De afgelopen dagen zijn Amerikaanse troepen gelanceerd missies met een hoog risico naar Iran om een neergestorte luchtmachtpiloot en een wapensysteemofficier te redden, waarmee een van de meest diepgewortelde beloften van het leger wordt onderstreept: als Amerikanen achter de vijandelijke linies worden neergeschoten, zullen de VS hen achterna komen.
Gevechtszoek- en reddingsmissies (CSAR), zoals de missies die het Amerikaanse leger uitvoerde om de bemanning van een F-15 Strike Eagle neergeschoten boven vijandig gebied zijn inherent gevaarlijk en riskeren de levens van velen, zelfs voor slechts één of twee militairen.
De missies kostten het Amerikaanse leger een handvol vliegtuigen, maar de kosten hadden veel hoger kunnen zijn. Zoals president Donald Trump maandag zei: “We hadden honderd doden kunnen krijgen in plaats van één of twee.” Hij zei dat “het een moeilijke beslissing is om te nemen”, maar in het Amerikaanse leger “laten we geen Amerikaan achter.”
In dit geval is iedereen thuisgekomen.
Een dergelijke inzet, zelfs als dit betekent dat tientallen elitetroepen en vliegtuigen naar vijandig gebied moeten worden gestuurd, gaat over meer dan het redden van levens. Het is van cruciaal belang voor het moreel van de strijdmacht en dient als strategische bescherming tegen Amerikaanse militairen die in handen van de vijand vallen.
‘Wij komen achter je aan’
“De overtuiging dat je tot de dood zult vechten voor iemand anders in je team is zo krachtig om die mensen de motivatie te geven om door te gaan en te doen wat ze moeten doen, en dat is overal wederkerig”, zegt John Venable, een gepensioneerde luchtmachtpiloot en senior resident fellow bij het Mitchell Institute for Aerospace Studies.
‘Moraal’ is een groot woord,’ vervolgde hij, ‘maar het mist de absolute levensader van de strijdmacht die zegt: ‘Als je een Amerikaan bent, zit je in nood, we komen achter je aan, en we gaan er alles aan doen om je terug naar huis te brengen.’
Venable wees naar de zwarte POW/MIA-vlaggen die het witte silhouet afbeeldden van een gevangen genomen Amerikaans militair, vertegenwoordiger van krijgsgevangenen en vermisten.
Deze militairen – vooral degenen die tijdens de oorlog in Vietnam werden gevangengenomen, gemarteld en in veel gevallen nooit naar huis terugkeerden – zijn in het institutionele en culturele geheugen van het Amerikaanse leger gegrift.
Pararescuemen van de luchtmacht voeren het bergen van geïsoleerd personeel uit terwijl ze tijdens de training een HH-60W Jolly Green II-helikopter naderen. Foto van de Amerikaanse luchtmacht door senior vlieger Melany Bermudez
Tijdens Vietnam werden gerichte gevechtszoek- en reddingsinspanningen geprofessionaliseerd toen Amerikaanse troepen honderden gevaarlijke herstelmissies onder vuur lanceerden, waarbij de tactieken, coördinatie en gespecialiseerde eenheden werden ontwikkeld die vandaag de dag ten grondslag liggen aan CSAR, ook al zou niet iedereen dat kunnen zijn. gemakkelijk gered of teruggevonden.
De moderne benadering van het Amerikaanse leger ten aanzien van het herstel van personeel kreeg verdere vorm in de nasleep van de rampzalige missie van 1980. Operatie Adelaarsklauwom Amerikaanse gijzelaars in Iran te redden.
De complexe operatie dwong verschillende diensten om gezamenlijk te opereren zoals ze zelden eerder hadden gedaan, waardoor ernstige communicatiestoringen aan het licht kwamen en dit resulteerde in twee vernielde Amerikaanse vliegtuigen en acht dode Amerikaanse militairen.
De mislukte missie werd een katalysator voor verandering, droeg bij aan de uiteindelijke oprichting van het US Special Operations Command en versterkte de focus van het leger op gezamenlijke operaties en herstel van personeel.
