BAYSARIYEH, Libanon — De kist van de Libanese journalist Amal Khalil zweefde boven de menigte, gehuld in het rood, wit en groen van de Libanese vlag, met Khalils persvest en helm erop gebalanceerd.
Khalil, een ervaren 43-jarige journalist voor het Libanese dagblad Al Akhbar, werd woensdag gedood bij een Israëlische aanval op het huis waarin ze schuilde terwijl ze verslag deed van de staakt-het-vuren tussen Israël en de Libanese sjiitische groep Hezbollah. Bij dezelfde aanval raakte freelanceverslaggever Zeinab Faraj gewond.
Terwijl ze door het dorp Baysariyeh liepen, verzamelden de rouwenden zich in tranen om Khalil te herdenken, de negende journalist die dit jaar in Libanon werd vermoord. Voor velen hier weerspiegelt de dood van Khalil een groter patroon – voor het eerst gezien in de Gazastrook – waarbij Israël op verslaggevers jaagt.
“Dit was een moord; dit was niet per ongeluk. Het Israëlische leger wist wie ze was en ze hebben haar vermoord”, zegt Mohamed Zanaty, een freelance journalist en vriend van Khalil die verslag deed van gebeurtenissen in de buurt toen ze werd getroffen.
De Libanese president Joseph Aoun zei in een verklaring over X dat “Israëls opzettelijke en consistente aanvallen op mediaprofessionals tot doel heeft de waarheid over zijn agressieve daden tegen Libanon te verbergen.” Het Israëlische leger ontkent dat het zich op journalisten richt.
Woensdagmiddag reed Khalil door de stad Tayri, zo’n zes kilometer van de Libanese grens met Israël, toen een Israëlische raket een voor haar rijdend voertuig doorboorde en de twee inzittenden doodde.
Khalil en Faraj stapten uit de auto en schuilden in een nabijgelegen huis. Aanvankelijk vertelde ze haar collega’s dat ze ongedeerd was, maar toen ze weer naar buiten ging, raakte haar auto opnieuw getroffen, waardoor ze gewond raakte aan de schouder.
Khalils collega’s begonnen een wanhopige race om de binnenkomst van Rode Kruishulpverleners te coördineren om de slachtoffers van de eerste aanval naar buiten te brengen en de twee journalisten, die zich weer in het huis hadden schuilgehouden, te bevrijden.
Maar het was geen gemakkelijke opgave. Hoewel er een staakt-het-vuren van kracht was, vereiste de beweging in het gebied coördinatie via een Amerikaans-Frans ‘mechanisme’ dat het vuur zou tegenhouden van Israëlische troepen die momenteel een deel van Zuid-Libanon bezetten.
Ondanks een woedende reeks oproepen aan regeringsfunctionarissen, het Libanese leger en VN-vredestroepen, bleef de toestemming voor het Rode Kruis om op te trekken uit.
Toen om 16.27 uur, bijna twee uur na de eerste aanval, raakte een raket het huis, waardoor het dak op de twee journalisten instortte. Khalil werd voor het laatst gehoord ongeveer een kwartier eerder, toen ze volgens collega’s met familieleden en het Libanese leger aan de telefoon sprak.
Toen ze toestemming kregen, haastten reddingswerkers – die slechts een paar honderd meter verderop stonden te wachten – naar de locatie. Maar volgens het Libanese ministerie van Volksgezondheid werden ze door Israël aangevallen, dat zei dat de ambulances werden getroffen door een waarschuwingsaanval en machinegeweervuur.
Ze bereikten de locatie aan het begin van de avond en konden de twee lichamen ophalen van degenen die in de auto voor Khalil hadden gezeten en Faraj redden, die een hoofdwond opliep en in het ziekenhuis ligt.
Maar ze moesten met bulldozers terugkeren, omdat Khalil bekneld zat onder het puin. Het was bijna middernacht – ongeveer zeven uur na de aanval op het huis – toen ze haar dood vonden.
