Modder, zweet en tranen bevat een mix van zwart-wit- en kleurenfoto’s – zwermen blote benen, modder tussen de tenen, huilen, uitputting en omhelzingen. De foto’s zijn intiem en levend, geholpen door filmkorrels en contactvellen die de sfeer van een fotograafdagboek geven. Maar bovenal zijn het de kleuren van de hele blote huid in de zine die je de zware hartslag en het bloed laten stromen. Dit zijn mensen die plezier beleven aan het tot het uiterste drijven van het lichaam – en dit zine laat je de lichamen zien die op zo’n hoog atletisch niveau kunnen functioneren. Hardlopen is in dit stadium een “teamsport, vermomd als een individuele sport”, zegt Ben. En die individuele eigenschappen komen tot uiting in de glitterschmink en de pure vastberadenheid om boven de rest uit te stijgen.
Het is een beetje een terugkeer naar Ben’s muziekdocumentairedagen en zijn huidige portretfotografie met beroemdheden als Finn Wolfhard, rapper YG, indierocklegende J. Mascis en cabaretier Bowen Yang. In Modder, zweet en tranen, hij heeft de taak om de grotere persoonlijkheden te vinden in een menigte nieuwe gezichten. Het is misschien de reden waarom Ben’s werk zich zo goed kan concentreren op momenten van drama, emotie en actie.