Niemand achterlatend
Het vermogen en de bereidheid van het Amerikaanse leger om neergestorte vliegeniers in gevechten op risicovolle wijze te redden, is in de loop der jaren een buitengewoon krachtig strategisch signaal geworden, aldus Venable, en is een waarschuwingssignaal naar andere landen.
De boodschap, zo legde hij uit, is: “Als je denkt dat het gemakkelijk zal zijn om een van onze piloten gevangen te nemen, dan heb je het mis. En als je denkt dat we niet de strijd van ons leven zullen leveren om te voorkomen dat je dat doet, dan heb je het mis.”
“Dat heeft zijn eigen gewichtsniveau”, zei hij.
Naast de berichten is er intelligentie. Piloten beschikken vaak over gevoeligere inlichtingen dan andere troepen, waardoor ze bijzonder waardevolle doelwitten zijn als ze worden gevangengenomen.
Dat informatie in handen van de vijand valt, is een ernstige zorg voor militaire leiders, zei John Waters, een veteraan van de luchtmacht die ook met het F-16 Viper Demonstration Team van de dienst vloog. Het draagt bij aan de noodzaak om neergehaalde voorwerpen terug te halen kameraden.
Een gevangengenomen piloot kan ook een krachtig propagandamiddel voor de vijand worden, zei hij, waardoor de inzet voor hersteloperaties groter wordt.
Het biedt ook operationele voordelen om piloten te laten weten dat hun leven gewaardeerd wordt, ongeacht de interesse van de vijand in propaganda of inlichtingen. Het motiveert militairen, waardoor ze meer bereid zijn de risico’s van gevaarlijke missies te accepteren. Wetende dat hun leven niet als vervangbaar wordt beschouwd, kan op subtiele wijze de vastberadenheid versterken.
Een HH-60W Jolly Green II-helikopter van de Amerikaanse luchtmacht, een belangrijke troef in de CSAR-missie. Foto van de Amerikaanse luchtmacht door senior vlieger Melany Bermudez
“Je kunt meer van mij vragen als ik weet dat je mij waardeert”, zei Waters, die veel vloog, bijna duizend uur, tijdens de oorlogen in Irak en Afghanistan. “Je zet me in mijn eenmotorige jager boven het slechterikland en het ergste gebeurt,” het is geruststellend om te weten “dat je mij gaat komen halen, of alles zult proberen wat in je macht ligt om mij te komen halen”, zei hij.
De toekomst van de elite van de luchtmacht gevechtszoek- en reddingsacties teams, bestaande uit helikopters, vracht- en tankvliegtuigen en pararescuemen, zijn de afgelopen jaren in twijfel getrokken. Toen de oorlogen in het Midden-Oosten ten einde liepen en het Pentagon de focus verlegde naar de Stille Oceaan, begonnen sommige leiders aan te nemen dat herstelmissies voor vliegtuigbemanningen te moeilijk zouden zijn in een conflict met een nabije tegenstander, zei Venable, wat zou leiden tot verminderde investeringen in de eenheden die ze uitvoeren.
Conflictanalisten hebben gewaarschuwd dat een oorlog met China mogelijk zou kunnen zijn resulteren in slachtoffers op een schaal die het Amerikaanse leger al tientallen jaren niet meer heeft gezien, waardoor de kans op neergehaalde vliegtuigbemanningen in betwiste omgevingen groter wordt en de middelen om hen te redden wellicht beperkter zijn.
Zoals de Mondiale oorlog tegen terrorisme Toen het einde naderde, begon het Pentagon CSAR-middelen weg te halen, zei Venable, door eenheden en helikopters te schrappen en de financiering naar andere prioriteiten te verleggen. Dat meldt militaire nieuwssite Task & Purpose omwentelingen in de toewijzing van middelen aan de reddingsmacht eerder dit jaar.
Een CSAR-piloot waarmee Business Insider sprak, noemde de reddingsinspanningen een ‘heilige plicht’, waarbij hij erkende hoe duur een dergelijke ‘nichecapaciteit’ kan zijn, maar betoogde dat het strategische belang ervan groter is dan de kosten.
Venable betoogde eveneens dat als piloten in gevaar komen, “we de mogelijkheid moeten hebben om naar binnen te gaan en ze op te halen en mee naar huis te nemen.”
