Een moeder en $ 200.000: hoe alleenstaande moeders het laten werken in Manhattan

Bernie Sinclaire noemt zichzelf een ‘mommunist’.

Al bijna twee jaar voedt de 38-jarige kinderen op bij haar beste vriendin gedeeld appartement in Manhattan – en ze kon de opstelling niet meer aanbevelen. Zij en Anabelle Gonzalez, 39, hebben een huishoudelijk ritme: ze ruilen klusjes, koken en knutselen met hun kinderen in de basisschoolleeftijd. Beter nog, het paar splitst rekeningen in een van De duurste steden van Amerika.

“We lachen op de bank, spelen met onze kinderen, het eten wordt klaargemaakt en de keuken wordt schoongemaakt”, vertelde Sinclaire aan Business Insider. “Het was verbijsterend om gewoon te kunnen zitten en praten. Dat was niet iets dat ik ervoer toen ik een relatie had, en het was niet iets waar ik zo van kon genieten toen ik een alleenstaande moeder was.”

In een stad waar de loonstrookjes laag zijn en de maandelijkse kosten voor kinderopvang concurreren met de huurkosten, knijpen New Yorkers op centen. Dat blijkt uit een recent rapport van het burgemeesterskantoor het kost het gemiddelde gezin 159.000 dollar om in de vijf stadsdelen te wonen en kinderen groot te brengen, en dat is alleen voor basisvoorzieningen als huisvesting en gezondheidszorg. Tweeënzestig procent van alle inwoners – en de grote meerderheid van de eenoudergezinnen – verdient niet genoeg om aan de drempel voor de kosten van levensonderhoud te voldoen. Het is het moeilijkst voor moeders, die vaak minder betaald krijgen dan mannen en meer verantwoordelijkheden voor de kinderopvang op zich nemen.

New Yorkse stad Burgemeester Zohran Mamdani aantrad met een mandaat om de stad betaalbaarder te maken. Hij heeft een plan aangekondigd voor universele kinderopvang voor peuters en kleuters, dat voortbouwt op het bestaande gratis 3K-programma van NYC Public School. Andere voorstellen zijn gericht op het verlagen van de kosten van appartementen, bussen en voedsel. Het is een grote opgave, vooral omdat de vraag naar woningen in de stad het aanbod blijft overtreffen.

Om de eindjes aan elkaar te knopen, werden Sinclaire en Gonzalez een huishouden met twee inkomens, met een totaalbedrag van $200.000,- en heel leuk behang.

‘Dit is niet het Mojo Dojo Casa House,’ zei Sinclaire, verwijzend naar Ken’s vrijgezellenverblijf in de ‘Barbie’-film. “Dit is het Barbie-droomhuis.”

‘Een utopie’

Het concept van een ‘mommune’, of gemeenschap van moeders, is voor Sinclaire altijd logisch geweest. Ze groeide op in Italië door een alleenstaande ouder en zei dat ze zag hoe haar moeder moest ‘kiezen tussen armoede en partnerschap’. Dat wilde ze vermijden financieel afhankelijk van een man.

“Dat was al vroeg een droom en een wens: een gezin stichten dat niet gericht is op mannelijk partnerschap en niet op romantiek”, zei ze. “Vriendschappen duren veel langduriger, en het leek mij niet logisch om het welzijn en de financiële zekerheid van mijn kinderen te laten afhangen van iets waarvan uit gegevens keer op keer blijkt dat het voor de meeste vrouwen niet echt werkt.”

Sinclaire en Gonzalez ontmoetten elkaar in 2013 op een graduate school in New York en bleven contact houden toen ze moeder werden. Sinclaire heeft twee zoons van 4 en 9 jaar oud, en Gonzalez heeft een 7-jarige dochter. Gonzalez was gescheiden toen Sinclaire besloot samen te gaan wonen.

“Het kostte me tijd om het te verwerken, omdat je niet echt over dat soort alternatieve gezinnen hoort”, zegt Gonzalez, die opgroeide in Brooklyn. Ze was het er niet meteen mee eens. “Eerst dacht ik: ‘Oké meid, ik hou van je, maar waar heb je het over? Toen huilde ik aan het einde van het gesprek omdat het klonk als een utopie.’

Het paar vestigde zich aanvankelijk in het bestaande appartement met twee slaapkamers van Sinclaire en werd vervolgens opgewaardeerd naar een Harlem-eenheid met drie slaapkamers en twee badkamers kost $ 4.550 per maand. Hun maandelijkse huur is op de nieuwe plek grofweg €600 hoger, maar ze zeggen dat de ruimte essentieel is naarmate hun kinderen groter worden. Dankzij hun twee inkomens kunnen ze lokaal blijven. In bovenste ManhattanOngeveer 52% van de huurdershuishoudens besteedt 30% of meer van hun inkomen aan huisvesting, de drempel die woningeconomen doorgaans als onbetaalbaar definiëren.

