Sarah Trone Garriott, een gewijde lutherse predikant sinds 2008, werd door haar toenmalige senator uitgenodigd om het gebed te leiden in het Iowa State Capitol. Ze begon naar het staatshuis te komen, dat slechts 16 kilometer van haar huis verwijderd was, om te pleiten voor kwesties die haar interesseerden, waaronder de financiering van openbare scholen, preventie van wapengeweld en reproductieve rechten.
“Ik begon aandacht te schenken aan wat er in dat gebouw gebeurde, en wat ik zag beviel me niet”, zei Trone Garriott. “En zo kwam ik een paar jaar later tegen hem aan.”
Ze liep als Democraat en won die race in 2020, en verhuisde twee jaar later naar een ander districtsblauw. In 2024 werd Garriott herkozen voor een termijn van vier jaar, waarbij hij de Republikeinse uitdager met slechts 29 stemmen versloeg.
Hoewel ze een overwinning behaalde, verloren verschillende Democratische collega’s hun zetels. Trone Garriott maakte zich zorgen over de toekomst voor haar staat en land.
“Ik was op zoek naar een weg vooruit. Hoe kan ik op dit moment hoop hebben? Wat kan ik nu doen? Want telkens als ik een probleem zie, is mijn antwoord: hoe kan ik de zaken verbeteren?” zei Trone Garriott.
Voor haar was de oplossing zich kandidaat te stellen voor het Congres en te proberen het Huis omver te werpen. Ze daagt de Republikeinse vertegenwoordiger Zach Nunn uit in het 3e Congresdistrict van Iowa, dat president Donald Trump in 2024 met ongeveer vier punten won.
Terwijl leden van de zwarte geestelijkheid hun ambt als Democraten hebben bekleed – senator Raphael Warnock uit Georgië en afgevaardigde Emanuel Cleaver uit Missouri zijn predikanten – is dit minder gebruikelijk voor blanke Democraten, en nog minder gebruikelijk voor vrouwen. Trone Garriott is een van de drie Democratische vrouwelijke geestelijken die zich dit jaar kandidaat stellen voor het Congres om meer ruimte te maken voor religie in hun partij, nu de Republikeinse partij christelijk-nationalistische gespreksonderwerpen en beleid heeft omarmd.
Trump plaatste zondagavond een afbeelding, waarschijnlijk gemaakt met kunstmatige intelligentie, waarop de president te zien was als een Jezus-achtige figuur in een wit en rood gewaad met gouden licht dat uit zijn hand straalde terwijl hij het voorhoofd van een zieke man aanraakte. De reactie was onmiddellijk, ook van prominente conservatieven die het godslasterlijk noemden. Op een zeldzame manier verwijderde Trump de post maandagochtend – hoewel hij zich niet verontschuldigde en volhield dat hij werd afgebeeld als een arts, en niet als Jezus Christus.
In zijn tweede termijn heeft Trump geprobeerd zichzelf te profileren als kampioen van het christendom, waarbij hij de Democratische Partij als vijand afschilderde. In zijn eerste weken bij het Oval Office ondertekende hij een uitvoerend bevel om een taskforce op te richten die de ‘antichristelijke vooroordelen’ binnen de federale overheid zou uitroeien. En eerder dit jaar beweerde de president tijdens het Nationale Gebedsontbijt dat de Democratische Partij “tegen” religie was en zei: “Ik weet niet hoe een gelovig persoon op een Democraat kan stemmen.”
De ‘God Gap’ – de politieke kloof, aangezien de Republikeinen voornamelijk putten uit religieuze kiezers en de Democraten meer vertrouwen op religieus niet-gelieerde kiezers – blijft een bepalend kenmerk van de Amerikaanse politiek. Toch probeert een toestroom van Democraten met een religieuze achtergrond dit jaar de gematigden aan te spreken en de opkomst met hun eigen religieuze achtergrond te mobiliseren.
