Door Jonathan Klotz
| Gepubliceerd
Voordat hij Reacher was, maar nadat hij Thad was, speelde Alan Ritchson Barbie. Niet dat Barbie, Arthur Bailey, de held van SyFy’s wilde serie, Bloeddrift. Een terugkeer naar de grindhouse-cinema van de jaren ’70, Bloeddrift is de meest gedraaide serie die op het kabelkanaal wordt uitgezonden. Als je denkt dat een show over een doodsrace in het hele land in een toekomst die verwoest wordt door een milieuramp en gecontroleerd wordt door een megabedrijf, klinkt als Doodsrace 2000 of Gedraaid metaalNou ja, je hebt gelijk. Er is één klein verschil. De auto’s binnen Bloeddrift lopen op menselijk bloed.
Gas is mensen
Jaren nadat de Verenigde Staten in tweeën werden gescheurd door aardbevingen langs de rivier de Mississippi, Bloeddrift Het kwaadaardige bedrijf Heart Enterprises heeft de zeldzame hulpbronnen gemonopoliseerd die door de enorme fout aan het licht zijn gekomen. Water is schaars en gas is moeilijk te verkrijgen, dus de oplossing is natuurlijk auto’s die op bloed rijden en waarin handige slijpmachines in de motoren zijn ingebouwd om menselijke lichamen vast te steken. Dat hebben ze natuurlijk niet allemaal, maar als je de binnenkant van de auto van de psychotische Grace (Christina Ochoa) ziet, vergeet je dat niet snel.
Grace en Arthur, een agent die probeert het goede te doen, gaan met tegenzin samenwerken voor de crosscountryrace. Samen ondergaan ze de ene nachtmerrie na de andere op de open snelweg, van kannibalen tot Amazones, waarbij elke nieuwe stad en rustplaats een dodelijk geheim verbergt. Zo nu en dan komen ze een klein stadje tegen dat behoefte heeft aan een paar goede mannen. Behalve dit Bloeddrift. Er zijn hier geen helden.
Het is geen verrassing welk personage uiteindelijk de favoriet bij de fans werd: Julian Sink, de Blood Drive Master of Ceremonies. Over de top gespeeld door Van Sterrenpoort Colin Cunningham (ook John Pope in TNT’s Vallende luchten), kan niemand de dandy Sink verslaan. Hij is excentriek, misschien krankzinnig, en je kunt niet anders dan gecharmeerd zijn door de man met persoonlijkheid in overvloed.
Blood Drive was puur Grindhouse-plezier
De betrokkenheid van Alan Ritchson bij Bloeddrift lijkt raar voor iedereen die hem alleen maar kent Reacher. Ritchsons gevoel voor humor past precies in de Grindhouse-esthetiek, en daarom kan hij regels uitbrengen als ‘waarom zijn knappe meiden zo gemeen’, wanneer de Amazone De koningin heeft hem vastgebonden. Het is een krankzinnige serie die goed wordt bediend door de case-of-the-week-opstelling. Naast de Amazones en kannibalen zijn er nymfomanen, zombies, een asiel, een vechtclub en een op Aziatische vechtsporten geïnspireerde aflevering. Nogmaals, dit is een krankzinnige serie vol bloed, lef en seks. Dankzij de twee hoofdrolspelers is er hier iets dat iedereen aanspreekt.
Bloeddrift duurde maar één seizoen en het rondt het verhaal min of meer af. SyFy haalde slechte kijkcijfers aan, maar aan de andere kant hebben ze niet veel marketing voor de show gedaan, wat in eerste instantie belachelijk klinkt en belachelijk blijft, maar er een slecht gevoel voor zwarte humor achter schuilgaat. Bloeddrift is moeilijk te vinden streamenwaarbij afleveringen alleen te koop zijn bij YouTube En Fandango thuisen de Blu-Ray is al bijna tien jaar niet meer verkrijgbaar.
Als je het kunt vinden, Bloeddrift is het perfecte horloge voor iedereen die houdt van de ouderwetse grindhouse-esthetiek, of iets wil dat anders durft te zijn. Het beste deel van de serie zijn echter de nepreclames voor Grindhouse-films, dezelfde grap die werd gebruikt door Quentin Tarantino en Robert Rodriguez’s Grindhuis dubbele functie, blijven buiten de homevideo-releases. Maar als je Alan Ritchson mensen wilt zien vermoorden, of Colin Cunningham de tijd van zijn leven wilt zien hebben, is het de moeite waard om op zoek te gaan naar een exemplaar van SyFy’s bloedigste serie ooit.
