Ari Shaffir brengt de vertelshow terug die comedycarrières lanceerde, maar zegt dat dit ‘The End’ is

Toen tv-toestellen laat op de avond nog de belangrijkste route waren voor een cabaretier om een ​​mainstream publiek te bereiken, vond Ari Shaffir een andere manier om zijn stempel te drukken. Het begon met het creëren van een show waarin strips volledig ongecensureerde, losgeslagen verhalen uit het echte leven konden vertellen. Wat begon als een liveshow groeide uit tot “Dit gebeurt niet” op Comedy Central, en later in “Ari Shaffir’s Renamed Storytelling Show”, waarbij hij gaandeweg een trouwe schare fans opbouwde, met clips die 15 jaar later nog steeds de ronde doen.

Het ondersteunen van shows leidt tot nieuwe kansen, en hoewel Shaffirs laatste hoofdstuk het boek over zijn verhalenreeks mag afsluiten, is zijn laatste aanbod zeker sterk. Toepasselijk getiteld ‘The End’, en live opgenomen Thij Box NYCzal deze zevendelige serie worden uitgebracht en te koop zijn via YMH-studio’s op donderdag, en het zit boordevol komieken die je letterlijk zouden kunnen vermoorden. Vooral één.

De line-up is te groot om iemand buiten te laten, dus bereid je voor op wilde, onvergetelijke verhalen van Shaffir, Tom Segura, Ali Siddiq, Nate Bargatze, Tony Hinchcliffe, Ms. Pat, Shane Gillis, Sam Tallent, Steph Tolev, Jim Breuer, Robert Kelly, Chris Distefano, Big Jay Oakerson, Jordan Jensen, Joe List, Steve Simeone, Mark Normand, Duncan Trussell, Roy Wood Jr., Jessa Reed, Sarah Tollemache, Dan Soder en Colum Tyrrell.

De verhalen van iedereen zijn zo volgend–niveau, en ik stikte bijna van het lachen en stierf tijdens het bezoek van mevrouw Pat. Het ook ziet er uit ongelooflijk, vertel me alles over de kamer.

Ari Shafir: De kamer heet de Box en het is een burleske plek. Of misschien noem je het modern burlesque omdat het niet alleen om die veren gaat. Ik weet het echt niet, maar ik heb het gevoel dat burlesque is geëvolueerd en dat is wat deze plek is. Het is een beetje gek, en het is absoluut een avondje uit. Dave Chappelle had vroeger van die ‘komiekballen’, die zo cool waren omdat hij alleen maar stripverhalen uitnodigde. Leuk vinden, alle van de strips. Hij nodigde iedereen uit en vrijwel zonder te zeggen dat het zo was: met elkaar praten en ideeën over de branche uitwisselen. Het was daar gewoon zo cool en we hebben een aantal plaatsen verkend, maar het uiterlijk van deze plek was precies goed.

Het is zo logisch dat de kamer wordt gebeld Thij Box nu, visueel.

Wat je zag was niet eens kleurgecorrigeerd, dus dat waardeer ik. Ik ging het geluid testen omdat we het podium op een andere plek hadden gezet. Het beweegt rond en we vonden dat het er gewoon beter uitzag met al dat rood, maar ik wilde horen hoe het geluid was als ze ook niet op het podium stonden. Ze hadden zoiets van: oh, de presentator zal een draadloos apparaat hebben als ze zich verplaatsen, en ik keek ernaar, en het was geweldig. Maar man, ik was zo verliefd op Molly dat ik zo hard met mijn tanden knarste dat ik een kies kraakte, dus ja, die plek regeert!

Ali Siddiq verschijnt in hoofdstuk 7.

(Troy Conrad)

Goed, de kamer was adembenemend, een beetje alsof de heer je vaste tand had weggenomen. Het zal logisch zijn voor fans van je podcast Je bent aan het trippen dat ‘The End’ wordt geproduceerd door YMH Studios, maar hoe is deze serie überhaupt tot stand gekomen?

Tom (Segura) en ik hebben een relatie, we waren samen openers voor Rogan, en we waren een beetje blut samen, dus we praten gewoon over dingen. Hij is zo grappig en productief en ik praat graag dingen met hem uit. Ik sprak met hem over het doen van mijn special “Jood” ook, maar ze waren bezig met de show, en weet je, toen waren mensen niet enthousiast over YouTube-specials. Dus ik kreeg de kans om na te denken over het doen van deze show tijdens de pandemie en uiteindelijk dacht ik: oké, laten we hieraan gaan werken, en ze zeiden: “Kom er met ons over praten, want we kunnen je nu helpen.” Ze hebben daar een geweldige infrastructuur en ook een streamingdienst, dus het is alsof ze alles al ingebouwd hebben, en Tom zei: “Kerel, deze show betekende veel voor mij, en we moeten hem nog een keer maken.” Het zal voor Tom geen grote winst opleveren, weet je, het is net als pro bono werk voor advocaten, dus het is echt cool van ze. Een ander cool ding hieraan is de manier waarop het personeel ook tussenbeide kwam. Ze zijn allemaal super getalenteerd en verspillen een beetje hun tijd aan podcasts omdat ze meer getalenteerd zijn dan dat, maar het is cool om met een gezin te werken en ik vond de manier waarop ze echt eigenaar werden van het werk dat ze deden leuk.

