zich van de vrijlating van tientallen gijzelaars uit Gaza als onderdeel van een staakt-het-vuren.
Israël heeft ook een aantal militaire successen geboekt tegen Iran en zijn Libanese bondgenoot, de militante groep Hezbollah. Maar deze winsten lijken Netanyahu niet persoonlijk ten goede te zijn gekomen. Hoewel de laatste oorlogen tegen Iran en Hezbollah breed werden gesteund, hebben de onduidelijke uitkomsten ervoor gezorgd dat veel Israëliërs zich vermoeid en teleurgesteld voelen.
“Mensen waren teleurgesteld omdat de doelstellingen niet waren bereikt”, zegt Dahlia Scheindlin, een politiek analist in Tel Aviv.
Uit een opiniepeiling van het Israel Democracy Institute, een centristische denktank in Jeruzalem, tijdens de eerste week van de oorlog tegen Iran, bleek dat een ruime meerderheid van de respondenten, 64%, erop vertrouwde dat Netanyahu de campagne zou leiden. Maar uit een tweede opiniepeiling in de dagen na het staakt-het-vuren van 8 april bleek dat de Israëliërs het beheer van de oorlog door de regering – en niet alleen door Netanyahu – eerder negatief dan positief beoordeelden.
Uit de peiling, die werd gehouden voordat de VS het staakt-het-vuren in Libanon bemiddelden en verlengden, bleek ook dat een meerderheid van de Israëli’s vond dat de gevechten in Libanon tegen Hezbollah moesten worden voortgezet.
Sinds het staakt-het-vuren met Iran en Hezbollah beginnen de Israëliërs zich af te vragen of de relatie tussen Netanyahu en Trump – en tussen Israël en de Verenigde Staten – nog wel zo sterk is als vóór het begin van de oorlogen.
Hoewel De belangen van Trump liepen soms uiteen van die van Netanyahu is de Amerikaanse president Israël publiekelijk blijven prijzen. Hij schreef onlangs op Truth Social dat “of mensen Israël nu leuk vinden of niet, ze hebben bewezen een GROTE bondgenoot van de Verenigde Staten van Amerika te zijn.”
Hij zei donderdag dat hij Netanyahu en de Libanese president Joseph Aoun in de “nabije toekomst” zou ontvangen in het Witte Huis voor gesprekken over de wapenstilstand, en omschreef het als een eer.
De Israëliërs hebben hun twijfels.
In de opiniepeiling van het Israel Democracy Institute zeiden de meeste Israëli’s dat er een “redelijk” of “zeer” lage waarschijnlijkheid was dat de overeenkomst tussen de VS en Iran in passende mate rekening zou houden met de veiligheid van Israël.
Gevraagd naar de relatie tussen de leiders weigerde het kantoor van Netanyahu commentaar te geven. Maar een Israëlische functionaris die op voorwaarde van anonimiteit sprak om privégesprekken te beschrijven, zei dat Trump en Netanyahu nog steeds elke dag spreken.
Eind vorig jaar kondigde Netanyahu aan dat hij de Israëlprijs, een van de hoogste onderscheidingen van het land, aan Trump zou toekennen, waarmee hij de eerste buitenlandse leider zou worden die deze prijs zou ontvangen. Israël nodigde Trump uit om de onderscheiding op 22 april formeel in Jeruzalem te aanvaarden, als onderdeel van de 78e viering van zijn onafhankelijkheid.
De dag kwam en ging zonder een bezoek van Trump.
Het staakt-het-vuren met Libanon heeft tot diepe teleurstelling geleid in Israëlische steden in de buurt van de grens, die anderhalve maand lang raketvuur van Hezbollah te verduren kregen.
“Ik woon 100 meter van de grens”, zegt Asaf Oakil, een inwoner van Kiryat Shmona. “Het staakt-het-vuren? Het is een vergissing.”
Winkels zijn nog steeds gesloten en er zijn de afgelopen dagen protesten uitgebroken, waarbij een groot deel van de woede tegen Netanyahu was gericht.
“Ik hoop echt dat de inwoners van het noorden hiervan zullen leren en op iemand zullen stemmen die ons hier kan helpen, en niet op iemand die ons neerhaalt en begraaft”, zegt Shosh Tsaoula, een andere inwoner van Kiryat Shmona.
De regering van Netanyahu bevindt zich in de laatste maanden van haar ambtstermijn van vier jaar en moet eind oktober verkiezingen houden.
Twee oppositiepolitici – Naftali Bennett en Yair Lapid – maakten zondag bekend dat ze dat zouden doen krachten bundelen bij de volgende verkiezingen. Een andere populaire oppositiefiguur, de voormalige militaire chef Gadi Eisenkot, zal naar verwachting ook samenwerken met de twee mannen.
Nadav Eyal, een commentator bij het Israëlische dagblad Yediot Ahronoth, zei dat Netanyahu in “grote problemen” verkeert als hij de Israëli’s er niet van kan overtuigen dat de oorlogen met Iran, Hezbollah en Hamas tot blijvende veiligheidswinst hebben geleid.
“Met onstabiele wapenstilstanden die op elk moment kunnen vervallen, zullen de kiezers daar niet blij mee zijn.”
___
AP-verslaggevers Ibrahim Hazboun en Sam Metz in Jeruzalem droegen bij aan hun verslaggeving.