Ten minste negen huidige en voormalige christelijke geloofsleiders, waaronder staatsvertegenwoordiger James Talarico in Texaszijn kandidaat voor het Congres als Democraten, volgens Vote Common Good, een progressieve non-profitorganisatie die religieuze kiezers wil betrekken en religieuze kandidaten wil opsporen.
Doug Pagitt, uitvoerend directeur en oprichter van de organisatie, zei dat dit het hoogste aantal is dat de groep ooit heeft geregistreerd. Pagitt zei dat het vrij gebruikelijk is dat religieuze leiders zich kandidaat stellen als Republikeinen, en vaker dat zwarte geestelijken zich kandidaat stellen als Democraten – maar dit jaar zien we een “vrij ongekend” aantal blanke Democratische geloofsleiders als kandidaten.
Een andere Iowan, Lindsay James, wil een district omdraaien. James is een presbyteriaanse aalmoezenier die zich kandidaat stelt voor het open 2e Congresdistrict, dat Trump in 2024 met ongeveer 10 punten verschil won. In Tennessee doet Anna Golladay, een voormalige methodistische predikant, een poging om het felrode 3e Congresdistrict, dat Trump in 2024 met meer dan 35 punten verschil won, om te draaien.
(Met dank aan Anna Golladay)
Pagitt zei dat deze Democratische geloofsleiders gemotiveerd worden door het streven van de regering-Trump Christelijk nationalisme en een groeiende acceptatie onder democratische kiezers van kandidaten met een religieuze achtergrond – een verschuiving waar Vote Common Good volgens Pagitt sinds 2018 voor pleit.
“Deze kandidaten keken hoe de regering-Trump religie heeft bewapend en hoe het christelijk nationalisme naar voren is gebracht”, zei Pagitt. “Ze zetten zichzelf op het stembiljet alsof er staat: ‘Christelijke nationalisten gaan niet namens alle christenen spreken.’”
Trone Garriott zei dat haar district op Trump stemde, maar ook op haar. Ze zei dat het belangrijk is om open te zijn over het geloof, zelfs als lid van de Democratische Partij.
“Ik denk dat mensen zich realiseren dat er een vacuüm is ontstaan doordat goedbedoelende mensen niet spraken over hoe geloof en politiek elkaar kruisen, en dat vacuüm werd opgevuld door religieus rechts”, zei Trone Garriott.
Trone Garriott, die niet langer een gemeente dient, maar in de weekenden in verschillende kerken blijft preken, zei dat ze veel overeenkomsten ziet tussen haar rol als predikant en politicus. Beide gaan over aanwezig zijn, luisteren, proberen te helpen, iemand zijn naar wie mensen kunnen kijken voor leiding, voegde ze eraan toe.
“Geloof is belangrijk voor mensen en zegt iets over hoe we als gemeenschap samenleven, en dat is wat de politiek ook doet”, zei Trone Garriott.
In 2018 won James – een gewijde presbyteriaanse predikant die als kapelaan had gediend op verschillende universiteitscampussen in het hele land – een zetel in het Huis van Afgevaardigden van Iowa.
Ze werd twee jaar eerder geïnspireerd om zich kandidaat te stellen nadat ze een gesprek had gehad met haar toen zesjarige dochter over de nieuw gekozen president en de uitdagingen waarmee het land te maken kreeg.
“Het werd me op dat moment zo duidelijk, toen ik in de ogen van mijn dochter keek, wat er op het spel stond”, zei James. “En ik kreeg steeds meer het gevoel dat iedereen die meer kan doen, meer moet doen.”
In 2025 besloot James zich kandidaat te stellen voor een federaal ambt toen het Congres ervoor stemde Trumps “ene, grote, mooie wetsvoorstel” – een ingrijpend pakket belastingverlagingen waarvan James zei dat 27.000 Iowans in haar district het risico lopen hun gezondheidszorg te verliezen.
