Iraniërs verlaten het land om toegang te krijgen tot internet: NPR

VAN, Turkije – Versuft door de zon en moe door meer dan twaalf uur reizen met de bus, stak de vrouw uit Teheran, de hoofdstad van Iran, de oversteek naar Oost-Turkije.

Haar eerste stop? Ergens met wifi.

“Ik wil alleen een videogesprek voeren en teruggaan (naar Iran). Dat is het”, vertelde ze aan NPR.

De afgelopen maand heeft ze elke drie dagen de urenlange rit naar de Iraanse grens met Turkije gemaakt om een ​​paar uur via internet contact op te nemen met haar zoon, die studeert aan een universiteit in West-Turkije.

Zoals de meeste Iraniërs die voor dit verhaal werden geïnterviewd, verzocht ze om totale anonimiteit omdat ze bang was voor arrestatie en beslaglegging op haar bezittingen in Iran omdat ze met buitenlandse media had gesproken.

Sinds het begin van de oorlog, ruim een ​​maand geleden, heeft de Iraanse regering heeft geblokkeerd zijn burgers geen toegang meer tot het wereldwijde internet, waardoor er slechts een paar telefoonlijnen en geselecteerde, door de overheid goedgekeurde ‘witte SIM’-telefoonkaarten overblijven. Nu zijn bijna 90 miljoen Iraniërs geïsoleerd van basisinformatie over wat er gebeurt te midden van de dagelijkse Amerikaanse en Israëlische aanvallen op het land.

NPR heeft Iraniërs geïnterviewd die door Oost-Turkije reizen, langs de grens van het land met Iran. Iraniërs die de Turkse landgrens overstaken – arriveerden met de trein en spraken vanuit Van’s vele restaurants, hotels en rustige theewinkels die Iraanse bezoekers bedienen – vertelden NPR over hoe ze proberen de Iraanse internetcontroles te omzeilen.

“De enige stem is nu de stem van het Iraanse regime, omdat ze het internet hebben afgesneden. Ze hebben onze stemmen geschoten en onze tongen afgesneden”, vertelde een tweede Iraanse vrouw aan NPR, terwijl ze door Oost-Turkije reisde.

Sommigen kunnen het zich veroorloven kostbare minuten Wi-Fi of telefoontijd te kopen op een zwarte markt van Starlink-bandbreedte en simkaarten voor telefoons, maar veel Iraniërs zeggen dat de verbindingen haperen en de meeste webpagina’s en sociale-mediasites niet kunnen laden.

En dus is er voor Iraniërs die over de middelen beschikken om te reizen, nog één andere optie voor internet: reizen naar een ander land.

“Als we toegang hebben tot internet, kunnen we voor onszelf praten”, zei de vrouw.

Internet-‘knelpunten’ creëren

De afgelopen vijftien jaar heeft de Iraanse regering stilletjes de internetinfrastructuur van het land geherstructureerd om het regime in staat te stellen het internet voor iedereen, behalve voor een select aantal mensen, af te sluiten.

De voorbereidingen begonnen na massale anti-regering protesten in 2009, zeggen cybersecurity-onderzoekers en mensenrechtenorganisaties, protesten waarbij sociale-mediasites, vooral Twitter, geholpen demonstranten organiseren.

“Dit geldt voor een sterk gecentraliseerde architectuur”, zegt Hesam Nourooz Pour, onderzoeker aan de Universiteit van Kopenhagen. “In tegenstelling tot het mondiale internet, dat relatief gedecentraliseerd is, leidt Iran het internationale verkeer via een klein aantal door de staat gecontroleerde gateways die worden beheerd door het telecommunicatie-infrastructuurbedrijf. Ik zie deze gateways functioneren als knelpunten, omdat bijna al het inkomende en uitgaande internationale verkeer er doorheen gaat.”

Iran is ook begonnen met het creëren van een intern internet, genaamd het Nationaal Informatienetwerkof NIN, waarop door de overheid goedgekeurde sites en de bank- en financiële diensten van het land zouden kunnen draaien, zelfs als de verbinding met het wereldwijde internet was afgesloten. (Iraniërs ontvangen nog steeds sms-berichten van de overheid, aangezien sms gebaseerd is op mobiele netwerken en niet afhankelijk is van internet, waar het NIN deel van uitmaakt).

Autoriteiten hebben ook uitgegeven een aantal telefoonsimkaarten voor aan de overheid gelieerde Iraniërs die nog steeds verbinding kunnen maken met het wereldwijde internet, omdat ze zijn vrijgesteld van een rigoureus filtersysteem dat Iran heeft gecreëerd, gemodelleerd na de Chinese internetcensuurtechnologie.

