Het Natural History Museum in Londen heeft een voorheen onbekende soort coelacanth ontdekt uit fossiele overblijfselen die ongeveer 150 jaar oud zijn (Macropoma gombessae). De nieuwe coelacanth is belangrijk omdat hij helpt bij het opvullen van een enorme evolutionaire kloof van ongeveer 50 miljoen jaar voor coelacanthen, een van ’s werelds meest erkende ‘levende fossielen’.Volgens de studie gepubliceerd door de Universiteit van Portsmouth werd het fossiel opnieuw geëvalueerd door voormalig paleontologiestudent Jack L. Norton van de Universiteit van Portsmouth, terwijl hij historische collecties onderzocht die hij al enkele jaren bestudeerde. Om de interne anatomie van dit oude coelacanth-fossiel te onderzoeken zonder het te vernietigen, gebruikten onderzoekers van de Universiteit van Portsmouth en het Natural History Museum geavanceerde röntgencomputertomografie (XCT)-technologie om de interne structuren van het coelacanth-fossiel te onderzoeken op een manier die nog nooit eerder was gedaan. Deze bevinding benadrukt de enorme hoeveelheid wetenschappelijk potentieel die bestaat in museumcollecties over de hele wereld, en levert verder bewijs van hoe moderne technologische innovaties de manier waarop we naar oude groepen kijken kunnen veranderen, en ons de complexiteit van evolutionaire processen kunnen laten zien die de afgelopen eeuw onopgemerkt onder onze neus zijn gebleven.
Ontdekking van een nieuwe coelacanthsoort van een 150 jaar oud fossiel
Zoals opgemerkt door de Universiteit van Portsmouth, werd een exemplaar met de naam Macropoma gombessae ontdekt in de Gault-formatie in Zuid-Engeland, die dateert uit het Onder-Krijt. Dit fossiel heeft meer dan 150 jaar in de collectie van een museum gelegen, totdat onlangs werd ontdekt dat het een ontbrekende schakel was in de familie Latimeriidae (de hedendaagse coelacanthen). Gombessa, de Comorese naam voor de moderne coelacanth zoals gebruikt door lokale vissers, is waar de naam van is afgeleid.
Revolutionaire ontdekking met röntgencomputertomografie
Het monster werd geïdentificeerd met behulp van een techniek genaamd X-ray computertomografie (XCT), waarmee wetenschappers het monster kunnen onderzoeken zonder het te beschadigen, een driedimensionaal beeld van het monster creëren en de interne kenmerken van het monster in hoge definitie bekijken. Het fossiel werd vervolgens rechtstreeks vergeleken met soortgelijke exemplaren in verschillende geslachten en bleek voldoende duidelijke anatomische kenmerken te bezitten om het als een nieuwe soort te classificeren. Dit leverde ook een staaltje op van de evolutionaire geschiedenis van coelacanthen.
Onthullen van de interne anatomie met geavanceerde beeldvorming
Onderzoekers gebruikten röntgencomputertomografie (XCT) om het fossiel opnieuw te analyseren (niet-vernietigingsmethode) via driedimensionale visualisatie van het materiaal en de inwendige structuren van het monster; ze zouden dus een vergelijkende analyse kunnen uitvoeren op dit exemplaar met bekende afstammingslijnen om elk uniek anatomisch kenmerk van dit exemplaar in relatie tot andere fossielen te verifiëren; deze resultaten gaven aan dat dit fossiel een nieuwe coelacanth-soort vertegenwoordigde en hielp bij het begrijpen van de evolutionaire geschiedenis ervan.
