Een van de meest unieke kunstgalerieën van LA sluit zijn deuren.
Gallery 1988, die in 2004 werd geopend en zichzelf uitriep tot ‘de eerste op popcultuur gerichte kunstgalerie ter wereld’, zal eind april haar activiteiten stopzetten. In een post op Instagramzei galeriehoudster Katie Sutton dat hoewel de galerie een paar jaar geleden gedwongen was haar fysieke ruimte op Melrose te sluiten, ze “echt had geprobeerd de zaken (online) draaiende te houden, vooral voor onze geweldige artiesten.” Helaas, zo schreef ze, “is de (kunst)markt de ergste die ik in meer dan twintig jaar heb gezien”, en werd de beslissing om te sluiten onvermijdelijk.
Gallery 1988, een lanceerplatform voor artiesten wier werk een eerbetoon was aan televisie, film, videogames en meer, stond bekend om shows als de jaarlijkse ‘Crazy 4 Cult’, waarin stukken werden tentoongesteld die undergroundklassiekers uit de entertainmentwereld vierden. Het specialiseerde zich ook in single-focus-shows zoals “Vreemd Al”, die de carrière vierde van de vreemde artiest “Weird Al” Yankovic, en “Je bent de allerbeste, zoals niemand ooit was”, dat een eerbetoon was aan de wereld van Pokémon.
Bij tentoonstellingen in Gallery 1988, die na twintig jaar wordt gesloten, waren vaak rijen om de hoek te zien, met fans die kampeerden om kans te maken op een waardevol stuk.
(Met dank aan Galerij 1988)
Misschien wel het meest bekend is dat de galerie samenwerkte met studio’s om kunstgerichte campagnes te creëren rond eigendommen als ‘The Avengers’ en ‘Star Wars: The Force Awakens’, terwijl ze ook soloshows lanceerde van artiesten als Scott C, Luke Chueh en Tom Whalen.
Gallery 1988 stond bekend om het verkopen van werk dat in prijs varieerde van $ 10 tot duizenden dollars, waardoor klanten van over de hele wereld stukken konden kopen die hen aanspraken, of het nu een digitale afdruk op ansichtkaartformaat was of een groot olie-op-canvas schilderij.
Een aantal andere galerijen in Los Angeles zijn de afgelopen maanden gesloten, waaronder Blum, Nino Mier Gallery, Clearing, Tanya Bonakdar Gallery en LA Louvre. Sutton zegt dat ze via de galerie te horen heeft gekregen dat ‘zelfs galeries die nog niet zijn gesloten het moeilijk hebben’, en voegt eraan toe dat ‘het voor iedereen een moeilijke tijd is.’
Hoewel er nooit één reden is waarom een bedrijf sluit, wel enkele waarnemers uit de industrie En kunstliefhebbers hebben de toename van door AI gegenereerde inhoud aangehaald die de originele kunst in het algemeen mogelijk devalueert. Dit geldt vooral voor de popcultuur, waar de consumentenactiviteit niet alleen op plaatsen als Gallery 1988 is afgenomen, maar ook op evenementen zoals WonderCon in Anaheimwaar kunstenaars vaak een flinke verandering konden verwachten.
Jensen Karp, die samen met Sutton Gallery 1988 oprichtte maar een stap terug deed na een gezondheidscrisis bijna twee jaar geleden, zegt dat hoewel hij zeker een ‘cultuurmalaise vanwege AI’ ziet die indicatief is voor het feit dat de bevolking ‘het begrip verliest van wat echte kunst is’, hij de ineenstorting van Gallery 1988 niet alleen aan dat ene ding zou toeschrijven.
Kristin Tercek “Rejoice” 2015 voor de show “Force Awakens” met Disney, LucasFilm en Unicef in Gallery 1988.
(© Kristin Tercek / met dank aan Galerie 1988)
“Ons klantenbestand bestond uit de mensen die releasedatums opzochten en naar de Arclight gingen, en dat gemeenschapsgevoel is er na de pandemie gewoon niet meer”, zegt Karp. Nu de entertainmentindustrie het ook in LA moeilijk heeft, betekent dit dat er minder besteedbaar inkomen rondgaat voor zaken als kunst – vooral van het soort mensen dat geneigd zou kunnen zijn een portret te kopen van bijvoorbeeld Steve Martin in de film ‘The Jerk’.
Greg Simkinseen in Californië gevestigde kunstenaar die vaak via Gallery 1988 verkocht onder de naam ‘CRAOLA’, zegt dat hij de impact van de inkrimping van de entertainmentindustrie uit de eerste hand heeft gevoeld. “Mensen zoals regisseurs, producenten en acteurs waren enkele van onze grootste klanten”, zegt Simkins. “Plots vertrekken ze, naar plaatsen als Atlanta en Canada. AI verpest ook de filmindustrie, en dat zijn het soort mensen die geld hadden om originele kunst te kopen, zodat het naar beneden druppelt.”
Het helpt niet dat er nu meer kunst rond de popcultuur rondzweeft, en niet alleen op sites als Instagram en Etsy. Hoewel Gallery 1988 bij de opening een voorloper was in het vieren van de populaire cultuur door middel van kunst, en zelfs een show met een ‘Rick and Morty’-thema organiseerde voordat de Adult Swim-serie een likje merchandise had, werd het ook een proof of concept voor bedrijven als Disney en Netflix, die zijn begonnen met het verkopen van hun eigen door kunstenaars gemaakte materiaal geïnspireerd op hun eigendommen.
En nu Hollywood minder films in de bioscoop uitbracht, begon ook de basis van waar kunstenaars uit Gallery 1988 hulde aan konden brengen, te krimpen. Whalen, die regelmatig bijdraagt aan de galerie, zegt dat toen Gallery 1988 werd geopend, het een niche opvulde en “nieuwe inhoud creëerde voor films die mensen van in de twintig en dertig aanspraken”. Maar na verloop van tijd begon kunst die kenmerken als ‘Ghostbusters’, ‘Back to the Future’ en ‘The Goonies’ vereerde, de markt te overweldigen, waardoor ‘veel films uit de jaren zeventig en tachtig verouderd raakten’, zegt Whalen.
Scott C’s ‘Breaking Bad Upon the Mount’, 2012, voor het ‘Breaking Bad Art Project: With Sony and Vince Gilligan’ in Gallery 1988.
(© Scott C. / met dank aan Gallery 1988)
Hoewel Sutton en Karp allebei zeggen dat ze buitengewoon dankbaar zijn dat ze Gallery 1988 überhaupt hebben mogen openen, laat staan dat ze deze meer dan twintig jaar open hebben kunnen houden, maken ze zich zorgen over wat het sluiten van de galerie voor sommige van hun bijdragende kunstenaars zal betekenen.
“Er zijn zoveel ongelooflijke artiesten en er zijn nu zoveel meer plekken waar ze hun werk kunnen laten zien en dat is geweldig”, zegt Sutton. “Maar met dat bombardement van media van overal is het moeilijk om dat echt te doen zien dingen omdat het van alle kanten op je afkomt. Er zijn zoveel artiesten die proberen de kost te verdienen en hun families te onderhouden, en dat wordt alleen maar moeilijker en moeilijker.
“Veel van de kunstenaars die we lieten zien, hadden nooit verwacht dat ze door een kunstgalerie zouden worden gemaild”, zegt Karp. “Ik ben zo trots op alle artiesten met wie we hebben samengewerkt en op wat we hebben kunnen doen, maar ik weet ook dat (het sluiten van Galerie 1988) ook voor hen allemaal een weg afsluit en dat is rot.”