In een verklaring op woensdag zei het Israëlische leger dat het ‘terroristen’ had aangevallen in voertuigen die de Israëlische troepen naderden ‘op een manier die een onmiddellijke bedreiging voor hun veiligheid vormde’. Het ontkende ook dat reddingsteams het gebied niet konden bereiken.
Het incident werd onderzocht, maar eerdere beoordelingen hebben de Israëlische troepen bijna altijd van de schuld vrijgesproken. Na een Israëlische aanval drie journalisten vermoord Vorige maand in Libanon zei Israël dat een van de journalisten tegen wie het doelwit was, lid was van Hezbollah.
Maar de moord op Khalil lokte wijdverbreide smaad uit.
Het Committee to Protect Journalists zei in een verklaring aan de nieuwszender Al Jazeera dat de moord op Khalil “een wake-up call moet zijn voor de internationale gemeenschap om het internationaal recht af te dwingen, dringend onderzoek te doen naar de 262 moorden op journalisten in de regio (sinds 7 oktober 2023) door Israël, en alle verantwoordelijken ter verantwoording te roepen.”
“De belemmering door het Israëlische leger van medische ploegen bij het redden van gewonde burgers is een brutale en terugkerende misdaad waarvan we al getuige zijn geweest in Gaza en nu opnieuw in Libanon”, aldus Sara Qudah, de regionale directeur van de groep.
Khalil, geboren in Zuid-Libanon en daar de focus van haar werk op gesteld, werkte voor een krant waarvan de redactionele lijn het gewapend verzet tegen Israël ondersteunt. Ze heeft in eerdere interviews ook gezegd dat ze het verzet steunde, ‘of het nu islamistisch of communistisch was’.
Tijdens het vorige conflict tussen Hezbollah en Israël in 2024 vertelde Khalil aan de lokale media dat ze doodsbedreigingen had ontvangen van een onbekend Israëlisch telefoonnummer, waarbij ze haar waarschuwde dat ze zou worden vermoord als ze in het gebied zou blijven.
Maar ze liet zich niet afschrikken.
“Ik ontkracht het verhaal van de vijand dat hij zich alleen op militaire locaties richt door bewijs te tonen dat ze huizen en boerderijen bombarderen en kinderen vermoorden”, zei ze dit jaar in een interview met Public Source, een in Beiroet gevestigd online magazine.
“Door mijn werk heb ik geprobeerd solidair te zijn met deze mensen – de mensen van het land.”
Hezbollah lanceerde op 2 maart raketten en drones op Israël, in wat de groep zei als wraak voor Israëls moord op de Iraanse Opperste Leider Ayatollah Ali Khamenei en voor zo’n 13.000 Israëlische schendingen van het staakt-het-vuren van 2024. Khalil deed verslag van de gruwelijke tol van Israëls daaropvolgende campagne in Libanon.
Meer dan 2.000 mensen zijn gedood en ruim een miljoen ontheemden. Tientallen dorpen en steden in het zuiden van Libanon blijven bezet door Israëlische troepen.
Ondanks een staakt-het-vuren dat deze maand tussen Israël en Libanon is ondertekend, is Israël doorgegaan met aanvallen op wat het beschouwt als Hezbollah-doelen en heeft het massale sloop uitgevoerd van dorpen die het bezet.
De dood van Khalil komt op het moment dat de Libanese regering donderdag vredesonderhandelingen met Israël zal beginnen.
Veel Libanezen, waaronder de meerderheid van de sjiieten die traditioneel Hezbollah steunen, beschouwen alle onderhandelingen als niets minder dan verraad – een idee dat donderdag weerklonk tijdens de begrafenis van Khalil, waarbij de menigte ‘Geen normalisatie’ en ‘Schaam over degenen die hun eer hebben verkocht’ scandeerde terwijl de begrafenisstoet door de straten van Khalil’s geboorteplaats trok.
