Toen in oktober 2023 klachten binnenstroomden over een geur die uit een uitvaartcentrum in Colorado kwam, had niets iemand kunnen voorbereiden op wat er zou worden gevonden.
In oktober 2023 begonnen lokale functionarissen in Penrose, Colorado klachten te ontvangen over een ‘weerzinwekkende’ geur afkomstig uit een gebouw dat toebehoorde aan de Return to Nature uitvaartcentrum. Het werd gerund door een echtpaar Jon en Carie Hallford en bood betaalbare, milieuvriendelijke diensten aan voor de gemeenschap. Naast de standaardcrematies en begrafenissen specialiseerde het zich in ‘groene begrafenissen’, waarbij de balsemingsfase werd overgeslagen en het gebruik van agressieve chemicaliën werd vermeden. Het was een moderne, ethische optie – en de uitvaartcentrum werd een vertrouwde keuze voor nabestaanden.
Carie was het gezicht van het bedrijf en begeleidde klanten door het emotionele proces en deed het papierwerk. Cliënten herinnerden zich haar medeleven en warmte toen ze waardige zorg beloofde. Jon was meer achter de schermen en beheerde de technische kant van het bedrijf. Hij omschreef zichzelf als een “derde generatie begrafenisondernemer” met 19 jaar ervaring.
LEES MEER: Moeder, 21, verkracht en vermoord in de VS na vijf noodoproepen die haar hadden kunnen redden
Crematies begonnen bij $ 1.200 en werden “uitbesteed” aan een plaatselijk crematorium. De Hallfords zouden vervolgens de as aan hun dierbaren overhandigen. Het leek erop dat het runnen van een uitvaartbedrijf lucratief was, aangezien de Hallfords in luxe auto’s reden, op dure vakanties gingen en in designerwinkels winkelden. Return to Nature had een kantoor waar de Hallfords gezinnen ontmoetten, en een gebouw van 2.500 vierkante meter in de buurt dat vervallen leek en voor opslag leek te worden gebruikt.
De politie ging op 3 oktober naar dat pand nadat er meldingen waren gedaan van een vreselijke stank. Destijds bestond er in Colorado geen wettelijke vereiste dat begrafenisondernemers een vergunning moesten hebben of zelfs maar een opleiding moesten volgen, dus er had nooit een routine-inspectie plaatsgevonden. Agenten merkten de geur meteen op, maar konden niet naar binnen kijken omdat de ramen verduisterd waren. Ze spraken met Jon over de stank en hij zei dat het verband hield met zijn taxidermiehobby. Agenten vermoedden dat er vloeistof onder de deur door sijpelde. Ze kregen een huiszoekingsbevel en kwamen de volgende dag terug.
Jon en Carie waren nergens te bekennen. Gekleed in beschermende pakken, handschoenen, laarzen en gasmaskers ging de politie het gebouw binnen. Het tafereel binnen was afschuwelijk. In bijna een dozijn kamers lagen de lichamen op elkaar gestapeld. De stapels waren zo hoog dat ze de deuropeningen blokkeerden. Sommigen waren er al een paar maanden, anderen waren er al sinds 2019.
Er waren 189 lichamen. Velen zaten in lijkzakken, terwijl anderen alleen maar in lakens waren gewikkeld. Volwassenen, kinderen en foetussen bevonden zich in een vergevorderd stadium van ontbinding vanwege het gebrek aan koeling. De vloer was bedekt met lichaamsvloeistoffen en het gebouw was besmet met insecten en maden. Er stonden emmers verspreid om lekkende vloeistoffen op te vangen.
Carie en Jon hadden families verzekerd dat ze hun overleden dierbaren een waardige crematie hadden gegeven, maar ze hadden alleen het geld aangenomen en de lichamen op een stapel gegooid om te rotten. Ze moeten geweten hebben dat ze uiteindelijk gepakt zouden worden. De politie ontdekte het crematorium waarvan Return to Nature vertelde dat de gezinnen waarvan ze gebruik maakten het jaar ervoor waren gestopt met werken met het bedrijf vanwege onbetaalde rekeningen. De Hallfords hadden ook belastingbetalingen gemist en waren uit een van hun eigendommen gezet.