Het is daar een goed geoliede machine van plezier! Is er, met zoveel wilde verhalen in de mix, iemand waarvan je vooral graag wilt dat mensen ze zien?

Ik vind het leuk om het aan sommige mensen te laten zien nieuw mensen. Zelfs bij de liveshows is het altijd zo van: laat me je twee headliners laten zien die je kent, een man uit het middensegment die je kent, en laat me je twee mensen laten zien die je gewoon niet weten. Dat is wat stand-up is in New York, LA en zelfs Austin. Er zijn enkele moordenaars waar niemand ooit van heeft gehoord, en dat zijn vernietigers. Ik vind het dus leuk om mensen Colum Tyrrell te laten zien, omdat hij regeert, zo grappig is en zijn verhaal geweldig is. Het verhaal van Tony Hinchcliffe was echt goed, hij is gewoon een monsterverteller elk betekenis van het woord nu. Ik heb deze allemaal een paar keer achter elkaar opnieuw bekeken voor geluid, en Roy Wood Jr. is zo soepel dat ik het gevoel krijg dat ik behoeftig en onzeker ben op het podium. Hij is gewoon zo kalm en zo goed dat je denkt: “Verdomme, ik ben nog nooit zo soepel geweest.” Sam Tallent zal iemand zijn waar mensen over praten, Jim Breuer is zo geweldig, Steph Tolev heeft het verpletterd met iets leuks en interessants en wauw, dit is echt moeilijk. Elke keer als ik een promo voor deze show doe, denk ik: maar hoe zit het met deze persoon, en deze?

Het was ook leuk om eerdere moordenaars te zien, ik vind het absoluut leuk om de klassiekers iets nieuws te zien doen.

Ja, het terugkrijgen van Big Jay (Oakerson) was een sleutel omdat hij op de Mount Rushmore van deze show staat, en we hebben er drie op ‘The End’. Jay, mevrouw Pat en Ali Siddiq. We konden Sean Patton er niet uit krijgen omdat hij iets aan het filmen was, en Bert (Kreischer) had een film of zoiets terwijl zijn dochter in beweging was, of misschien was het een diploma-uitreiking…

Mevrouw Pat, van links naar rechts, Ari Shaffir, Dan Soder, Duncan Trussell, Shane Gillis en Colum Tyrrell.

(Troy Conrad)

Wat een grappige wereld, hoewel, als Bert Kreischer zou betalen om een ​​diploma-uitreiking te laten verhuizen, zodat hij jouw show kon doen.

Ja! Betaal gewoon de school om het afstuderen een week te verplaatsen! Verdien jij niet zo’n 50 miljoen dollar per jaar? Het is zo grappig dat het vroeger gek was om te bedenken dat iemand 100 miljoen dollar verdiende en nu zijn er ongeveer 10 strips die minstens de helft daarvan verdienen. En zonder pers te doen! Het is echt gaaf, maar ik heb niet betaald voor de lunch Dus lang. En Ali Siddiq is zo groot geworden, hij zegt zoiets de succesverhaal van deze verhalenshow in zijn geheel. Iedereen werd een beetje geholpen, maar Ali brak een beetje af met deze verhalen en om hem zo succesvol en nog steeds zo soepel te zien, is het echt gaaf. Je kunt geen nichespeler zijn in arena’s, en er is een onafhankelijke groei die op niemand zal wachten. Dus het is weer een grote overwinning voor ons, het is onze beurt in het hele verhaal hiervan.

Dus dan is dit werkelijk “Het Einde”.Of zou het een nieuwe start kunnen zijn?

Er is een zeer, erg een klein percentage van de kans dat het terugkomt. Het plan is dat dit het is, en daarom hebben we het zo genoemd. Ik ben gewoon blij dat je de show leuk vond. Ik ben blij dat je het uiterlijk en de intimiteit leuk vond, en dat je dat allemaal hebt opgemerkt. Het voelt zo lang geleden dat je het vergeet, maar dat is zo geweldig om te horen, want het was erg leuk. Ik denk dat comedyfans die al eerder van de show afwisten, er meer van willen zien, omdat het alleen maar grappige verhalen op televisie zijn, en ze hebben het gemist. En alles verandert toch elke vijf jaar, dus nieuw kunnen mensen nu zeggen dat echte verhalen op deze manier worden verteld voor een publiek? Wat is dit coole nieuwe ding?