Ik heb vier Bluetooth-trackers (inclusief AirTags) verborgen om hun betrouwbaarheid te testen. Zo vergelijken Android-rivalen elkaar

Volg ZDNET: Voeg ons toe als voorkeursbron op Google.

De belangrijkste conclusies van ZDNET

• Apple AirTags blijven de meest betrouwbare en nauwkeurige trackingoptie.
• Tags van derden werken goed voor zowel iOS als Android.
• Elke trackingtag vergroot de kans op het terugvinden van verloren voorwerpen dramatisch.

Van alle uitrusting die ik de afgelopen jaren heb getest, heeft geen enkele mijn leven ten goede veranderd Apple AirTags. Mijn opa had een gezegde – ‘een plek voor alles, en alles op zijn plaats’ – maar hoe ik ook probeer net zo netjes te zijn als hij, ik zal nooit meer onthouden waar ik mijn sleutels heb neergelegd of in welke tas of jas mijn portemonnee zit.

Ik denk dat niemand perfect is.

Ook: ik heb een oorsmeercamera gekocht voor mijn toolkit en gebruik deze voor alles behalve mijn oren

AirTags hebben dat allemaal veranderd. Het duurde niet lang voordat ik tags aan mijn sleutels, portemonnee en tassen had bevestigd, en eerlijk gezegd was mijn leven verbeterd, waardoor de frustraties thuis en de reisangsten in één klap afnamen. Sindsdien is de markt voor zoektags van derden enorm gegroeid.

De AirTag was ambitieus: een kleine, op batterijen werkende tag die gebruik maakte van een ecosysteem van meer dan een miljard apparaten om overal ter wereld waar er een iPhone, iPadof iPod Touch (weet je dat nog?). Maar in plaats van uitsluitend op Bluetooth te vertrouwen, maakte het ook gebruik van een andere technologie genaamd Ultra-Wideband.

Vóór AirTags die ik gebruikte Tegel labels. Hoewel Tile behoorlijk goede Bluetooth-tags waren, was het netwerk van mensen die de Tile-app gebruikten vrij klein, dus de kans om ze te vinden als je iets kwijtraakt buitenshuis was laag (het Tile-tagnetwerk is sindsdien verbeterd, maar ze maken nog steeds geen deel uit van het Apple- of Google-tagnetwerk).

Bovendien: ik heb deze Bluetooth-trackerkaart een week lang in mijn rugzak gedragen – en hij weerstond mijn onhandigheid

Hoewel Bluetooth beperkingen heeft op het gebied van bereik, locatieprecisie, energie-efficiëntie en beveiliging, biedt UWB een verbeterd bereik, precisie op centimeterniveau, een hoog niveau van energie-efficiëntie (omdat het kan schakelen tussen UWB en Bluetooth Low Energy) en een veel hoger beveiligingsniveau om spoofing en snode tracking te voorkomen. En omdat Apple jaren vóór de lancering van AirTags de vooruitziende blik had om UWB-ondersteuning aan zijn apparaten toe te voegen, bestond het ecosysteem voor UWB-ondersteuning al.

Hoe het allemaal begon

Toen AirTags voor het eerst werden uitgebracht, kocht ik een pakje van vier en verspreidden zich vervolgens door Schotland om te zien hoe goed ze werden opgepikt door iPhones in passerende auto’s en in de zakken van voetgangers.

Ik was onder de indruk van hoe goed de detectie was. Het lukte me om al mijn tags terug te halen, op één na: niet omdat de tag kapot was, maar omdat deze het slachtoffer was geworden van maaien langs de weg en later voor de laatste keer werd ontdekt op een stortplaats vier uur verderop.

Ook: op dit AirTag-alternatief met een sirene en flitslicht van 130 dB staat mijn naam erop geschreven

Vijf jaar later hebben AirTags een update gehad. De AirTags van de tweede generatie zijn voorzien van verbeterde Bluetooth, een betere, luidere luidspreker en een U2-chip die een groter precisiezoekbereik mogelijk maakt en ondersteuning biedt voor de Apple Watch. We hebben nu ook Google’s Find Hub, Android’s antwoord op Apple’s Find My-netwerk voor iOS.

Nu er nieuwe AirTags op het toneel verschijnen, samen met een bloeiend tag-ecosysteem van derden, wat is dan een beter moment om te proberen mijn experiment te repliceren?

Hoe het nu gaat

Ik moest op roadtrip, dus nam ik een handvol tags mee met het idee ze ergens rond te verspreiden om te zien hoe goed ze werkten. Ik was geïnteresseerd in het testen van een paar dingen. Ten eerste wilde ik kijken of er enig verschil was tussen de Find My-netwerken van Apple en de Find Hub-netwerken van Google in termen van prestaties, nauwkeurigheid en algemene betrouwbaarheid.