Beide vrouwen geven les op dezelfde openbare middelbare school en zeggen dat hun financiën stabieler zijn geworden sinds ze de kosten begonnen te delen. Vorig jaar verdiende Sinclaire $94.278 na aftrek en Gonzalez verdiende $106.952, zo blijkt uit belastingdocumenten beoordeeld door Business Insider. Ze delen de maandelijkse boodschappenrekening van $ 600 50/50, waarna Gonzalez de wifi betaalt en Sinclaire de elektriciteitsrekening betaalt.

Ook de kinderopvang is verdeeld. Sinclaire’s jongste zoon is nu oud genoeg voor gratis 3-K (wat elke maand meer dan $ 1.000 bespaart), en de anderen zitten op een openbare school. De twee moeders ruilen drop-offs, pick-ups en kijken naar de kinderen. Als er een gat ontstaat, bellen ze hun parttime verzorger. ‘Ze is altijd bij ons geweest,’ zei Sinclaire. “En we hebben niet zoveel uren voor haar als voorheen, maar ze is onze levensader.” Hun maandelijkse kinderopvang kost gemiddeld $600, waarbij Sinclaire een groter deel betaalt omdat ze twee kinderen heeft.

Sinds ze met de ‘mommune’ is begonnen, zegt Sinclaire dat ze elke maand zo’n 1200 dollar extra spaart, wat naar haar noodfonds, pensioen en de studierekeningen van haar kinderen gaat. Gonzalez zei dat ze ook minder uitgeven aan afhaalmaaltijden en impulsaankopen, omdat ze de huishoudelijke verantwoordelijkheden kunnen verdelen en een burn-out kunnen voorkomen – iets dat in geen van hun eerdere relaties het geval was. Dat tijd- en energiebesparing kan niet genoeg benadrukt worden, zei ze.

“Je wilt van tevoren eerlijk zijn over je ziel, grenzen en je levensstijl”, zei Gonzales. “Praten over geld is ongemakkelijk – en het was ongemakkelijk voor mij en voor Bernie omdat het de eerste keer was dat we het er als vrienden over hadden – maar het is belangrijk om te praten en eerlijk te zijn over geld.”

‘Voor altijd een New Yorker’

Gonzalez is elke ochtend de eerste die wakker wordt om aan het ontbijt te beginnen. “Ik doe geen metingen”, zei ze, maar elk bord is toch heerlijk. Sinclaire, een trouwe receptenliefhebber, kookt het liefst eten.

Hun kinderen gedragen zich als broers en zussen en spelen graag samen, met af en toe ruzie. De moeders zijn elkaars steunsysteem en behandelen alle drie de kinderen als hun eigen kinderen.

“Ik denk dat als je gezegend bent met een grote gemeenschap, je dit misschien niet als iets heel anders ziet,” zei Sinclaire. ‘Maar als je, zoals veel moeders, ‘standaard ouderschap’ hebt en je overweldigd bent en je gevoel van eigenwaarde bent kwijtgeraakt, dan is vriendschap levensreddend.”

Het delen van een leven heeft de twee gegeven meer ruimte voor hun creativiteit. Gonzalez is mede-eigenaar van een kledingmerk. Sinclaire heeft meer tijd aan kunst kunnen besteden en maakt van jarenlange handgeschreven dagboeken een boek. Geld besparen heeft het gezin ook meer opgeleverd middelen om te reizen. Ze namen de kinderen onlangs mee naar Mexico en zijn van plan deze zomer hun “eerste solo-mama-reis” naar Turks- en Caicoseilanden te maken.

Het paar heeft de romantiek niet afgezworen, maar ze zouden het niet inruilen voor de ‘mommune’.

“Vaak zeggen mensen: ‘Dit is gek, dat je bij een andere vrouw gaat intrekken'”, lachte Sinclaire. “En ik zei: ‘Hoe is dat gekker dan intrekken bij een man die je online hebt ontmoet en kinderen met hem krijgen?'”

‘Ja, we daten wel’, voegde Gonzalez eraan toe. “Maar iedereen die met mensen uitgaat, zal begrijpen dat jij in jouw huis woont en ik in het mijne.”

Zelfs als de kinderen ouder worden en verhuizen, denken de moeders niet dat hun wegen zullen scheiden. Er zijn simpelweg te veel tv-programma’s van Jon Hamm, Cardi B-albums en uitgaansgelegenheden om samen te kunnen waarderen. Ze zien dat de ‘mommune’ lang voortduurt nadat ze kinderen hebben grootgebracht.

Plus, De huur wordt er niet goedkoper open geen van beiden wil NYC verlaten.

“Ik ben voor altijd een New Yorker”, zei Gonzalez. “Ik hou van mijn stad.”