Door Brian Myers
| Gepubliceerd
De families die zowel het grote als het kleine scherm vormen, vormen een lange en fascinerende lijst. Sommigen, zoals de Carradines, Barrymores en Hustons, hebben generaties overspannen. Anderen, met name de Arquettes en Baldwins, bevatten meerdere broers en zussen die sinds de jaren tachtig hun stempel hebben gedrukt op televisie en film. De Jacoby/Jayne-familie is nog een andere groep broers die, hoewel minder bekend, een filmcarrière opbouwden waardoor ze allemaal herkenbare gezichten kregen.
Drie broers – Bobby (Robert Jayne), Billy (William Jayne) en Scott Jacoby – bouwden in de jaren zeventig en tachtig indrukwekkende cv’s op, met opmerkelijke horror en sciencefiction tegoeden. Hoewel hun carrière in de jaren negentig begon af te nemen, mogen hun bijdragen aan die genres niet onopgemerkt blijven en verdienen ze erkenning als een familie met solide acteerkwaliteiten.
Van Broadway tot het witte doek
De oudste Jacoby-broer, Scott, werd in 1956 geboren in Skokie, Illinois. In 1966 verhuisde zijn familie naar Brooklyn, waar hij zijn acteercarrière begon. Beginnend op het podium verdiende hij een Tony Award-nominatie voor zijn rol in de Broadway-productie uit 1968 Gouden Regenboog. Zijn filmcarrière begon een jaar later met het drama uit 1969 Kinderspelen. Toen hij tiener werd, volgden televisieoptredens, samen met verschillende speelfilmrollen. Zijn optreden in de netwerkfilm uit 1973 Die bepaalde zomer leverde hem een Primetime Emmy Award op voor beste mannelijke bijrol.
Scotts bijdragen aan horror begonnen in 1974 met de film die voor tv was gemaakt Slecht Ronaldwaar zijn verontrustende optreden opviel naast ervaren acteurs Dabney Coleman en Pippa Scott. Hij volgde dit met een gedenkwaardige rol tegenover Jodie Foster in de film uit 1976 Het kleine meisje dat verderop in de straat woont.
Zijn carrière ging door tot eind jaren zeventig met bijrollen in film en televisie. In de jaren tachtig verscheen hij in verschillende horrortitels, waaronder Keer terug naar Horror High En Om voor te sterven (en het vervolg) en hielp zijn latere carrière af te ronden voordat hij begin jaren negentig stopte met acteren.
De Tremors-verbinding
De jongste broer, Bobby, begon in 1979 op zesjarige leeftijd in televisiefilms te werken. Naarmate de jaren tachtig vorderden, werd hij een bekend gezicht op primetime tv, inclusief een terugkerende rol in Verschillende slagen als Arnold Drummonds vriend Ricky. Hij verscheen ook in de nachtelijke soap Knopen landen van 1980 tot 1985. Gedurende het decennium verdiende hij meer dan een half dozijn Young Artist Award-nominaties, waarbij hij in 1988 tweemaal won voor rollen in Perfecte vreemden en het tv-drama Een andere zaak.
In 1989 maakte Bobby de overstap naar rollen die sciencefiction- en horrorfans aanspraken, met in de hoofdrol de film Sword and Sorcery. Tovenaars van het verloren koninkrijk II. Door deze rol kon hij samenwerken met B-filmlegendes Charles B. Griffith en Roger Corman, naast genrefavorieten Sid Haig en John Carradine.
Zijn meest memorabele rol kwam in 1990, toen hij Melvin Plug speelde in de culthit Tremoren. Later hernam hij de rol in Tremors III: Terug naar perfectie en in de Tremoren televisieserie. Bobby verscheen ook in Nacht van de demonen II (1994) en Voorbij de muur van de slaap (2006), voordat hij achter de camera ging werken als producent en scenarioschrijver.
Billy de Beestmeester
Middelste broer of zus Billy is misschien wel het meest herkenbaar voor fans van sciencefiction en horror. Na talloze kleine televisie- en filmrollen kreeg hij de rol van de jonge Dar in handen De Beestmeester (1982). Datzelfde jaar verscheen hij in de horrorfilm Bijgeloofmet een van de meest gruwelijke sterfscènes uit de film.
Billy’s genrewerk ging verder met optredens in Waarvan, Bloedige verjaardag, Nachtmerriesen een aflevering van Verhalen uit de Duistere Kant. Zijn optredens leverden hem vijf Young Artist Award-nominaties op, waarvan drie voor zijn werk Gewoon een van de jongens, De Gouden MeisjesEn Springstraat 21. Hij is nog steeds actief in de industrie en heeft meerdere muziekvideo’s geregisseerd voor de band Buckcherry.
Zusters net zo productief als de Misters
De aanwezigheid van de familie op het scherm reikte verder dan de drie broers. Hun zus Susan verscheen in televisieseries uit de jaren zeventig, zoals Acht is genoeg, De Rockford-bestandenEn Columbusterwijl hij ook achter de schermen werkte als productieassistent bij shows als Verschillende slagen En Goede tijden.
De jongste broer of zus, Laura, bouwde vanaf 1979 een indrukwekkend cv op met meer dan 30 filmcredits gedurende een periode van twaalf jaar. Ze verscheen in populaire series uit de jaren tachtig, waaronder TJ Hoeker, Nacht HofEn Punky Brewsteren won drie Young Artist Awards voor haar werk in Rad, ValerieEn De nacht dat ze Kerstmis redden. Passend genoeg kwam haar laatste acteerkrediet binnen Parker Lewis kan niet verliezenmet in de hoofdrol haar broer Billy, waardoor de cirkel van de nalatenschap van de familie op het scherm rond is.