Ik wilde ook zien hoe goed de “verloren modus” werkt (de functie die je waarschuwt wanneer een verloren tag wordt opgepikt door het apparaat van iemand anders). Ik wilde ook kijken of de AirTag nog steeds marktleider was of dat er iets beters is. Omdat het weer een beetje verslechterde, zou ik bovendien testen hoe weerbestendig deze moderne tags zijn.

Samen met een AirTag van de tweede generatie nam ik een Chipolo-kaartA KeySmart SmartCarden een LuLuLook AirCard Pro.

Ook: deze Bluetooth-tracker heeft mijn AirTag effectief vervangen, alleen al door zijn verbeterde duurzaamheid

Afgezien van de AirTag zijn dit allemaal trackers in creditcardstijl, en ik heb deze bewust gekozen om de eenvoudige reden dat ze gemakkelijker te vinden zouden zijn dan kleine tags als de tracking zou mislukken – ik wilde niet bijdragen aan de prullenbak in een bepaald gebied. In mijn tests en persoonlijke ervaring is er geen verschil in prestatie tussen een sleutelhangertag en een tag in kaartstijl, dus dit zou het kaartspel op geen enkele manier stapelen.

Ik nam deze trackers, pakte ze uit in mijn tweesterrenmotelkamer (mooi!), creëerde daarbij een berg kartonnen afval en laadde ze snel op met behulp van een draagbare draadloze opladerverbond ze met mijn iPhone of Android-smartphone en verspreidde ze vervolgens over de parkeerplaats van mijn motel.

Om de test moeilijker te maken, liet ik zowel mijn iPhone als mijn Android-telefoon in de hotelkamer liggen terwijl ik op pad ging om tags te droppen. Ik liet ze achter op plaatsen waar iemand zijn portemonnee of sleutels zou laten vallen of achterlaten, maar niet zo voor de hand liggend dat iemand ze zou oppakken om te stelen of in de prullenbak zou gooien.

Na wat rondgeslopen te hebben in de bosjes, ging ik terug naar mijn kamer en wachtte een paar uur voordat ik mijn tags in de verloren modus zette. Hoe graag ik u ook wil vervelen met alle details van dit experiment, ik blijf bij de hoogtepunten.

Ook: dit eigenzinnige kleine apparaat loste mijn grootste probleem met mijn Apple Watch op

De beste tag in termen van detectiebereik, precisiebepaling en de frequentie van hoe vaak deze door anderen werd gedetecteerd in de verloren modus was de AirTag. Als ik één tag zou moeten kiezen, zou het de AirTag zijn. Dit is de enige tag die ik vanuit het motel kon oppakken, wat een hele prestatie is als je bedenkt dat ik een verhaal hoger zat en de tag zich achter verschillende muren bevond.

Als het gaat om tags van derden op het Apple Find My-netwerk, ontdekte ik dat ze allemaal vrijwel even goed werkten. Geen enkele beschikt over een nauwkeurige detectie, maar als het gaat om opgepikt worden door passerende auto’s en voetgangers, lijken ze goed te werken met Apple-apparaten.

Maar hoe zit het met jullie allemaal die Android gebruiken?

Het belangrijkste verschil dat ik merkte met tags voor Android-apparaten is dat ik er minder pings van kreeg in de verloren modus, ook al had ik altijd één tag voor iOS en een andere voor Android dicht bij elkaar. Ik weet niet zeker of er gewoon meer iPhones op de markt zijn of dat iPhones over het algemeen een beter (of misschien consistenter) bereik hebben voor het vinden van tags.

Ook: ik heb de hotspot van mijn iPhone gedumpt voor deze 5G-reisrouter – en ik ga nooit meer terug

Dat gezegd hebbende, pingden alle tags die ik voor Android testte meerdere keren per dag hun locatie naar mij, meer dan genoeg om me ze te laten vinden als ik mijn sleutels of portemonnee had laten vallen.

Wat betreft het vinden van alle niet-AirTag-tags: de tags piepten luid genoeg om gehoord te worden boven het lawaai van het wegverkeer uit, en zelfs als ze begraven lagen in het struikgewas. Dit betekende dat ik niet te lang achterdochtig in de struiken hoefde te kruipen om al mijn tags te herstellen.

Het resultaat

De TL;DR is dat elke tag beter is dan geen tag, en als je geen AirTag kunt gebruiken, vergroot een tag van een derde partij je kansen om je verloren items terug te vinden dramatisch. Al deze tags zouden mij de locatie van mijn verloren voorwerpen hebben gegeven binnen een uur nadat ze in de verloren-modus waren gezet, en bleven mij de hele dag hun locatie pingen.