In het gebouw bevond zich een zak betonmix. Dat was wat Carie en Jon gezinnen in urnen hadden gegeven, waarbij ze deden alsof het de as was van hun gecremeerde dierbaren. Sommigen hadden het op betekenisvolle plaatsen verspreid, terwijl anderen het jarenlang met zich mee hadden gedragen – zich er niet van bewust dat het een betonmix was.
Vóór de ontdekking dachten sommige families dat de as zwaarder aanvoelde dan zou moeten of een vreemde textuur had. Sommige bevatten zelfs vreemde voorwerpen zoals bouten. Het nieuws over de gruwelijke ontdekking verspreidde zich snel en de Hallfords gingen op de vlucht. Jon zette zijn telefoon uit zodat hij niet gevolgd kon worden, maar de FBI volgde Carie’s telefoon en ze werden verstopt aangetroffen bij Jon’s ouders in Oklahoma. Het tweetal werd gearresteerd.
Het identificeren van de lichamen was een enorme klus. Onderzoekers gebruikten vingerafdrukken, gebitsgegevens en zelfs ziekenhuisarmbandjes die bij sommige slachtoffers nog om de pols zaten. Het gebouw werd veroordeeld en gesloopt. De politie heeft ook twee lichamen opgegraven waarop de Hallfords toezicht hadden gehouden op de begrafenissen en de verkeerde mensen in de graven aangetroffen. Eén ervan zou een mannelijke voormalige legersergeant zijn, maar in de kist zat een vrouw. Het aantal slachtoffers steeg tot 191.
Het bewijs werd steeds erger. Op bewakingsbeelden is te zien hoe Jon ’s nachts het gebouw binnenkwam en harteloos een lichaam van zich af wierp een brancard op de grond zodat hij die kon gebruiken om meer lichamen uit een busje te halen. Die avond stuurde hij een sms naar Carie met de mededeling: ‘Terwijl ik de overboeking uitvoerde, kregen mensen mij in de gaten.’ Er waren ook beelden waarop Carie het gebouw binnenkwam – ze wisten het allebei.
Ze hadden meer dan 130.000 dollar van families afgenomen voor crematies die niet hadden plaatsgevonden, en bijna 900.000 dollar aan federale hulpfondsen voor de pandemie, die bedoeld waren voor noodlijdende bedrijven. Uit sms-berichten tussen het tweetal bleek dat Jon manieren probeerde te bedenken om van de lichamen af te komen. In oktober 2020 besprak hij vier opties. “Bouw zo snel mogelijk een nieuwe machine (waarschijnlijk een crematorium). Graaf een groot gat en gebruik loog. Graaf een klein gat en maak een groot vuur. Ik ga naar de gevangenis, en dat is waarschijnlijk wat er gaat gebeuren.”
Carie en Jon zijn achter de tralies gescheiden. Ze hebben allebei pleidooiovereenkomsten gesloten. Jon bekende schuldig te zijn aan fraude en misbruik van 191 lijken. Hij zei: “Ik heb zoveel kansen gehad om alles een halt toe te roepen en weg te lopen, maar dat heb ik niet gedaan. Mijn fouten zullen een generatie lang nagalmen. Alles wat ik deed was verkeerd.”
Familieleden vertelden de rechtbank over terugkerende nachtmerries over ontbindend vlees en maden. Ze noemden Jon “een monster”. Volgens de rechter heeft hij “onuitsprekelijke en onbegrijpelijke” schade veroorzaakt. “Het is mijn persoonlijke overtuiging dat ieder van ons, ieder mens, in de kern goed is, maar we leven in een wereld dat geloof elke dag op de proef wordt gesteld, en, mijnheer Hallford, uw misdaden stellen dat geloof op de proef”, zei hij.
Jon, 46, kreeg 40 jaar cel wegens misbruik van lijken en 20 jaar wegens telefraude. Carie, 49, pleitte schuldig aan telegrafische fraude en misbruik van lijken. Ze vroeg om clementie en beweerde dat ze een ‘bange en wanhopige moeder’ was die door haar man werd gemanipuleerd. Carie werd veroordeeld tot 18 jaar wegens fraude en wacht op verdere veroordeling wegens misbruik van lijken.
Families van de slachtoffers hebben zich uitgesproken over het schuldgevoel dat ze voelden omdat ze erop vertrouwden dat het echtpaar voor hun dierbaren zorgde. In mei 2024 werd in Colorado een nieuwe wet ingevoerd om de uitvaartbranche te herzien en strenge wetgeving toe te voegen.