“Het was weer een van die momenten waarop ik wist dat ik een beetje dieper moest graven en meer moest doen”, zei James. “Het werd mij heel duidelijk, met al deze ervaringen die aan de deur klopten en het horen van deze verhalen, hoeveel schade het beleid in DC veroorzaakte”
(Met dank aan Lindsay James)
De afgelopen acht jaar heeft James als staatswetgever verhaal na verhaal gehoord over de moeilijke financiële beslissingen die Iowans nemen: een moeder moest kiezen tussen het betalen van een energierekening of het kopen van een winterjas voor haar kind; een man zei dat hij moest beslissen of hij zijn stacaravan wilde behouden of moest betalen voor insulinemedicatie waarmee hij zijn voet kon behouden.
‘Dit zijn het soort onmogelijke keuzes waar mijn buren hier in Iowa voor staan, en dat doen ze in een van de rijkste landen ter wereld,’ zei James. “Ik denk dat we het er allemaal over eens zijn dat dat niet klopt.”
James zei dat haar leiderschapsstijl wordt geleid door de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan – een bijbels verhaal over een Samaritaanse man die langs de kant van een weg stopt om een Joodse man te helpen die door overvallers is geslagen, ook al waren de twee groepen vijanden.
“Veel van waar ik als gelovig persoon in het openbare leven mee heb geworsteld, heeft te maken met het feit dat ik niet alleen verantwoordelijk ben om de persoon te helpen die vlak voor mij worstelt, maar ook om de systemische problemen op te lossen die de problemen in de eerste plaats veroorzaken”, zei James. ‘En dus heeft die gelijkenis feitelijk laten zien hoe ik over elk afzonderlijk beleidsprobleem denk.’
Anna Golladay, een voormalige methodistische predikant in Tennessee, zei over de dood van Renée Nicole Goed En Alex Pretti in Minneapolis, te midden van federale immigratiemaatregelen, dwong haar zich kandidaat te stellen voor het Congres.
‘Ik heb veel vrienden die geloofsleiders zijn in Minneapolis, en ik hield hen en het werk dat ze op straat deden bij,’ zei Golladay. “En ik had gewoon een soort eindeloos gezeur dat ik iets moest doen. En de schakelaar ging vrij snel om nadat Pretti werd vermoord.”
Ze wilde deels in het Congres zitten om de stemmen over de financiering van immigratieoperaties te beïnvloeden. Ze wilde vluchten om te voorkomen dat afgevaardigde Chuck Fleischmann, haar Republikeinse tegenstander die sinds 2011 aan de macht is, geen tegenstand zou krijgen.
Golladay zei dat ze haar religieuze achtergrond als een voordeel ziet in het 3e district van Tennessee, dat ze omschreef als ‘de gesp van de Bible Belt’. Jarenlang heeft Chattanooga een van de hoogste kerkdichtheid per hoofd van de bevolking.
‘Waar ik woon, wordt verwacht dat je vaak meer door het geloof geïnformeerd wordt dan niet, ongeacht wat je houding er tegenover is’, zei Golladay.
In feite is het haar politieke identiteit die meer een struikelblok vormt voor de kiezers dan haar religieuze identiteit. Golladay zei dat ze eerder bij de Republikeinen heeft aangeklopt, maar kreeg te horen dat ze niet op een Democraat kunnen stemmen omdat ze christen zijn.
“Ik moet vaak in mezelf grinniken als ik dat hoor”, zei Golladay. “Voor mij opent het een deur. Dat is een heel gemakkelijk begin van een gesprek.”
Toen Golladay het seminarie bezocht, las ze het Evangelie en zei dat de leer van Jezus duidelijk was: kleed de naakten, voed de hongerigen, onderdak aan de ongehuisvesten en zorg voor de armen.
“Ik denk dat we hebben toegestaan dat veel van het werk en de verhalen van Jezus zijn overgenomen door christelijke nationalisten – een soort religie die volgens mij niet het punt herkent dat Hij werkelijk probeerde te maken. Ik ben sterk beïnvloed door de verhalen over zorgzaamheid en empathie in de Bijbel, en ik denk dat we die oproep grotendeels uit het oog verliezen.”