Abbas Milanieen professor in de Iraanse geschiedenis aan de Stanford Universiteit, zegt dat zijn vrienden in Iran nu exorbitante prijzen betalen om slechts enkele minuten Starlink-verbindingen en zogenaamde ‘witte simkaarten’ te kopen – elite, door de overheid goedgekeurde telefoonkaarten waarmee sommige Iraniërs illegaal bytes aan bandbreedte verkopen.

“Het is zelfs extreem gevaarlijk om wifi te kopen, omdat het regime heeft verklaard dat dit een contrarevolutionaire activiteit is”, zegt Milani.

De Iraanse autoriteiten hebben honderden mensen gearresteerd wegens internetgebruik. Een wetshandhavingsfunctionaris in de provincie Yazd, in centraal Iran, vertelde de Iraanse media dat er zes mensen waren was gearresteerd eind maart voor het gebruik van Starlink-apparatuur. Diezelfde maand zeiden de Iraanse autoriteiten van wel arresteerde 466 mensen voor het gebruik van internet om de nationale veiligheid te schaden.

Sommige Iraniërs zeggen dat ze vrienden hebben afgevaardigd die internationaal reizen om berichten te versturen.

“22 dagen zijn verstreken sinds de oorlog (en de volledige internetstoring in Iran). Deze aflevering werd midden februari opgenomen en gemonteerd”, schreef Ershad, een populaire Iraanse podcastpresentator, in een bijschrift bij een YouTube-video die hij vorige maand uploadde. “Om de aflevering te publiceren, kwam ik naar mijn geboorteplaats Marivan, het nulpunt van de grens”, vervolgde hij, terwijl hij een stad aan de grens van Iran met Irak noemde. Van daaruit zei hij dat hij toegang had tot Iraakse telefoondatanetwerken om zijn aflevering te posten.

De hosts achter een tweede populaire Perzischtalige podcast belden Haagirvaagir, en gehost vanuit Iran, bracht eind maart een lang uitgestelde aflevering uit, schrijven“we sturen (de aflevering) de grens met Iran uit op een geheugenkaart met moeite en wanhoop over de kans dat deze wordt geüpload.”

Een ‘oorlogsmisdaad’ om het internet af te sluiten

De internetstoring is zo absoluut geweest dat de Iraniërs zeggen dat ze geen waarschuwingen kunnen ontvangen over waar de volgende Amerikaanse en Israëlische aanvallen zullen plaatsvinden. Veel mensen zijn niet in staat geweest om met familieleden buiten het land te communiceren om hen te laten weten dat ze nog leven.

“Pas nadat we Iran hebben verlaten, ben ik verbonden en lees ik (het internationale nieuws) en kom ik erachter welke plaatsen zijn getroffen en wat er precies is gebeurd (in Iran)”, vertelde een Iraanse vrouw die met haar kinderen een lang weekend op vakantie was in Turkije aan NPR.

Milani noemt de internet-black-out een oorlogsmisdaad omdat tientallen miljoenen Iraniërs daardoor niet kunnen vermijden dat Israël of de VS hen bombarderen. De sluiting van het internet heeft ook Iraanse kleine bedrijven gedecimeerd, die WhatsApp en Instagram gebruikten om klanten te bereiken. Milani zegt dat het regime bereid is deze kosten te dragen.

“Het onderwijs is stopgezet. Al onze communicatie is stopgezet”, zei een Iraanse ondernemer, die zei dat hij slechts twee dagen naar Turkije was gereisd om zijn WhatsApp-berichten en het internationale nieuws te checken. Zijn eigen bedrijf, dat onlinetrainingen aan andere kleine bedrijven gaf, was bevroren vanwege de internetstoring. “Bijna 80% van de bedrijven waarmee we hebben samengewerkt, zullen het komende jaar failliet gaan, denk ik. We kunnen geen werk doen als we niet weer verbonden zijn met internet.”

“Ze hebben het gevoel – en ik denk dat ze gelijk hebben – dat dit de meest existentiële bedreiging is die ze hebben. Daarom zijn ze gek geworden”, zegt Milani van de Islamitische Republiek Iran. “Ze zijn bereid elke prijs te betalen, inclusief het in een crisis brengen van de hele wereldeconomie, als dat de prijs is die de wereld moet betalen voor hun voortbestaan.”

Vier Iraniërs vertelden NPR dat ze regelmatig sms-berichten ontvingen van overheidsinstanties, waarin ze hen eraan herinnerden dat het spreken met buitenlandse media of het lekken van informatie naar buitenlandse agenten strafbaar was met arrestatie en inbeslagname van eigendommen.

“Ze hebben het internet voor ons afgesloten, maar ze hebben hun eigen internet”, schreef een Iraniër die in Teheran woont aan NPR. “Ze hebben ons geld, water, elektriciteit en al het andere voor ons afgesloten, maar ze hebben hun eigen (internet) en sms (sms-diensten).”